சிறைச்சாலையின் இரும்புக் கம்பிகளுக்குப் பின்னால் மறைந்துள்ள கசப்பான உண்மை!

வெடிச்சத்தங்களும் அலறல் சத்தங்களும், வெறும் கைதிகள் சிலர் தங்களது உரிமைகளுக்காக நடத்திய சாதாரண போராட்டத்தின் விளைவு அல்ல.

அது, பல தசாப்தங்களாக நாட்டின் சிறைச்சாலை கட்டமைப்புக்குள் புற்றுநோய் போல் பரவியுள்ள பாதாள உலகக் குழுக்களினதும், ஊழல்களினதும் கசப்பான யதார்த்தத்தை உலகிற்கு அம்பலப்படுத்திய ஒரு பயங்கரமான கொடூர சம்பவமாகும்.

பல உயிர்களை அநியாயமாகப் பலிகொண்டு, கூர்மையான ஆயுதங்கள் மற்றும் துப்பாக்கிகளைப் பயன்படுத்தி நீர்கொழும்பு சிறைச்சாலைக்குள் அரங்கேறியது போதைப்பொருள் கடத்தலை மையமாகக் கொண்ட இரு குழுக்களுக்கு இடையிலான திட்டமிட்ட அதிகாரப் போராட்டமே ஆகும்.

குற்றவாளிகளைப் புனர்வாழ்வளிப்பதற்கான இடம், இன்று சாதாரண சமூகத்தை விடவும் ஆபத்தான ‘குற்றவாளிகளின் சொர்க்கபுரியாக’ மாறியுள்ளதை இந்தச் சம்பவம் முழு நாட்டுக்கும் மீண்டும் ஒருமுறை உணர்த்தியுள்ளது.

தண்டனையின்றித் தவிக்கும் நரகம்

சிறைச்சாலையின் உண்மையான நோக்கம் குற்றவாளிகளுக்குத் தண்டனை வழங்குவதே என்ற போதிலும், இன்று நம் நாட்டுச் சிறைக்கூடங்களுக்குள் அடைக்கப்பட்டுள்ள பெரும்பான்மையானோர் இன்னும் குற்றவாளிகளாக நிரூபிக்கப்படாத, வழக்கு விசாரணைகளை எதிர்பார்த்திருக்கும் சந்தேகநபர்களே ஆவர்.

அண்மைக்காலத் தரவுகளின்படி, நாட்டின் சிறைச்சாலைகளின் கொள்ளளவை விடவும் மூன்று மடங்கு அதிகமான கைதிகளும் தடுப்புக்காவலில் உள்ளோரும் அங்கு அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

அரச இரசாயனப் பகுப்பாய்வாளர் அறிக்கைகள் தாமதமடைதல் மற்றும் சட்ட மாஅதிபர் திணைக்களத்தின் நிர்வாக பலவீனங்கள் காரணமாக, வறுமைக்கோட்டின் கீழ் வாழும் அப்பாவி மனிதர்கள் கூட பல வருடங்களாக இரும்புக்கம்பிகளுக்குப் பின்னால் வாட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

குற்றவாளிகளாகவும் சமூகத்தால் புறக்கணிக்கப்பட்டவர்களாகவும் பார்க்கப்படுவதனால், இந்தச் சிக்கல்களுக்கு எதிராகக் குரல் எழுப்புவதற்கு இச்சமூகத்தினருக்கு எந்தவொரு சந்தர்ப்பமும் கிடைப்பதில்லை.

திறமையான சட்டத்தரணி ஒருவரின் உதவியைப் பெற்றுக்கொள்ளவோ அல்லது ஒரு சிறிய பிணைப் பணத்தைச் செலுத்தவோ முடியாமல் சிறையிலடைக்கப்படும் இந்த மனிதர்களை, தொழில்முறைப் பாரிய குற்றவாளிகளுடன் ஒரே சிறைக்கூண்டுக்குள் அடைப்பது பாரியதொரு அவலமாகும்.

இதன் இறுதி விளைவாக, சிறியதொரு குற்றத்தைச் செய்துவிட்டு சிறைக்குள் செல்லும் இளைஞர்கள், வெளியில் வரும்போது அதிபயங்கர குற்றவாளிகளாக உருமாறி விடுகின்றனர்.

மரணத்தைக் கையில் ஏந்தியவாறு உறங்குதல்

colonial ஆட்சிக்காலத்தில் (பிரித்தானியர் காலத்தில்) கட்டப்பட்ட பழைய கட்டடங்களைக் கொண்ட சிறைச்சாலைகளின் தற்போதைய நிலைமை, வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதளவிற்கு மனிதநேயமற்றது.

