'கடந்த காலத்தில் எமது பொறுப்பு கட்சியாக இருந்தது, ஆனால் இப்போது எமது பொறுப்பு நாட்டு மக்கள்!'

மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் ஸ்தாபகர் ரோஹண விஜேவீர உள்ளிட்ட 1988-89 பயங்கரவாதக் காலத்தில் படுகொலை செய்யப்பட்ட வீரர்களை நினைவுகரும் ‘இல்மாத வீரர்களின் நினைவுப் பெருவிழாவில்’ உரையாற்றிய மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் தலைவரும் ஜனாதிபதியுமான அநுர குமார திசாநாயக்க, தற்போது பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ள அரச அதிகாரமானது வெறும் தேர்தல் வெற்றியன்று எனத் தெரிவித்தார். இது சுமார் அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக கைவிடாத குணத்துடனும் தளராத தைரியத்துடனும் முன்னெடுக்கப்பட்ட போராட்டத்தின் வரலாற்று உச்சக்கட்டமாகும் எனவும் அவர் குறிப்பிட்டார். அத்துடன், கடந்த காலத்தில் நாம் கட்சிக்கே அதிகமாகப் பொறுப்புக்கூறினோம், ஆனால் ஆட்சிச் செயற்பாட்டின் போது நாம் மிக உயர்ந்த மட்டத்தில் பொறுப்புக்கூறுவது மக்களுக்குத்தான் என்பதையும் அவர் வலியுறுத்தினார்.

37 ஆவது இல்மாத வீரர்களின் நினைவுப் பெருவிழாவில் ஜனாதிபதி அநுர குமார திசாநாயக்க ஆற்றிய முழுமையான உரை:

எமது கட்சியின் ஸ்தாபகர், எமது கட்சியை உருவாக்கியதுடன் எமது கட்சி எத்தகைய நோக்கத்திற்காக உருவாக்கப்பட வேண்டும் என வழிகாட்டிய ரோஹண விஜேவீர தோழர் உள்ளிட்ட வீரர்களை, வீராங்கனைகளை எம்மிடமிருந்து பறித்து 37 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. எனவே, அவர்களின் நோக்கங்கள், அவர்களின் எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் அவர்கள் கொண்டிருந்த குணாதியசங்களை நினைவுகூர்வதுடன், அவற்றை எமது வாழ்க்கையுடன் இணைத்துக்கொள்ளும் நோக்கத்துடன் இன்று நாம் இச்சமூகத்தைக் கூட்டியுள்ளோம்.

அரசியலில் தளராத பயணப் பாதை

எமது அரசியல் இயக்கத்திற்கு இப்போது கிட்டத்தட்ட 60 ஆண்டுகள் பூர்த்தியாகியுள்ளன. அதில் 59 ஆண்டுகளும் நாம் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்காகப் போராடிய அரசியல் இயக்கம் என்பதை நாம் அறிவோம். இப்போது கிட்டத்தட்ட இரண்டு ஆண்டுகளாக நாம் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிப் பணியாற்றும் அரசியல் இயக்கமாக உள்ளோம்.

எமது அரசியலில் பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களிலும் பல்வேறு கட்டங்கள் உள்ளன. 1965 இல் கட்சி உருவாக்கம், 1971 போராட்டம், மீண்டும் 1978 இல் நாம் ஜனநாயக அரசியலில் பிரவேசித்தமை, 1983 இல் எமது கட்சி தடை செய்யப்பட்டமை, மீண்டும் 1994 இல் ஜனநாயக நீரோட்டத்திற்குள் நுழைந்தமை, 2024 இல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியமை என்பன பொதுவாக எமது கட்சியில் மிகப்பெரிய திருப்புமுனையை ஏற்படுத்திய அரசியல் வரலாறுகளாகும்.

சிலர் கட்சிகளை உருவாக்குகிறார்கள். கட்சியை உருவாக்கி அது அப்படியே மறைந்துபோகிறது. எமது கட்சி அப்படிப்பட்டதல்ல. 1965 இல் எமது இயக்கம் உருவாக்கப்படுகிறது. 71 இல் மிகப்பெரிய அடக்குமுறைக்கு முகங்கொடுக்கிறது. எமது கட்சியை உருவாக்கிய, உழைத்த பலரும் படுகொலை செய்யப்படுகிறார்கள், சிறைச்சாலைகளுக்குச் செல்கிறார்கள். மீண்டும் 1978 இல் வெளியே வருகிறார்கள். இடைத்தேர்தல்களில் போட்டியிடுகிறார்கள். அபிவிருத்திச் சபை தேர்தல்களில் போட்டியிடுகிறார்கள். ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடுகிறார்கள். மீண்டும் கட்சி தடை செய்யப்படுகிறது. அடக்குமுறைக்கு மத்தியில் சவால்களுக்கு முகங்கொடுக்க வேண்டியுள்ளது. மீண்டும் எமது கட்சியின் ரோஹண தோழர், கமனாயக்க தோழர் உள்ளிட்ட எமது கட்சியின் சிரேஷ்ட வீராங்கனைகள் படுகொலை செய்யப்படுகிறார்கள். மீண்டும் அரசியலில் பிரவேசிக்கிறோம். 2024 ஆம் ஆண்டில் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுகிறோம். இதுபோன்ற பலவேறு சந்தர்ப்பங்களுக்கு முகங்கொடுத்த அரசியல் இயக்கம் உலகில் வேறெங்கும் இல்லை, இலங்கையில் நிச்சயமாக இல்லை என்றே நினைக்கிறேன்.

