இந்திய இராணுவத்தின் முதலாவது படுகொலையில் பலியானவர்களுக்கு யாழ்ப்பாணத்தில் நினைவஞ்சலி!

இந்திய இராணுவத் தாக்குதலில் குடும்பம் குடும்பமாக படுகொலை செய்யப்பட்டு, இன்றுவரை நீதி கிடைக்காத நிராயுதபாணியான தமிழ்ச் சொந்தங்கள் யாழ்ப்பாணத்தில் நினைவு கூரப்பட்டுள்ளனர்.

• உயிர்தப்பிய 31 பேர் அருகிலுள்ள வீடுகளுக்குள் ஓடிச்சென்று, எல்.டி.இ.டி (LTTE) அமைப்பிடமிருந்து தப்புவதற்காக அங்கிருந்தவர்களைப் பிணைக்கைதிகளாகப் பிடித்து வைத்தனர். மறுநாள் கவச வாகனப் படை ஒன்று சிக்கியிருக்கும் படையினரைக் காப்பாற்றுவதற்காக வந்துள்ளது.

• பிரதேசவாசிகள் இருவரைப் பிடித்த இந்திய வீரர்கள் பிரபாகரன் இருக்கும் இடத்தைக்காட்டுமாறு வற்புறுத்தியுள்ளனர்.

• அதுபற்றித் தனக்கு எதுவும் தெரியாது எனக் கூறிய கிராமவாசிகள் இருவரும் இந்திய வீரர்கள் சிக்கியுள்ள இடத்தைக் காட்டியுள்ளனர். "அங்கு சென்றவுடன், எதையுமே விசாரிக்காமல் அந்த இருவருக்கும் சுட்டுக்கொன்றுவிட்டு, பிடித்துவைக்கப்பட்டிருந்தவர்களுக்கும் அருகில் இருந்த அனைவருக்கும் சுடத்தொடங்கினர்."

முப்பத்தொன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்திய இராணுவத் தாக்குதலில் குடும்பம் குடும்பமாக படுகொலை செய்யப்பட்டு, இன்றுவரை நீதி கிடைக்காத நிராயுதபாணியான தமிழ்ச் சொந்தங்கள் யாழ்ப்பாணத்தில் நினைவு கூரப்பட்டுள்ளனர்.

2026 அக்டோபர் 11 ஆம் திகதி ஞாயிற்றுக்கிழமை யாழ்ப்பாணம் கோப்பாய் கொக்குவில் பகுதியில் குறித்த அனுஷ்டிப்பு இடம்பெற்றுள்ளது. இந்தியச் சமாதானப் படைத் தாக்குதலில் படுகொலை செய்யப்பட்ட சிறுவன், பெண்கள், பெரியவர்கள் உள்ளிட்ட ஐம்பत்ஐந்து தமிழர்களை நினைவு கூர்ந்தே இந் நிகழ்வு நடத்தப்பட்டுள்ளது.

படுகொலை செய்யப்பட்டவர்களை நினைவுபடுத்தும் வகையில் கோப்பவில் பிரம்பிடி பகுதியில் அமைக்கப்பட்டுள்ள நினைவுச் சின்னத்திற்கு அருகில் பிரதேசவாசிகள் அமைப்பு மற்றும் தமிழ் மக்கள் பிரதிநிதிகளின் பங்குபற்றுதலுடன் முன்னெடுக்கப்பட்ட அனுஷ்டிப்பில் படுகொலை செய்யப்பட்டவர்களின் குடும்ப உறவினர்களும் கலந்துகொண்டதாக மாகாணச் செய்தியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

உயிரிழந்தோரை நினைவுகூர்ந்து மலர்களாலும் விளக்குகளாலும் அஞ்சலி செலுத்த அவர்கள் நடவடிக்கை எடுத்துள்ளனர்.

பிரபாகரன் பதுங்கியிருப்பதாகக் கூறி...

ஜே.ஆர் ஜெயவர்தன அரசாங்கத்தின் அழைப்பின்பேரில் வடக்கை அடக்குவதற்காக வருகை தந்த சமாதானப் படை என அழைக்கப்படும் இந்திய இராணுவத்தால் நடத்தப்பட்ட முதலாவது படுகொலை என வர்ணிக்கப்படும் 1987 அக்டோபர் 13 ஆம் திகதி இடம்பெற்ற இக் கொடூரத்தின் தன்மையை நேரில் கண்டவரೊவர் சர்வதேச இடதுசாரி இயக்கச் செயற்பாட்டாளர் ஒருவரிடம் விவரித்ததாவது:

"இயந்திரத் துப்பாக்கிகளால் சுடப்பட்டு, போர்க்கவச வண்டிகளால் நசுக்கப்பட்டுவிட்ட சடலங்கள் இருபத்தாறு பிரம்பிடி வீதியில் இரத்த வெள்ளத்தில் சிதறிக்கிடந்தன. கொக்குவில் ரயில் நிலையத்திற்கும், தொழில்நுட்பக் கல்லூரிக்கும் அருகிலுள்ள வீதியொன்றில் நான்கு குடும்பங்களைச் சேர்ந்த அனைவரும் கொல்லப்பட்டிருந்தனர்! அங்கே அறுபது வயதுடையவர்களும் பச்சிளம் குழந்தைகளும் இருந்தனர். அவர்களுடன் தங்கியிருந்த பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் நாலு பேருக்கும் அந்த நிலைமைதான் ஏற்பட்டிருந்தது."

