உணர்வுபூர்வமான காரணியான கச்சத்தீவு மற்றும் இரு நாடுகளினதும் கடற்பரப்பு எல்லைகள் தொடர்பில் புதுடில்லியின் உத்தியோகபூர்வ நிலைப்பாடு மீண்டும் ஒருமுறை உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இலங்கையுடன் 1974 மற்றும் 1976 ஆம் ஆண்டுகளில் கையொப்பமிடப்பட்ட இருதரப்பு ஒப்பந்தங்களை மீண்டும் திறப்பதற்கு எவ்வித ஆயத்தமும் இல்லை என இந்திய மத்திய அரசு அந்நாட்டின் உச்ச நீதிமன்றத்தில் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
கச்சத்தீவை இலங்கைக்கு ஒப்படைத்தமை மற்றும் இந்திய மீனவர்களின் உரிமைகளைக் கட்டுப்படுத்தியமையை சவாலுக்கு உட்படுத்தித் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ள மனுக்களைப் பரிசீலித்த போதே சட்டமா அதிபர் ஆர். வெங்கடரமணி இந்நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தினார். நீதிபதிகளான சஞ்சய் குமார் மற்றும் சஞ்சீவ் சச்தேவா ஆகியோர் முன்னிலையில் இவ்வழக்கு விசாரணை நடைபெற்றது.
எல்லையைத் தாண்ட வேண்டாம்: மீனவர்களுக்கு விழிப்புணர்வு
இலங்கைக் கடற்படையினரால் இந்திய மீனவர்கள் தொடர்ச்சியாகக் கைது செய்யப்படுவதைத் தடுக்க வேண்டுமாயின், அவர்கள் சர்வதேச கடல் எல்லையைத் தாண்டிச் செல்லாதவாறு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் பொறுப்பு மத்திய மற்றும் தமிழ்நாட்டு அரசாங்கங்களுக்கு உள்ளதாக நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.
இந்தியக் கடற்பரப்புக்கு அருகில் கடல் வளங்கள் வேகமாக அழிந்து வருவதனாலேயே மீனவர்கள் ஆபத்தையும் பொருட்படுத்தாது எல்லைகளைத் தாண்டிச் செல்வதாகச் சட்டமா அதிபர் ஒப்புக்கொண்டார். எனினும், கொழும்பு நிர்வாகத்துடன் பேணப்படும் நட்புறவு இராஜதந்திர உறவுகளுக்குப் பாதிப்பு ஏற்படும் வகையிலான எந்தவொரு நடவடிக்கையையும் எடுக்கப் போவதில்லை என்றும், இந்தியாவின் நிலைப்பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு இலங்கைக்கு அழுத்தம் கொடுக்க முடியாது என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்.
நீதிபதி சுட்டிக்காட்டிய இலங்கையின் பிரஜைகளின் ஒழுக்கம்
மனுவைப் பரிசீலிக்கும் போது, நீதிபதி சஞ்சய் குமார் இலங்கைக்கு மேற்கொண்ட தனிப்பட்ட விஜயத்தின் அனுபவங்களையும் ஒப்பீட்டு ரீதியாக நினைவுகூர்ந்தார்.
இலங்கையின் வீதிகளிலோ அல்லது நகரங்களிலோ மக்கள் தன்னிச்சையாகக் குப்பைகளைக் கொட்டுவதில்லை என்பதைக் கண்டதாகத் தெரிவித்த நீதிபதி, இவ்வாறான பிரஜைகளின் ஒழுக்கம் நிலவும் ஒரு நாட்டின் மக்கள் கடலில் குப்பைகளைச் சேர்ப்பதில்லை எனச் சுட்டிக்காட்டினார். இலங்கை கடற்பரப்பில் மீன் வளம் அழியாமல் இருப்பதற்கும், மீன்கள் அத்திசையை நோக்கி ஈர்க்கப்படுவதற்கும் இவ்வாறான சுற்றாடல் நட்புறவு அணுகுமுறையும் காரணமாக இருக்கலாம் என அவர் வாய்மொழி மூலம் அவதானித்தார்.
சட்டப் பின்னணியும் எதிர்கால நடவடிக்கைகளும்
1974 ஆம் ஆண்டின் ஒப்பந்தம் மூலம் நிலப்பரப்பொன்று கையளிக்கப்பட்டமையால், அது இந்திய அரசியல் அமைப்பின் முதலாவது அட்டவணைக்கு முரணானது என மனுதாரர்கள் சார்பில் ஆஜரான சிரேஷ்ட சட்டத்தரணி பி. வில்சன் வாதிட்டார்.
எனினும், குறித்த ஒப்பந்தங்களின் அரசியலமைப்பு செல்லுபடித் தன்மை தொடர்பில் எவ்வித இறுதித் தீர்மானத்தையும் பிரகடனப்படுத்தாத உச்ச நீதிமன்றம், மேலதிக விசாரணையை 2027 பெப்ரவரி வரை ஒத்திவைத்தது. தமிழ்நாட்டு அரசியலுக்குள் கச்சத்தீவுப் பொருள் அடிக்கடி சூடுபிடித்த போதிலும், இரு நாடுகளுக்கும் இடையே கையொப்பமிடப்பட்ட சர்வதேச ஒப்பந்தங்களை மாற்றியமைக்காதிருக்கப் புதுடில்லி எடுத்துள்ள தீர்மானம் பிராந்திய ஸ்திரத்தன்மைக்கு முக்கியமானதொரு காரணியாகும் என இராஜதந்திர பகுப்பாய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.