சவால்களுக்கு மத்தியில் தளராத நோக்கம்

எத்தனை திருப்புமுனைகள்? எத்தனை மாற்றங்கள்? சவால்களின் பல்வேறு வடிவங்கள். அடக்குமுறை ஏவப்படும்போது ஒரு சவாலாகும். தடை செய்யப்பட்டிருக்கும் போது மற்றொரு சவாலாகும். சிறைச்சாலைகளுக்குள்ளிருந்து கொண்டு அரசியல் செய்யும் போது மற்றொரு சவாலாகும். ஆட்சிகளை நடத்தும் போது மற்றொரு சவாலாகும். சவால்களின் பன்முகத்தன்மை, அரசியல் செயற்பாடுகளின் பன்முகத்தன்மை என ஏராளமானவற்றுக்கு இந்த 61 ஆண்டுகளுக்குள் எமது அரசியல் இயக்கம் முகங்கொடுத்துள்ளது.

எனினும், எத்தகைய சூழ்நிலைகள் மாறினாலும், சவால்களின் தன்மைகள் மாறினாலும், இந்த முழு வரலாற்றையும் இணைக்கும் ஒரு நூல் உள்ளது. அதற்கு ஒரு আন্তঃதொடர்பு உள்ளது. அது கட்சி ஆரம்பிக்கப்படும் போதும், சிறைச்சாலையில் இருக்கும் போதும், எமது சகோதர சகோதரிகளின் படுகொலைகளின் போதும், அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் போதும், அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய பின்னரும் இந்த முழு வரலாற்றையும் ஒன்றாக இணைக்கும் ஒரு நூல் உள்ளது, ஒன்றாக இணைக்கும் தொடர்பு உள்ளது.

என்ன அந்தத் தொடர்பு? இந்த முழு 61 ஆண்டுகளும் சவால்களின் பன்முகத்தன்மை, அரசியலின் தன்மைகள் இவை யாவும் மாறினாலும், எமது இயக்கத்தின் மாறாமல் முன்னோக்கிச் செல்லும் சில நோக்கங்கள் உள்ளன. அதுவே மிக முக்கியமானதாகும். எமது இயக்கம் அந்த நோக்கத்திற்காகவே கட்டமைக்கப்படுகிறது.

1988/89 காலப்பகுதியில் ஆட்சியில் இருந்தவர்களால் எமது சகோதர சகோதரிகள் பறிக்கப்பட்டமை அந்த நோக்கத்திற்கு எதிராகவேயாகும். என்ன அந்த நோக்கம், அந்த எக்காலத்திலும் கைவிடாத நோக்கம் எமது நாட்டுக்கும், எமது நாட்டு மக்களுக்கும் மிகச் சிறந்த சமூகத்தை உருவாக்கிக் கொடுக்கும் நோக்கமாகும்.

1965 இல் அடக்குமுறைக்கு முகங்கொடுக்கும் போது இருந்த நோக்கம், மீண்டும் தேர்தல்களில் போட்டியிடும் போது இருந்த நோக்கம், கட்சி தடை செய்யப்படும் போது இருந்த நோக்கம், மீண்டும் இந்த இயக்கம் ஜனநாயக அரசியல் நீரோட்டத்திற்குள் அவதரிக்கும் போது இருந்த நோக்கம், அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் போதும் இருந்த நோக்கம் என இந்த அனைத்துச் சந்தர்ப்பங்களிலும் நாம் கைவிடாமல் பாதுகாக்கும் நோக்கம் இந்த நாட்டுக்கும், மக்களுக்கும் நியாயமான சமூகத்தை உருவாக்கிக் கொடுக்கும் நோக்கமேயாகும். இந்த முழு வரலாறு நெடுகிலும் நாம் அந்த நோக்கத்துடன் ஒன்றாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளோம்.

அரசியலின் 'கலப்பின' விகாரத்தை அழித்த தோழமைப் பண்பு

2024 க்கு முன்னர் நாம் அந்த நோக்கத்திற்காக அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றப் போராடினோம். 2024 இன் பின்னர் அந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காகப் போராடுகிறோம்.

அதுவே இந்த 61 ஆண்டுகள் முழுவதிலும் நாம் கைவிடாமல் தொடரும் தொடர்பாகும். அந்தச் சவால்களுக்கு முகங்கொடுக்கும் போது தளராத தைரியம் எம்மிடம் இருந்தது. கைவிடாத பண்பு இருந்தது. சவால்கள் எந்த வடிவத்தில் வந்தாலும் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் கைவிடாத பண்பு எம்மிடம் இருந்தது. இந்த அரசியல் இயக்கத்தைக் கட்டமைக்கும் போது, எமது சகோதர சகோதரிகள் படுகொலை செய்யப்படும் போதும் கைவிடாத பண்பு இருந்தது. தற்போதும் எமக்கு அந்தச் கைவிடாத பண்பு உள்ளது. தளராத முயற்சியுடன் அந்த நோக்கங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் பண்பு எமக்குள்ளது.

அதேபோன்று தாங்கும் பண்பு எமது கட்சிவசம் இருந்தது. அடக்குமுறைக்கு முகங்கொடுக்கும் போது, கட்சியைத் தடை செய்தல், அவதூறுகள் மற்றும் பொய்களுக்கு முகங்கொடுத்தல், இயக்கத்திலிருந்தவர்கள் உடைத்துக்கொண்டு சென்று இயக்கத்திற்கு எதிராக அவதூறு எழுப்புதல், 3 சதவீத வீதத்திற்கு வீழ்ச்சியடைதல், மக்கள் தொகையில் ஒரு பகுதியினர் கேலி கிண்டல்களுக்குள்ளாக்குதல், அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுதல் என இவை அனைத்திற்கும் மத்தியில் பாரிய தாங்கும் தன்மை எம்மகத்து இருந்தது. இந்த மாற்றத்திற்காகத் தாங்கும் பண்பைக் கைவிடாமல் எம்மகத்து வைத்திருக்கிறோம். எமது தாங்கும் வரலாற்றை எடுத்துக் கொண்டால் இப்போது மிகவும் சுமுகமான நிலையே உள்ளது. உண்மையில் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டிய அளவுக்கு இப்போது ஏதுமில்லை.

அதேபோன்று இந்தக் பணியை நிறைவேற்றும் போது எமக்கிடையே இருந்த கூட்டுறவை நாம் கைவிடவில்லை. நாம் இந்த அதிகாரத்தைப் பேணுவதும், அதிகாரத்தைக் கையாள்வதும், வெற்றியை நோக்கி அழைத்துச் செல்வதும் கூட்டுறவுடன் மாத்திரமே. அதனை நாம் கைவிடவில்லை.

அதேபோன்று எமது முழு அரசியல் வரலாறு முழுவதிலும் மக்களுடன் நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளது. மக்களுக்குச் செவிமடுப்பது, மக்களுக்காக உழைப்பது, மக்களின் ஜீவத்துடிப்பை இனங்காண்பது, அவர்களுக்குச் செவிமடுப்பது என்பன மிக முக்கியமானவையாகும். எந்தவொரு அரசியல் இயக்கமும் முன்னோக்கிச் செல்ல முடிவது அந்த இயக்கத்திற்கும் மக்களுக்குமிடையேயான பெரும் பிணைப்புடனேயாகும். அந்தப் பிணைப்பை நாம் கைவிடவில்லை.

எமக்கு மக்களுடன் எப்போதுமே நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளது. அது மோதல்களின் போதும், சிறைச்சாலையின் போதும், இன்று நாம் அரச அதிகாரத்தைப் பேணும் போதும் எமது இயக்கத்திற்கும் மக்களுக்கும் இடையிலான அந்த আন্তঃதொடர்பினை பலமாகப் பேணிப் பாதுகாத்துள்ளோம்.

குணத் தொகுதியின் நினைவுகூரல்

தியாகம் செய்யும் பண்பு, தாங்கும் பண்பு, கூட்டுறவுப் பண்பு, கைவிடாத பண்பு, மக்களுக்காக உழைக்கும் பண்பு, இவை யாவும் எமது கடந்த தலைமுறையினரால் எமக்கு உரித்தாக்கிக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. அந்த முந்தைய தலைமுறையினரையே நாம் இன்று நினைவுகூருகிறோம். எமது ரோஹண விஜேவீர தோழர், கமனாயக்க தோழர் உள்ளிட்ட எமது தலைமைச் சபையினர், கிராமிய மட்டத்தில் செயற்பட்ட எமது சகோதர சகோதரிகள் அனைவரையும் நாம் நினைவுகூருவதாயின் நாம் இந்த குணாதியசங்களைத் தொடர்ந்தும் முன்னோக்கிக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.