அதிக நெரிசல் காரணமாக, புதிய கைதிகள் தங்களது இரவைக் கழிப்பது நின்றுகொண்டோ அல்லது துர்நாற்றம் வீசும் மலசலகூடங்களுக்கு அருகிலோ தான். மூட்டப்பூச்சிகள், எலிகள் மற்றும் புறாக்கள் நிறைந்த சிறைக்கூடங்களுக்குள் டெங்கு போன்ற தொற்றுநோய்கள் பரவுவது சாதாரணமான ஒன்றாக மாறிவிட்டது.

நீர் வடியாத, அழுக்கடைந்த சமையலறைகளில் தயாரிக்கப்படும் ஊட்டச்சத்தற்ற உணவை உட்கொண்டு, குறிப்பாக பெண் கைதிகள் நரகத்தை விடவும் மோசமான வாழ்க்கையையே எதிர்கொள்கின்றனர்.

திடீர் தீ விபத்தோ அல்லது இயற்கை அனர்த்தமோ ஏற்படும் போது, கைதிகளைப் பாதுகாப்பாக வெளியேற்றுவதற்கான எந்தவொரு முறையான கட்டமைப்பும் இந்தப் பழைய சுவர்களுக்குள் காணப்படுவதில்லை.

பாதாள உலகக் குழுக்களின் தலைமையகமாக மாறும் சிறைச்சாலை

நாட்டின் பாதாள உலகத்தின் இருண்ட வரலாற்றை நோக்கும்போது, கடந்த காலத்தில் கப்பம் வாங்குவதோடு மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்த குழுக்கள், இன்று அரசியல் அனுசரணையுடன் சர்வதேச போதைப்பொருள் மற்றும் மனிதக் கடத்தல் வரை விரிவடைந்துள்ளன.

இந்தக் குற்றவாளிகளுக்குச் சிறைச்சாலை என்பது தண்டனை பெறும் இடமல்ல, மாறாகத் தங்களது வியாபார வலையமைப்பின் மற்றுமொரு பிரதான மத்திய நிலையமே ஆகும்.

பிரதான சிறைச்சாலைகளுக்குள் இரகசியமாக இயங்கும் கைபேசி (Mobile) வலையமைப்புகள் ஊடாக, அவர்கள் வெளியில் நடக்கும் கொலைகள் மற்றும் போதைப்பொருள் கொடுக்கல் வாங்கல்களை எந்தவொரு தடையுமின்றி இயக்குகின்றனர்.

பாதுகாப்புப் பிரிவினர் எவ்வளவுதான் சோதனைகளை நடத்தினாலும், சுவர்களுக்குள் மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள கைபேசிகளும் சார்ஜர்களும் மீண்டும் மீண்டும் பறிமுதல் செய்யப்படுவது, சிறைக்குள் இயங்கும் பலமான தகவல் தொடர்பு வலையமைப்பையே காட்டுகின்றது.

லஞ்சத்திற்கு அடிமையான சீருடை

சிறைச்சாலைக்குள் இவ்வாறானதொரு அராஜகம் எவ்வாறு ஆட்சி செய்கிறது? இதற்கான உண்மையான பதில், இக்கட்டமைப்பைப் பொறுப்பேற்றுள்ள அதிகாரிகளின் நடத்தையிலேயே தங்கியுள்ளது.

குறைந்த சம்பளம் மற்றும் பணிச்சுமை ஆகியவற்றை அவர்கள் சாட்டாகக் கூறினாலும், சிறைச்சாலை அதிகாரிகளில் கணிசமான பகுதியினர் பாதாள உலகக் குழுக்களிடமிருந்தும், பணக்காரக் கைதிகளிடமிருந்தும் பெறப்படும் கோடிக்கணக்கான லஞ்சங்கள் மற்றும் சலுகைகள் மூலம் ஆடம்பர வாழ்க்கை வாழ்கின்றனர் என்பதே கசப்பான யதார்த்தமாகும்.

பிரபல போதைப்பொருள் கடத்தல்காரர்கள் சிறையிலிருந்து தப்பிச் செல்வதற்கு எடுக்கும் முயற்சிகளுக்குப் பின்னால், கோடிக்கணக்கான ரூபா லஞ்சச் சதித்திட்டங்கள் மறைந்துள்ளன என்பது இரகசியமல்ல. சோதனைகளில் சிக்கிக்கொள்ளும் ஊழல் அதிகாரிகள் மிகக் குறுகிய காலத்திற்குள் மீண்டும் சேவைக்குத் திரும்புவது, இக்கட்டமைப்பில் நிலவும் த தண்டனை விலக்குரிமையையும் (Impunity) ஊழலின் ஆழத்தையும் தெளிவாகப் பிரதிபலிக்கிறது.

இரத்தக் கண்ணீரால் எழுதப்பட்ட வரலாறு

நீர்கொழும்பு கொடூரம் என்பது இந்த வெடிக்கக் காத்திருக்கும் கட்டமைப்பின் ஒரு வெளிப்பாடு மாத்திரமே. 1983 ஆம் ஆண்டு வெலிக்கடை சிறைச்சாலையின் கொடூரப் படுகொலைகள் முதல், 2012 வெலிக்கடை ