இலங்கை மீண்டும் ஒருமுறை சர்வதேச வணிகச் சமூகம் மத்தியில் புதிய முதலீட்டுக் கதையைக் கூறுவதற்குத் தயாராகி வருகின்றது. வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களை நாட்டிற்கு வருமாறு அழைப்பு விடுக்க முன்னர், நாம் நாமே தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய பாரிய பிரச்சினையொன்றுள்ளது.
பல ஆண்டுகளாக நிலையான சட்டக் கட்டமைப்பையும் திறைமையான அனுமதிகளையும் வழங்கத் தவறிய நாடொன்றின் மீது வெளிநாட்டவர்கள் எவ்வாறு நம்பிக்கை வைப்பார்கள் என்பதே அமாகும்.
ஜனாதிபதியின் சிரேஷ்ட பொருளாதார ஆலோசகர் துமிந்த ஹுளங்கமுவ அண்மையில் வெளியிட்ட கருத்துக்களிலிருந்து இந்த யதார்த்தம் தெளிவாகப் புலனாகின்றது. வெற்றுப் பிரச்சாரங்கள் மற்றும் வெளிநாட்டுச் சந்திப்புகள் ஊடாக மாத்திரம் வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஈர்த்துவிட முடியாது என்பதை அவர் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளார்.
கதையும் யதார்த்தமும்: முதலீட்டாளர்கள் பின்வாங்குவது ஏன்?
1. புதிய நிறுவனங்களை உருவாக்கினால் முதலீட்டாளர்கள் வருவார்களா?
இல்லை. கடந்த சில தசாப்தங்களாக நாட்டில் முதலீட்டு மாநாடுகளுக்கும் அரசியல் வாக்குறுதிகளுக்கும் பஞ்சமிருந்ததில்லை. குறைந்து காணப்பட்டது அவ்வாக்குகளை உண்மையான வணிகங்களாக மாற்றும் நிறுவன ஒழுக்கம் மட்டுமே.
முதலீட்டுச் சபையை (BOI) வலுப்படுத்தவும் புதிய ஆய்வு நிறுவனமொன்றை ஸ்தாபிக்கவும் யோசனைகள் முன்வைக்கப்பட்டிருந்தாலும், பெயர் மாறிய மாத்திரத்தில் முதலீட்டாளர்கள் திருப்தியடைந்துவிட மாட்டார்கள்.
2. 'ஒரே கூரையின் கீழ்' (One-Stop Shop) கருத்துக்கரு உண்மையாகுமா?
முதலீட்டாளர் ஒருவருக்குத் தேவையான அனைத்து அனுமதிகளையும் ஒரே கூரையின் கீழ் வழங்கும் மையமாக BOI நிறுவனத்தை மாற்றுவது மிக முக்கியமான ஒரு படியாகும்.
முதலீட்டாளர் ஒருவர் தொடர்ந்தும் பல அமைச்சகங்களுக்குப் பின்னால் சென்று, ஒரே ஆவணத்தில் பத்துப் பேரின் கையொப்பங்களைப் பெற வேண்டியிருக்குமானால் அத்தகைய நிறுவனங்களால் எந்தப் பயனுமில்லை. மேலும் புதிய நிறுவனமொன்றை உருவாக்குவதன் மூலம் அரசாங்கத்தின் நிர்வாகச் செலவுகள் அதிகரிப்பதே நிகழும் எனப் பொருளாதார ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
3. முதலீட்டாளர்களுக்கு நாம் வழங்கும் உறுதிமொழி என்ன?
ஐந்து நாடுகளை இலக்கு வைத்து நேரடி முதலீட்டுச் சந்திப்புகளை நடத்துவது நடைமுறைச்சாத்தியமான தீர்மானமாகும். அந்த முதலீட்டாளர்கள் நமது அழகான கதைகளைக் கேட்டு நாட்டிற்கு வரப்போவதில்லை.
அவர்களுக்குப் போட்டித்தடமான வரி முறைமை, தடையற்ற மின்சார விநியோகம், தொழிற்துறை நிலங்கள், திறைமையான துறைமுகம் மற்றும் சுங்கச் சேவை அத்துடன் பயிற்சிபெற்ற திறமை வாய்ந்த மனிதவளம் என்பன அவசியமாகும்.
வரிச் சலுகைகளை வழங்குவதற்கு முன்னர் நாட்டிற்குக் கிடைக்கும் பலன்களைப் பார்க்க வேண்டும்
முதலீட்டு ஊக்குவிப்பு என்பது சுற்றுலாத்துறை, ஏற்றுமதிகள் மற்றும் வெளிநாட்டுச் செலவூதியம் ஈட்டுதலுடன் நேரடியாக இணைந்த செயற்பாடாகும். வெளிநாட்டு நிறுவனங்களுக்குப் பெருமளவிலான வரிச் சலுகைகளை வழங்குவதற்கு முன்னர், அதன் மூலம் நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்குரிய உண்மையான பிரதிபலன்கள் என்ன என்பது குறித்து அரசாங்கம் தெளிவான மதிப்பீட்டைச் செய்ய வேண்டும்.
-
நிரந்தர வேலைவாய்ப்புகள்: இம்முதலீடுகள் ஊடாக நமது நாட்டின் இளம் தலைமுறையினருக்கு எத்தனை நிரந்தர வேலைவாய்ப்புகள் உருவாக்கப்படும்?
-
ஏற்றுமதி வருமானம்: நாட்டிற்கு புதிதாகக் கிடைக்கவுள்ள வெளிநாட்டுச் செலவூதியத்தின் அளவு எவ்வளவாகும்?
-
உள்நாட்டு உற்பத்திகள்: வெளிநாட்டு நிறுவனங்கள் தமது உற்பத்திகளுக்குத் தேவையான மூலப்பொருட்களை இலங்கையின் வர்த்தகர்களிடமிருந்து கொள்வனவு செய்வார்களா?
-
தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றம்: புதிய தொழில்நுட்பமும் அறிவும் நமது நாட்டின் தொழிலாளர்களுக்குக் கிடைக்குமா?
இக்கேள்விகளுக்குப் பதில்கள் இன்றி வழங்கப்படும் வரிச் சலுகைகளால் நாட்டிற்குப் பொருளாதார பலன் கிடைக்கப்போவதில்லை; மாறாக, வெளிநாட்டினருக்கு மாத்திரம் உரித்தான தனிமைப்படுத்தப்பட்ட வணிகங்களே உருவாகும்.
வாக்குறுதிகளுக்குப் பதிலாக வெளிப்படைத்தன்மை அவசியம்
சுதந்திரமான வர்த்தக உடன்படிக்கைகள் (FTAs) ஊடாக உலகச் சந்தையை அடைவதற்கான வாய்ப்பைக் காட்டிய மாத்திரத்தில் முதலீட்டாளர்கள் தொழிற்சாலைகளை ஆரம்பித்துவிட மாட்டார்கள். அதற்கு உற்பத்திச் செலவு குறைந்த, நிலையான வர்த்தகக் கொள்கை நாட்டில் இருக்க வேண்டும்.
மிக முக்கியமான விடயம் என்னவென்றால், முதலீட்டு யோசனைகள், வழங்கப்பட்ட அனுமதிகள் மற்றும் பாதியிலேயே நின்றுகொண்ட திட்டங்கள் குறித்த உண்மையான தகவல்களை மக்களுக்கு வெளிப்படுத்துவதாகும்.
அடிக்கல் நாட்டும் விழாக்கள் பத்திரிகைகளின் முதற் பக்கங்களில் வெளிவந்து, பல ஆண்டுகளாகியும் தொழிற்சாலைகள் நிர்மாணிக்கப்படாத பழைய கலாசாரம் இனிமேலும் இந்நாட்டிற்குப் பொருத்தமானதல்ல. சர்வதேச முதலீட்டாளர்கள் வாங்குவது அரசியல் வாக்குறுதிகளையல்ல; மாறாக, நாட்டில் நிலவும் சட்ட ஸ்திரத்தன்மையையும் பொருளாதார நம்பிக்கையையுமே ஆகும்.