அவ்வாறாயின் இந்த நினைவுகூரலானது ஒரு நாளுக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டதன்று. தாங்கிக்கொள்ளுதல், கடந்துசெல்லும் ஒவ்வொரு நொடிப் பொழுதிலும் நாம் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டும். கடந்துசெல்லும் ஒவ்வொரு நொடியும் மக்களுக்கும் எமக்கும் இடையிலான அந்தத் தொடர்பினை நாம் பலப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அத்துடன் இன்று நாம் ஒன்றிணைந்து கலந்துரையாடிச் செல்லும் ஒவ்வொரு நொடியும் கூட்டுறவைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

அதேபோன்று கடந்துசெல்லும் ஒவ்வொரு நொடியும் நாம் தியாகசிந்தனையுடன் இருக்க வேண்டும். எமது நோக்கம் கடந்துசெல்லும் ஒவ்வொரு நொடிப் பொழுதிலும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். அதனை வெற்றிபெறச் செய்வதற்காக நாம் போராட வேண்டும். அந்த நோக்கத்தை நினைவுகூருவது மாத்திரமன்று, எப்போதும் எமது வாழ்க்கைக்குள் அதைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

எனவே இந்த நவம்பர் 13 ஆம் திகதியானது ஒரு நினைவு தினம் மாத்திரமன்று, நாம் தொடர்ந்தும் முன்னெடுத்துவரும் குணாதியசங்கள் குறித்து மீண்டும் மீண்டும் சிந்தித்து புதிய மாற்றத்திற்குத் தேவையான உயிர்ச்சக்தியை இணைத்துக்கொள்வதே எமது அபிலாஷையாகும். அதற்காக நாம் தயாராக வேண்டும்.

எதிர்கால சவால்களுக்கு மத்தியில் வர்ணமயமான அரசியல்

2024 ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கு முன்னர் எமக்கு மேற்பரப்புத் தளத்தில் பல முகாம்கள் தென்பட்டன. பல வேட்பாளர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் பிரிந்து செயற்பட்டனர். 2024 இல் பிரிந்து செயற்பட்டவர்கள் இப்போது ஒன்றிணைந்து செயற்பட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

நாம் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றிபெற்றோம். பின்னர் அரசாங்கம் கவிழும் வரை காத்திருந்த போதும் கவிழும் அறிகுறியோ காலமோ கூடத் தென்படவில்லை. அத்துடன் இன்று ஏற்றத்தாழ்வற்ற வகையில் சட்டம் ஒவ்வொருவரின் அருகிலும் சென்றுகொண்டிருக்கிறது. அதனால்தான் இப்போது ஒன்றிணைவதற்குப் பார்க்கிறார்கள். இப்போது அவர்களுக்குத் தெரியும் இந்த அரசியல் இயக்கம் வெற்றிபெற்றுள்ளது. அதனை வீழ்த்துவதற்கு எதிர்காலத்தில் ஒரு நாளுகூடத் தென்படவில்லை, அத்துடன் வஞ்சகர்களுக்கும், ஊழல்வாதிகளுக்கும் பாதுகாப்புக் கிடைக்கப் போவதுமில்லை என்று.

இதற்கு முன்னர் எமது அரசியலில் நிறமில்லாமல் இருந்தது. அரசாங்கத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது, எதிர்க்கட்சியைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது, நிறமற்றதாக இருந்தது. ஏன்? அரசாங்கத்திற்கு வாக்களிக்கிறார்கள், வெல்பவர் யாருக்கேனும் வாக்களிக்கிறார்கள், தோற்பவர்களும் இருக்கிறார்கள். தோற்பவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள், வெல்லும் அரசாங்கத்தின் அமைச்சர்களாகிறார்கள். அரசாங்கத்தைக் கண்டுபிடிக்கவும் முடியாது, எதிர்க்கட்சியைக் கண்டுபிடிக்கவும் முடியாது.

கிராமங்களில் உள்ள மக்கள் நினைக்கிறார்கள் நாம் தோற்கடிப்பதற்காக வாக்களித்தோம், வாக்களித்து இரண்டு மாதங்கள் வரும் போது தோற்கடிக்கப்பட்டவர் அமைச்சராகிவிட்டார். அதன் முடிவு தோற்கடியுங்கள் என்று புள்ளியிட்டவரிடமிருந்து ஒரு ஜனாதிபதி உருவாக்கப்பட்டார். 2019 இல் துரத்துவதற்காக வாக்களிக்கிறார்கள், 2023 இல் அதே வாக்கினால் ஜனாதிபதியாகிறார்கள். புதிய வாக்கினாலன்று, அந்த அளவுக்கு இதுவொரு கலப்பினமாகும்.

அக்காலத்து அரசியலில் அரசாங்கத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது, எதிர்க்கட்சியைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது. தோற்றத்தில் மட்டுமல்ல, செயற்பாடுகளிலும் கூட அப்படித்தான். ஊழல் மோசடிகளில் அரசாங்கத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது, எதிர்க்கட்சியைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது. முன்பெல்லாம் சட்டம் மீறப்படும் போது அரசாங்கத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது, எதிர்க்கட்சியைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது. எமது நாட்டின் அரசியல் நிறமற்றதாக மாறியிருந்தது. இன்று அரசாங்கம் என்றால் அரசாங்கம், எதிர்க்கட்சி என்றால் எதிர்க்கட்சி என மிகத் துல்லியமாக உள்ளது.

