(துறவற நிலை) அற்றதாவதும் துறவற ஆடையை அகற்றுவதும் தொடர்பில் பௌத்த ஒழுக்கச் சட்டத்திலும் (பிக்கு விநயம்), இலங்கையின் சட்ட அமைப்பிலும் தெளிவான ஏற்பாடுகள் காணப்படுகின்றன. பூஜ்ய கலகொடஅத்தே ஞானசார தேரர் சிறையிலடைக்கப்பட்டமையைத் தொடர்ந்து, பௌத்த துறவிகளுக்கான விநய விதிகளுக்கும் அரச சட்டத்திற்கும் இடையிலான இந்த முரண்பாடு மீண்டும் பேசுபொருளாகியுள்ளது.
உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலுக்கு முன்னர் தீவிரவாத பயங்கரவாதம் குறித்து முன்கூட்டியே எச்சரித்த துறவிகள் இவ்வாறு சிறையிலடைக்கப்படுவதாகச் சிலர் சுமத்தும் குற்றச்சாட்டுகளைப் புறந்தள்ளினாலும், அவரது காஷாய ஆடை அகற்றப்பட்டதன் பின்னணியிலுள்ள சட்ட மற்றும் விநய ரீதியான பின்னணியை ஆராய்வது பொருத்தமானதாகும்.
உபசம்பதாவை ரத்து செய்யும் 'சதார் பராஜிகா' (நான்கு பராஜிகாக்கள்)
தேரவாத விநய பிடகத்தின் பிக்கு பிராதிமோக்ஷவின் பிரகாரம் உபசம்பதா நிலை அற்றதாகும் சந்தர்ப்பங்கள் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. 'பராஜிகா' நிலையை அடைவது என்பது முழுமையான "தோல்வியாகும்". பனை மரத்தின் உச்சியை வெட்டி வீழ்த்திய பின்னர் அது மீண்டும் துளிர்விடாது என்பது போல, பராஜிகா நிலையை அடைந்த ஒருவர் இந்த ஆத்மாவில் மீண்டும் ஒருபோதும் உபசம்பதா பிக்குவாக மாற முடியாது.
துறவறத்தை தானாகவே ரத்து செய்யும் நான்கு பிரதான தவறுகள் வருமாறு:
-
மைதுன தம்ம பராஜிகா: எந்தவொரு வடிவிலான பாலியல் சேர்க்கையிலும் ஈடுபடுதல்.
-
அதின்னாதான பராஜிகா: சட்டப்படி தண்டனைக்குரிய (ஐந்து மஸ்ஸகிற்கும் அதிகமான) பெறுமதியுள்ள பொருளைத் திருடுதல்.
-
மனுஸ்ஸ விக்கஹ பராஜிகா: தெரிந்தே மனிதர் ஒருவரைக் கொலை செய்தல், அதற்கு ஒத்தாசை புரிதல் அல்லது தற்கொலைக்குத் தூண்டுதல்.
-
உத்தரி மனுஸ்ஸ தம்ம பராஜிகா: தன்னிடம் இல்லாத தியானங்கள், மார்க்க பலன்கள் அல்லது அரஹத் நிலை போன்ற உயரிய ஆன்மீகக் குணங்கள் இருப்பதாக இல்லறத்தாருக்குப் பொய் கூறுதல்.
இது தவிர, ஒரு துறவி தனது சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் உபசம்பதாவைத் துறக்க முடியும். இது "சிக்கா பச்சக்காயனம்" (சிக்ஷா பிரத்யாக்யானம்) அல்லது ஒழுக்க நெறிகளைத் துறத்தல் என அழைக்கப்படும். தான் துறவற நெறிகளைப் பின்பற்ற முடியாது என்பதை மற்றவருக்குப் புரியும் மொழியில் கூறுவதன் மூலம் இது நிகழ்கின்றது.
தவறை ஒப்புக்கொள்ளாத ஒரு துறவிக்கு எதிராக ஏனைய மகா சங்கத்தினர் இணைந்து "உக்கேபனிய கம்மம்" (உத்கேபனீய கர்வம்) என்பதைச் சுமத்தி, துறவிகள் சமூகத்திலிருந்து அவரை ஒதுக்கிவைக்கும் அதிகாரமும் விநய சட்டத்திற்கு உண்டு. இந்த விதிகள் விநய பிடகத்தின் பராஜிகா பாளி (மகாவிபங்கம்) மற்றும் சமந்தபாசாதிகா அட்டகத்தாவில் தெளிவாகச் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
சிறைச்சாலைகள் அவசரச் சட்டத்தின் 62ஆம் பிரிவு
சமய அடிப்படையிலான விநய விதிகள் அவ்வாறிருக்க, நாட்டின் குற்றவியல் சட்டமானது முற்றிலும் வேறுபட்ட பாதையிலேயே இயங்குகின்றது. சிறைச்சாலைகள் அவசரச் சட்டத்தின் 62ஆம் பிரிவின் பிரகாரம், குற்றவாளிகளாகத் தண்டிக்கப்படும் அனைத்துக் கைதிகளும் அரசாங்கத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தரப்படுத்தப்பட்ட சிறை ஆடையை (Jumper) அணிவது கட்டாயமாகும். தனிப்பட்ட ஆடைகளை அணிவதற்கான அனுமதி 59ஆம் பிரிவின் கீழ் சிவில் கைதிகளுக்கு மட்டுமே வழங்கப்படுகின்றது.
குற்றவாளியாக நிரூபிக்கப்பட்டுச் சிறையிலடைக்கப்படும் எந்தவொரு மதக் குருவின் காஷாய ஆடையை அல்லது மத குருமாருக்குரிய ஆடையை அகற்றிச் சிறை ஆடையை வழங்குவது சிறைச்சாலையின் சாதாரண நிர்வாக நடைமுறையாகும். இருப்பினும், ஒரு பௌத்த துறவியின் காஷாய ஆடையை அகற்றுவது முற்றிலும் சமய ஆதிக்கத்திற்கு (சாசன அதிகாரத்திற்கு) உட்பட்ட விடயமாகவே பௌத்த பாரம்பரியம் கருதுகின்றது. நிறுவன ரீதியான சட்டமும் மத நம்பிக்கையும் நேருக்கு நேர் மோதிக்கொள்வது இந்த இடத்திலேயே ஆகும்.
கோட்டே சங்க சபையின் எதிர்ப்பு மற்றும் வெலிக்கடைத் தீர்மானம்
ஞானசார தேரர் சிறையிலடைக்கப்பட்ட சந்தர்ப்பத்தில் கோட்டே சங்க சபை சிறைச்சாலை அதிகாரிகளிடம் எழுத்துப்பூர்வ மனுவொன்றைச் சமர்ப்பித்திருந்தது. சிவில் நீதிமன்றமொன்றினால் குற்றவாளியாகத் தீர்க்கப்பட்ட மாத்திரத்தில், துறவியொருவரின் ஆடை குறித்துத் தீர்மானம் எடுக்கும் சமய அதிகாரம் அரசாங்கத்திற்குச் உரித்தாகாது என அவர்கள் தர்க்கித்தனர்.
சமயத் தரப்பிலிருந்து எதிர்ப்புகள் கிளம்பிய போதிலும், சிறைச்சாலை அதிகாரிகள் தமக்கு விதிக்கப்பட்ட சட்ட விதிகளுக்கு உட்பட்டே செயற்பட்டனர். வெலிக்கடைச் சிறைச்சாலையில் ஞானசார தேரர் பதிவு செய்யப்பட்டார். காஷாய ஆடை அகற்றப்பட்டு, சிறை ஆடை (ஜம்பரம்), தட்டு மற்றும் கோப்பை என்பன அவரது கரங்களில் ஒப்படைக்கப்பட்டன. சட்டத்தின் முன்னிலையில் துறவி ஒருவருக்குத் தனிப்பட்ட சலுகைகள் எதுவும் வழங்கப்படவில்லை.
பாதர் மெத்யூ பீரிஸின் வரலாற்று முன்னுதாரணம்
மத குருமார்களின் ஆடை அகற்றப்பட்டுச் சிறை ஆடை அணிவிக்கப்பட்டமை கடந்த காலத்திலும் இடம்பெற்ற ஒரு சம்பவமாகும். இரட்டைக்கொலை குற்றச்சாட்டுகளில் குற்றவாளியாக நிரூபிக்கப்பட்ட புகழ்பெற்ற அங்லிகன் மதகுரு மெத்யூ பீரிஸின் (Father Mathew Peiris) சம்பவம் அதற்குச் சிறந்த உதாரணமாகும்.
வழக்கு விசாரணை நடைபெற்ற காலம் முழுவதிலும் அவர் பாரம்பரிய மதகுரு உடையில் ஆஜராகியிருந்தார். அது எதிராளிக்கு ஒருவித மரியாதையான தோற்றத்தைக் கொடுத்ததாக நீதிபதிகள் கூடக் குறிப்பிட்டிருந்தனர். எனினும் வெலிக்கடைச் சுவர்களுக்குள் சென்ற பின்னர் அவருக்கும் சிறைச்சாலைச் சட்டமே பொதுவானதாக அமைந்தது. மதகுரு ஆடை கழற்றப்பட்டு சிறை ஆடை வழங்கப்பட்டது.
1990களில் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் சந்திரன் ரத்னம் வெலிக்கடைச் சிறையில் அவரைச் சந்தித்த போது, மெத்யூ பீரிஸ் சிறை ஆடையணிந்து, கையில் ஒரு பெரிய சிலுவை மற்றும் பைபிளுடன் காணப்பட்டார். 1997இல் ஜனாதிபதியின் பொது மன்னிப்பைப் பெற்று விடுதலையாகும் வரை அவர் ஒரு சாதாரண கைதியாகவே வாழ்ந்தார். விடுதலையான பின்னரே அவர் மீண்டும் மதகுரு ஆடையைப் பயன்படுத்தினார்.
சமய விநயத்திற்கும் அரச சட்டத்திற்கும் இடையிலான முரண்பாடு
ஒரு பௌத்த துறவியின் துறவற நிலை என்பது தேரவாத விநய பிடகத்தில் விதிக்கப்பட்டுள்ள சட்ட அமைப்பின் அடிப்படையில் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்படுகின்றது. சிறைச்சாலையொன்றில் பலவந்தமாகக் காஷாய ஆடையைக் கழற்றிய மாத்திரத்தில் ஒருவரின் துறவறம் இல்லாமற்போய்விடாது.
அரச சட்டத்தின் கோணத்திலிருந்து பார்க்கும் போது, சிறைச்சாலைகள் அவசரச் சட்டமானது எந்தவொரு மதப் பாகுபாட்டையும் கருதிப்பார்ப்பதில்லை. சட்டத்தின் முன்னிலையில் அனைத்துக் கைதிகளும் சமமானவர்களாவர். மதத் தலைவர் ஒருவர் குற்றவியல் குற்றச்சாட்டிற்கு உள்ளாகும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும், பாரம்பரிய சமயக் கௌரவத்திற்கும் அரச நிர்வாகச் சட்டத்திற்கும் இடையில் இவ்வாறான முரண்பாடுகள் உருவாவதைத் தவிர்க்க முடியாது என்பதற்கு இதுவே சான்றாகும்.