இந்தியப் படையினர் எல்.டி.இ.டி (LTTE) குண்டுத் தாக்குதலுக்கு ஆளானதைத் தொடர்ந்து, சுற்றியுள்ள மக்கள் மாத்திரம் அல்லாமல் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகமும் வதைக்கூடமாக மாற்றப்பட்ட விதம் குறித்து யாழ்ப்பாணத்திற்குச் சென்ற புரட்சிகர தொழிலாளர் லீக்கின் இடதுசாரிச் செயற்பாட்டாளரிடம் பிரம்பிடி வீதிவாசி ஒருவர் விவரித்திருந்தார்:

"அக்டோபர் 12 இரவில் பரசூட் (Parachute) வீரர்கள் குழுவொன்று பிரபாகரன் பதுங்கியிருப்பதாகக் கிடைத்த தகவலை அடுத்து பல்கலைக்கழக வளாகத்தில் இறக்கப்பட்டது. இருபத்தொன்பது பேரை அந்த நேரத்திலேயே எல்.டி.இ.டி சுட்டுக்கொன்றது. உயிர்தப்பிய 31 பேர் அருகிலுள்ள வீடுகளுக்குள் ஓடிச்சென்று எல்.டி.இ.டியிடமிருந்து தப்புவதற்காக அங்கிருந்தவர்களைப் பிணைக்கைதிகளாகப் பிடித்து வைத்தனர்."

மறுநாள் கவச வாகனப் படை ஒன்று சிக்கியிருக்கும் படையினரைக் காப்பாற்றுவதற்காக வந்துள்ளது. வாகனங்களில் வந்த படையினரை அழைத்து வந்த ஒட்டுக் குழுவினர் எல்.டி.இ.டியின் துப்பாக்கிச் சூட்டில் சுண்டு வீழ்ந்தனர். பிரதேசவாசிகள் இருவரைப் பிடித்த இந்திய வீரர்கள் பிரபாகரன் இருக்கும் இடத்தைக்காட்டுமாறு வற்புறுத்தியுள்ளனர். அதுபற்றித் தனக்கு எதுவும் தெரியாது எனக் கூறிய கிராமவாசிகள் இருவரும் இந்திய வீரர்கள் சிக்கியுள்ள இடத்தைக் காட்டியுள்ளனர்.

"அங்கு சென்றவுடன், எதையுமே விசாரிக்காமல் அந்த இருவரையும் சுட்டுக்கொன்றுவிட்டு, பிடித்துவைக்கப்பட்டிருந்தவர்களுக்கும் அருகில் இருந்த அனைவருக்கும் சுடத்தொடங்கினர். கிராமத்திலுள்ள மற்றவர்கள் உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள வேறு இடங்களுக்கு ஓடினர். எங்களுக்கு இயந்திரத் துப்பாக்கிச் சத்தமும் மக்கள் கத்திக் கதறும் சத்தமும் கேட்டது."

இந்திய வீரர்கள் அப்பகுதியை விட்டு வெளியேறிய பின்னர் பிரம்பிடியைக் கைவிட்டு அனைவரும் கொக்குவில் ஹிந்து கல்லூரியின் அனாதை முகாமிற்குச் சென்றுள்ளனர்.

"சிறிது நேரத்தில் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழக நூலகத்திற்கும் ஏனைய கட்டடங்களுக்கும் குண்டுகள் வீசப்பட்டன."

முன்னாள் அரசாங்கப் பிரதான நில அளவையாளர் டாக்டர் தாமோதரம் சோமசேகரம்பால் பிற்காலத்தில் எழுதியுள்ளபடி, கொல்லப்பட்டவர்களின் சடலங்கள் எரிக்கப்பட்டு அல்லது புதைக்கப்பட்டு கூட்டுக்குழி ஒன்றில் போடப்பட்டுள்ளன.

"குரங்கு இராதவங்கள்" (Monkey Army)

சமாதானத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காக அரசாங்கத்தின் அழைப்பின் பேரில் வந்து வடக்கில் நிலைைகொண்டிருந்த இந்தியப் படையினர் அதோடு நிறுத்திக்கொள்ளாமல் அக்டோபர் மாதத்தில் தொடர்ச்சியான படுகொலைகளை அரங்கேற்றியிருந்தனர்.

இந்தியக் கூட்டுப் படுகொலைகள் தொடர்பில் எத்தகைய விசாரணைகளோ அல்லது பாதிக்கப்பட்டோருக்கு நஷ்டஈடு வழங்குதலோ கடந்த முப்பத்தெட்டு ஆண்டு காலப் பகுதிக்குள் பாக் நீரிணை இரு மருங்கிலும் உள்ள எந்தவொரு அரசாங்கத்தினாலும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை.

இந்தியத் தலையீட்டினால் அதிகாரப் பகிர்வுக்கு எதிராக முன்னெடுக்கப்பட்ட ஆயுதப் போராட்டத்தில் தோல்வியடைந்து, தற்பொழுது நாட்டின் ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கையில் வைத்துள்ள தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கத்தின் பிரதான பங்காளிக்கட்சியான ஜனதா விமுக்தி பெரமுனவும் (JVP), தாங்கள் "குரங்கு இராணுவம்" (Monkey Army) என வர்ணித்த இந்திய இராணுவம் வடக்கில் இழைத்த குற்றங்கள் குறித்து நீதி பெற்றுக்கொடுக்கப் பதவியேற்று கடந்த இரு வருட காலப்பகுதிக்குள் எதனையும் செய்யவில்லை.