அரசாங்கமும் துல்லியமாக - எதிர்க்கட்சியும் துல்லியமாக

இலங்கையில் முதன்முறையாக, மக்களின் மக்கள் ஆணையின் உண்மையான சாராம்சம் ஆட்சியினால் பாதுகாக்கப்பட்டுள்து. அது முக்கியமானதாகும். இதற்கு முன்னர் இடம்பெற்றது மக்களின் உண்மையான மக்கள் ஆணையின் சாராம்சம் நாடாளுமன்றத்தில் விகாரமடைவதேயாகும்.

மக்கள் ஒரு தரப்பினருக்கு அரசாங்கத்தை நடத்தவும், மற்றொரு தரப்பினருக்கு எதிர்க்கட்சியாக இருக்கவும் வாக்களிக்கின்றனர். அதுவே மக்கள் ஆணையாகும். எனினும், நாடாளுமன்றத்தில் அந்த மக்கள் ஆணை விகாரமடைகிறது. ஆட்சியில் அந்த மக்கள் ஆணை விகாரமடைகிறது. 2024 ஜனாதிபதித் தேர்தலின் போதும் பொதுத் தேர்தலின் போதும் மக்கள் வாக்களித்தனர் இதோ அரசாங்கம், இதோ எதிர்க்கட்சி என்று. இப்போது இரண்டு ஆண்டுகளாகியுள்ளது, துல்லியமான அரசாங்கம், துல்லியமான எதிர்க்கட்சி காணப்படுகிறது.

எமது நாட்டின் அரசியலானது தீவிரமான தெளிவான பிரிவினை நோக்கி நகர்ந்துவருகிறது. முன்பெல்லாம் இத்தகைய தீவிரமான பிரிவினை இருந்ததில்லை. எமது நாட்டின் அரசியலில் இலங்கையில் நீண்ட காலத்திற்குப் பின்னர் தீவிரமான பிரிவினை ஏற்பட்டுள்ளது. அரசாங்கம் மற்றும் எதிர்க்கட்சி என்ற இரு முகாம்களுக்கும் தமக்கே உரிய பிரத்தியேகமான தனித்துவமான குணாதிசயங்கள் உள்ளன. தீவிரமான பிரிவினை இப்போது அமரும் பக்கங்களில் மாத்திரம் இல்லை. இந்த இயக்கங்களில் உள்ள குணாதிசயங்களினாலும் இந்தப் பிரிவினை மேலும் தீவிரமடைகிறது.

அவர்கள் ஊழலில் ஈடுபட்டுள்ளனர், அவைகளிலிருந்து தற்காத்துக்கொள்ள முயல்கின்றனர். நாம் ஊழலை நிறுத்தியுள்ளோம், ஊழல்வாதிகளுக்குத் தண்டனை வழங்க முயல்கிறோம். பிரிவினை மேலும் தீவிரமடைகிறது.

அவர்கள் குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட்டுள்ளனர், இந்த நாடானது குற்றச் செயல்கள் நிறைந்த நாடாக மாறியிருந்தது. நாம் குற்றச் செயல்கள் நிறைந்த நாட்டை மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறோம். அவர்களோ குற்றச் செயல்கள் நிறைந்த நாட்டை உருவாக்கியவர்கள், பிரிவினை மேலும் தீவிரமடைகிறது.

அவர்கள் குடும்பங்களை மையமாகக் கொண்ட ஊழல் ஆட்சிகளை உருவாக்குகிறார்கள். நாமோ மக்களின் ஜனநாயக உரிமைகளுக்கு மதிப்பளித்து ஆட்சிகளை உருவாக்குகிறோம். பிரிவினை மேலும் தீவிரமடைகிறது.

அவர்கள் இனவாதத்தை, மத அடிப்படைவாதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு தங்களது அரசியலைச் செய்கிறார்கள். நாமோ தேசிய ஒற்றுமைக்காகவும், பிரஜைகளின் உரிமைகள்aக்காகவும் குரல்கொடுக்கிறோம். பிரிவினை தீவிரமடைகிறது.

அவர்கள் இயந்திரங்கள், மந்திரங்கள், ஆணிகளைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். நாமோ புதிய தொழில்நுட்பம், விஞ்ஞானம், அறிவு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இந்த நாட்டைக்கட்டெழுப்ப முயல்கிறோம். பிரிவினை தீவிரமடைகிறது.

அதனால் இன்று இலங்கையில் பிரதான அரசியல் நீரோட்டங்கள் இரண்டும் மக்கள் மத்தியில் தெளிவாகச் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளன. பழைய காழ்ப்புணர்ச்சிகளைக் கொண்ட, அழிவை நோக்கி எமது நாட்டை அழைத்துச் சென்ற அழிவுகரமான அரசியல் முகாம் மற்றும் இந்த நாட்டை மாற்றியமைக்கும் புதிய அரசியல் முகாம். இதுவே அந்த இரு முகாம்களுமாகும்.

