மைல்கல்லைப் பதித்து, தசாப்த காலமாக நிலவி வந்த வர்த்தகத் தடைகளை நீக்கி, புதிய அன்னாசிப் பழங்களைக் கொண்ட முதலாவது 20 அடி கொள்கலன் (Container) அண்மையில் பாகிஸ்தானுக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. ஆண்டிற்குச் சுமார் 5,000 மெட்ரிக் தொன் அன்னாசியை இறக்குமதி செய்யும் பாகிஸ்தான் சந்தை மூலம் இலங்கைக்கு ஆண்டிற்குச் சுமார் 10 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் மதிப்பிலான அந்நியச் செலாவணி ஈட்டும் வாய்ப்பு உருவாகியுள்ளதாக வர்த்தகத் துறையினர் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
இருப்பினும், இந்தச் சர்வதேசச் சந்தையில் நீண்டகால ஸ்திரத்தன்மையைப் பெறுவதற்குத் உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் விநியோகச் சங்கிலியில் உள்ள பல கட்டமைப்புச் சவால்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.
GAP சான்றிதழும் தரக் கட்டுப்பாட்டுச் சவாலும்
பாகிஸ்தான் சந்தைக்கு அனுப்பப்படும் அனைத்து அன்னாசித் தொகுதிகளும் 'நல்ல விவசாய நடைமுறைகள்' அல்லது GAP (Good Agricultural Practices) சான்றிதழ் பெற்ற நிலங்களிலிருந்து மட்டுமே பெறப்பட வேண்டும் என விவசாயத் திணைக்களம் நிபந்தனை விதித்துள்ளது. இது உற்பத்தியின் தரம் மற்றும் கண்காணிப்புத் தன்மையை (Traceability) உறுதிப்படுத்தும் ஒரு நடவடிக்கையாக இருந்தாலும், பாரம்பரிய விவசாயிகளை நவீன ஏற்றுமதித் தரநிலைகளுக்கு அமைவாக மாற்றுவது இத்துறையின் பிரதான தேவையாக உள்ளது.
தற்போது இலங்கையில் சுமார் 4,750 ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பில் அன்னாசி பயிரிடப்படுவதுடன், வருடாந்த உற்பத்தி 50,000 மெட்ரிக் தொன்னைக் கடக்கிறது. இதில் சுமார் 70 சதவீதம் கம்பஹா மற்றும் குருணாகல் மாவட்டங்களை மையமாகக் கொண்ட 'தென்னை முக்கோணப்' பகுதிகளில் இடைப்பயிராகவே பயிரிடப்படுகிறது. இருப்பினும், சிறுவிவசாயிகளில் சுமார் 90 சதவீதமானோர் முறைசாரா மொத்த வியாபாரிகளையே நம்பியிருப்பதால், விலை மாற்றங்களைக் கட்டுப்படுத்துவதும் ஏற்றுமதியாளர்களுக்குத் தேவையான தொடர்ச்சியான விநியோகத்தைப் பேணுவதும் சிக்கலாக மாறியுள்ளது.
அறுவடைக்குப் பிந்தைய சேதமும் உற்பத்திச் செலவும்
ஏற்றுமதிப் போட்டியின் முன் உள்ள மற்றொரு பிரதான தடை அறுவடைக்குப் பிந்தைய சேதமாகும். போக்குவரத்து, முறையான களஞ்சியப்படுத்தல் மற்றும் கையாளுதல் குறைபாடுகள் காரணமாக மொத்த அறுவடையில் 30% முதல் 40% வரையிலான பகுதி நுகர்வோரை சென்றடைவதற்கு முன்பே வீணாகிறது எனக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.
இது தவிர, 92 சதவீதமான விவசாயிகள் கூலி ஆட்களையே நம்பியிருப்பதும், உரங்கள் உள்ளிட்ட உள்ளீடுகளின் விலையேற்றமும் உற்பத்திச் செலவை நேரடியாகப் பாதிக்கின்றன.
புதிய இரகங்களும் உட்கட்டமைப்பு மேம்பாடும்
இந்தச் சூழ்நிலைக்குத் தீர்வாக அதிகாரிகளும் உரியத் துறையினரும் பல திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி வருகின்றனர்:
-
குளிர்சாதனச் சேமிப்பு (Cold-chain) அமைப்புகள் மற்றும் பொதியிடல் வசதிகளை விரிவுபடுத்துதல்
-
விவசாயிகளையும் ஏற்றுமதியாளர்களையும் இணைக்கும் ஒப்பந்தச் சாகுபடி (Contract Farming) முறைகளை நிறுவுதல்
-
திசு வளர்ப்பு (Tissue culture) தொழில்நுட்பம் மூலம் விளைச்சலை ஒரு ஹெக்டேருக்கு 14 மெட்ரிக் தொன் வரை அதிகரித்தல்
-
சர்வதேசச் சந்தையில் அதிக தேவையிலுள்ள MD-2 போன்ற புதிய கலப்பின இரகங்களைப் பயிரிட அறிமுகப்படுத்துதல்
2025 ஆம் ஆண்டளவில் சுமார் 2 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களாக இருந்த நாட்டின் அன்னாசி ஏற்றுமதி வருவாயை ஒரு பரந்த உலகளாவிய வர்த்தகமாக மாற்றுவதற்கு, ஒரு தொகுதியை மட்டும் அனுப்புவதை விடத் தொடர்ச்சியான தரமான விநியோகத்தைப் பேணுவதே தீர்மானிக்கும் காரணியாக அமையும்.