மஹிந்தவை கொண்டாட முடியாத நாடு..!

ஆனால் சில சமயங்களில், வரலாறு சமமற்றவர்களை உருவாக்குகிறது. அல்லது வரலாற்றின் சில திருப்புமுனைகளில் சமமற்ற - விசேடமான மனிதர்கள் உருவாகிறார்கள்.

இலங்கையின் முப்பது வருடப் போருக்குள் அல்லது அதன் முடிவுக்குள் உருவான அல்லது உருவாக்கிய ஒரு விசேடமானவர் தான் மஹிந்த. இலங்கையின் சமகால ஆட்சியாளர்கள் எவருக்கும் இல்லாத, ஆனால் மஹிந்தவுக்காக எழுதப்படும் ஒரு அத்தியாயம் இலங்கையின் சரித்திரத்தில் இருக்கிறது. அது நாங்கள் (அல்லது நான்) விரும்பும் விதத்தில் எழுதப்படவில்லை என்பதை பிரபாகரன் இல்லாதொழிந்த நாளில் நான் புரிந்துகொண்டேன்.

வேறு விதமாகக் கூறினால், இந்த நேரத்தில் இலங்கையில் வாழும் ஒரே சாகாவரம் பெற்ற ஜனாதிபதி மஹிந்த தான். அதாவது, ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மஹிந்த அமரத்துவம் அடைகிறார். நாங்கள் பயமின்றி பேருந்தில், ரயிலில், சந்திக்கு, சுற்றுலா செல்லும் ஒவ்வொரு கணத்திலும் மஹிந்த எங்கள் இதயத்தில் அமரராக இருக்கிறார். அது நாங்கள் விரும்பும் விதத்தில் அல்ல. அதுதான் வித்தியாசம்.

இந்த விசேட மனிதருக்காக, அவர் வாழும் காலம் வரை நமது நாடு ஒரு விசேட தியாகத்தை (செலவை) செய்யும் என்று நான் எதிர்பார்த்தேன். அந்த விசேட தியாகத்திற்காக பத்து, பதினைந்து, இருபது, முப்பது இலட்சம் ரூபாய் அல்லது அதற்கும் மேலான ஒரு தொகையை தியாகம் செய்ய முடியாவிட்டால், நாங்கள் ஒரு நாடே அல்ல என்று நான் நினைக்கிறேன்.

இலங்கையின் மிகப் பெரிய திருப்புமுனையை ஏற்படுத்திய அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முடிவை எடுத்த மனிதருக்காக, ஒரு நாட்டிற்கு அது ஒரு சுமையாக இருக்காது என்று நான் நம்புகிறேன். அதை ஒரு சுமையாகக் கருதும் நாடு, ஒரு நாடே அல்ல என்றும் நான் நினைக்கிறேன்.

மஹிந்த வசதியாக இருப்பதற்கு, அவர் விரும்பும் இடத்தில், அவர் வாழும் காலம் வரை ஒரு இல்லத்தை வழங்காமல் இருப்பதெனத் தீர்மானிப்பதன் மூலம் சேமிக்கும் பணத்தைக் கொண்டு ஒரு நாட்டைக் கட்டியெழுப்பினாலும் பயனில்லை என்று நான் நினைக்கிறேன்.

மஹிந்தவின் அரசியலுடன் நான் உடன்படவில்லை. நான் உடன்பட்டாலும் படாவிட்டாலும், வரலாறு அவரது பெயரைப் பதிவு செய்வதை நிறுத்தப் போவதில்லை. அப்படியான மனிதர்கள் அதிகமாகப் பிறப்பதும் இல்லை.

ஒருவேளை, இன்று காணப்படுவதைப் போல, அவரால் மீண்டும் ஆரம்பிக்க முடியாதென்பதில்லை. மஹிந்த வாழ்ந்ததும், என்றாவது ஒருநாள் இறப்பதும் அப்படியான ஒரு காலகட்டத்தில் என்பதைப் பலரும் புரிந்துகொள்வதில்லை. புரிந்திருந்தால், இப்படிச் செய்ய மாட்டார்கள்.

• Mahesh Hapugoda