சில ஊடகங்களும் அவ்வாறே பிளவுபட்டுள்ளன. அதுவும் நமக்குத் தெரியும், அந்த அழிவுகரமான முகாமினைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஊடக நிறுவனங்கள் உள்ளன. பிரிவினை தீவிரமடைந்தால் இப்படித்தான், எல்லா இடங்களிலும் பிளவுபடும்.

எதிர்க்கட்சியின் மனநல அராஜகம்

அதேபோன்று எமது மகாநாயக்க தேரர்கள் உள்ளிட்டோர் மத்தியிலும் அவ்வாறானதொரு பிரிவினை இருப்பதை நான் கண்டேன். பிரிவினை தீவிரமடைந்துள்து. எனினும் இந்தச் பிரிவினையானது சுமார் 80 இனை 20 போன்றுள்ளது. இதன் தாங்குதிறன் எங்குள்ளது?

அராஜகங்கள் தோன்றுவதைத் தடுப்பதே இன்றைய எமது பொறுப்பாகும். ஏனெனில் பலவீனமடைந்துள்ள அரசாங்க எதிர்ப்பாளர்களை அந்தப் பலவீனமானது அநாதையான நிலைக்குத் தள்ளியுள்ளது. அந்த அநாதைத் தன்மையானது அவர்களை மன அழுத்தத்திற்கு உள்ளாக்கியுள்ளது. அந்த மன அழுத்தமானது சகிப்புத்தன்மையைச் சிதைத்துள்ளது. சகிப்புத்தன்மை சிதைக்கப்பட்டமையால் தகாத செயல்களைச் செய்வதற்கான சாத்தியங்கள் உள்ளன.

இன்று நமக்கு எதிராகக் கட்டமைக்கப்பட்டுவரும் முகாமின் தன்மை இதுவேயாகும். எனினும், அத்தகைய அராஜக பலவீனமான போராட்ட இயக்கங்களை விட வரலாற்றில் பலத்த அனுபவங்கள் கொண்ட எமது இயக்கமானது அந்த அனைத்தையும் தோற்கடித்து இந்த அரசாங்கத்தையும் இந்த ஆட்சியையும் எமது கருத்தியலைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு முன்னோக்கிச் செல்லும் என்பதில் எமக்கு அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை உள்ளது.

இன்று எமக்குச் சுமத்தப்பட்டுள்ள பொறுப்பு அதுவேயாகும். அன்றைய பொறுப்பைக் காட்டிலும் முற்றிலும் மாறுபட்டதொரு பொறுப்பு இன்று எமக்குள்ளது. எனது முன்னர் குறிப்பிட்டேன், எமது கட்சியின் வரலாற்றை எடுத்துப் பார்த்தால் வரலாற்றின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் எமக்குச் சுமத்தப்பட்ட பொறுப்பும் சவால்களும் வேறுபட்டிருந்தன. கட்சியை உருவாக்குவது, கட்சியின் போராட்டங்களுக்கு முகங்கொடுப்பது, அடக்குமுறைக்கு முகங்கொடுத்தல், வாக்களித்தல், கட்சிகளைத் தடை செய்தல் போன்ற அனைத்தையும் நோக்கும் போது எமது சவால்களும் பொறுப்புகளும் மாறியுள்ளன. இப்போதும் எமது சவால்களும் பொறுப்புகளும் வேறுபட்டவை.

அறுபது ஆண்டுகளில் ஐம்பத்தொன்பது ஆண்டுகளும் சவால்கள் பொறுப்புகள் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்கே என்ற முன்னணியுடன் பிணைக்கப்பட்டிருந்தது. இப்போது அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய பின்னர் அதனை எமது நோக்கங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் திசையின்பால் நாம் திசைதிருப்ப வேண்டும்.

எனவே நாம் எக்காலத்தை விடவும் புதிய கோணத்தில் சிந்திக்கும், புதிய கோணத்தில் பரிணாமமடையும், புதிய சவால்களை வெற்றிபெறச் செய்யக்கூடிய மனநிலமைக்கும் செயற்பாட்டிற்கும் வர வேண்டும்.

எமது பொறுப்பு கட்சிக்கல்ல, மக்களுக்கு

கடந்த காலத்தில் நாம் அதிகமாகப் பொறுப்புக்கூறியது கட்சிக்கே. எனினும், ஆட்சிச் செயற்பாட்டின் போது நாம் உயர் மட்டத்தில் பொறுப்புக்கூறுவது மக்களுக்குத்தான்.

கட்சிச் செயற்பாடுகளின் போது எமக்கு கட்சிக்குள் பிரச்சினைகளைத் தீர்த்துக்கொள்ள முடியும். குறைபாடுகளைப் பேசிக்கொள்ள முடியும். மாற்றங்களை இனம் காண முடியும். மாற்றங்களைச் செய்ய முடியும். ஏன், எமக்கு கட்சிக்கான பொறுப்பு அதிகமாக உள்ளது. எனினும், ஆட்சி அதிகாரத்தின் போது எமது முழுமையான பொறுப்பும் பிணைப்பும் மக்களிடமே உள்ளது.

எனவே இடம்பெறும் ஒவ்வொரு சம்பவத்திற்கும் ஆட்சி அதிகாரத்தின் போது நாம் பொறுப்புக்கூற வேண்டும். பழைய விடயங்களை, கடந்த காலத்திற்கு உரியவைகளை, பழையவர்கள் செய்யாதவை என்று கூறி எமக்குத் தப்பியோட முடியாது. இந்தத் தருணத்தில் உள்ள மக்களுக்கு இந்தத் தருணத்தில் பொறுப்புக்கூற வேண்டியவர்கள் நாமே. மக்கள் எமக்கு மக்கள் ஆணையை வழங்கியுள்ளனர். மக்கள் எமது அரசாியொன்றை உருவாக்கியுள்ளனர். அப்படியாயின் இந்தத் தருணத்தில் மக்களுக்குப் பொறுப்புக்கூற வேண்டியவர்கள் நாமே.

எமக்கு உள்ளூராட்சி மன்றங்கள் உள்ளன, தலைவர்கள் உள்ளனர், அமைச்சர்கள் உள்ளனர், பிரதி அமைச்சர்கள் உள்ளனர், அவற்றுடன் தொடர்புடைய அரச துறையொன்று உள்ளது. இப்போது எப்போதுமே எமது பொறுப்புக்கூறல் இந்த மக்கள் முன்னிலையில் உள்ளது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

எமது நடத்தைகள், பிரகடனங்கள், நாம் எடுக்கும் நடவடிக்கைகள் என்பன குறித்து முன்னைவிடவும் அதிகமாக நாம் சிந்திக்க வேண்டும். முன்னைய காலங்களில் எமது பெரும்பான்மையான பொறுப்பு எமது கட்சிக்கே இருந்தது. இன்றோ எமது பெரும்பான்மையான பொறுப்பு மக்களுக்குரியதாகும். எனவே மக்களுக்குப் பிணைக்கப்பட்டுள்ள மற்றும் மக்களுக்குப் பொறுப்புக்கூறும் இடத்திற்கு நாம் பரிணமிக்க வேண்டும். புதிய பொறுப்பின் தன்மை, புதிய சவாலின் தன்மை என்பவற்றுக்கு அமைய நாம் மக்களுக்குப் பொறுப்புக்கூறக் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.

எங்களை விமர்சிக்கும் உரிமை மக்களுக்குண்டு

மக்களுக்குப் பொறுப்புக்கூறக் கடமைப்பட்டுள்ள போது எங்களை விமர்சிக்கும் உரிமை மக்களுக்குண்டு. எங்களைச் திட்டுவதற்கு மக்களுக்கு உரிமையுண்டு. எங்களுக்கு எதிராகப் போராட்டம் நடத்துவதற்கு மக்களுக்கு உரிமையுண்டு. ஏன்? மக்களின் தேவைகளை நிறைவேற்ற நாம் கடமைப்பட்டுள்ளோம். அத்தகைய கலாசாரம் ஒன்றை நாம் உருவாக்க வேண்டும்.

இதற்கு முன்னர் எமது கலாசாரம் என்னவாக இருந்தது? ஆட்சியாளருக்கு மக்கள் பயப்படுகிறார்கள். ஆட்சியாளருக்கு மக்கள் அடிபணிகிறார்கள். மக்கள் ஆட்சியாளரின் அடிமைகள்.

இவ்வாறே எமது வரலாறு இருந்தது. பிரதேச சபைத் தலைவருக்கு கிராம மக்கள் பயப்படுகிறார்கள். பிரதேச சபை உறுப்பினருக்கு சுற்றியுள்ளவர்கள் பயப்படுகிறார்கள். அமைச்சருக்கு அந்தப் பிரதேச மக்கள் பயப்படுகிறார்கள். தலைவருக்கு நாட்டின் மக்கள் பயப்படுகிறார்கள். இப்படியே எமது பொறுப்புக்கூறல் தொடர்பான பிணைப்பு இருந்தது. பயமும் அடிபணிதலுமே ஆட்சியாளனுக்கும் மக்களுக்கும் இடையிலான உறவாக இருந்தது.

இதுவே எமது நாட்டின் மக்களுக்கும் ஆட்சியாளனுக்கும் இடையில் நீண்ட காலமாக நிலவிய உறவின் தன்மையாகும். இந்த உறவை நாம் உடைத்தெறிய வேண்டும்.

புதிய உறவு என்ன? மக்கள் ஆட்சியாளரைக் கேள்வி கேட்க உரிமையுண்டு. விமர்சிக்க உரிமையுண்டு. மக்களுக்கு ஆட்சியாளருக்கு எதிராகப் போராட்டம் நடத்த உரிமையுண்டு. ஆட்சியாளனுக்கும் மக்களுக்கும் இடையில் புதியதொரு உறவை நாம் ஏற்படுத்த வேண்டிய தேவை உள்ளது. சிலருக்கு அந்த உறவைக் கட்டமைத்துப் பழகியிருக்கவில்லை. ஒரு குழுவினர் உள்ளனர். அவர்கள் பயந்து வாழ்ந்தே பழகியுள்ளனர். அடிபணிந்து வாழ்ந்தே பழகியுள்ளனர்.

எனவே இந்த வழியில் மக்களுக்கும் ஆட்சியாளனுக்கும் இடையில் உறவொன்றை உருவாக்கும் போது அந்தச் சுதந்திரத்தை, அந்தப் புதிய உறவைப் புரிந்துகொள்ள முடிவதில்லை.

புரிந்துகொள்ள முடியாமல் போகும் போது அதனை மட்டம்தட்டும் வேறு தளத்திற்குச் செல்கிறார்கள், அவற்றை உதாசீனப்படுத்துங்கள். அவற்றுக்கு எத்தகைய செல்லுபடியும் இல்லை. திட்டும் தன்மையின் வார்த்தைகள் மாறத் தொடங்குகின்றன. திட்டும் தொனிகள் மாறத் தொடங்குகின்றன. இருக்கும் நாகரிகத் தன்மை சிதைக்கப்படுகிறது. ஏன்?

அந்தக் குழுவானது பயந்து வாழ்வதற்கும் அடிபணிந்து வாழ்வதற்கவுமே பழகியிருந்தது. ஆட்சியாளரைக் கேள்வி கேட்கும் சமூகத்திற்கு அவர்கள் பழகியிருக்கவில்லை. அவர்களோ பழைய பழக்கத்திற்கே பழகியுள்ளனர். பழைய பழக்கம் என்ன? ஆட்சியாளருக்கு அடிபணிந்து வாழ்ந்த பழக்கம், ஆட்சியாளருக்குப் பயந்து வாழ்ந்த பழக்கம். நாம் யாரையும் பயமுறுத்தவோ அடிபணச் செய்யவோ தயாராக இல்லை. எமது எதிர்பார்ப்பு ஆட்சியாளரைக் கேள்வி கேட்கும் மக்களாகும். ஆட்சியாளரை விமர்சிக்கும் மக்களாகும். அதனை உருவாக்கும் போது அதில் ஒரு நாகரிகம் உள்ளது. ஒரு வரையறை உள்ளது. அந்த எல்லைக்குள் இருக்க வேண்டும். எனினும், விமர்சகருக்குக் குறைந்தபட்சம் தனது நாகரிகத்தின் எல்லையைக் கூடப் பாதுகாத்துக்கொள்ள முடியாமல் போயுள்ளது. எனினும் நாம் கவலைப்படுவதில்லை.

அந்த நாகரிகமான பண்பின் எல்லைக்குட்பட்டு முன்வைக்கப்படாத அனைத்து விமர்சனங்களையும் நாட்டின் மக்கள் நிராகரிக்கிறார்கள்.

சிலர் எமக்கு அழைத்துச் கேட்கிறார்கள், தோழர் அப்படித் திட்டுவதற்கு ஏன் இடமளிக்கிறீர்கள் என்று. அப்படித் திட்டுவதற்குப் போதுமான அளவுக்கு இடமளியுங்கள். அவையெல்லாம் நாகரிகமான சமூகமொன்றால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் அல்லது அங்கீகரிக்கப்படும் விடயங்களன்று.

புதிய பரிமாணத்தின் ஆரம்பம்

அத்தகையதொரு மாற்றமே நமக்கு ஆட்சியாளனுக்கும் மக்களுக்கும் இடையில் தேவையாகவுள்ளது. எமது பொருளாதாரத்தில் புதியதொரு மாற்றம் நமக்குத் தேவையாகவுள்ளது. எமது அரசியலில் புதிய மாற்றம் நமக்குத் தேவையாகவுள்ளது. அந்த மாற்றத்திற்காகத் தேவையான பயணத்தை நாம் ஆரம்பித்துள்ளோம்.

எனவே நாம் அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் அதிகமான காலம் எமது பல தலைமுறையினர் ஒரே நோக்கத்திற்காகக் கூட்டாகத் தாங்கிக்கொண்டு தியாகங்களைச் செய்து வந்த பயணத்தை இன்று நாம் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் இடத்திற்குப் பரிணமித்துள்ளோம்.

இதோ இந்த அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் போது எதிர்கொண்டுள்ள சவால்களை, புதிய விடயங்களை நாம் ஒன்றிணைத்து முன்னோக்கிச் செல்வதற்காக நாம் அனைவரும் ஒன்றிணைவோம் என அழைப்பு விடுத்து எனது உரையை நிறைவு செய்கிறேன்.

மிக்க நன்றி. அனைவருக்கும் வெற்றி கிடக்கட்டும்!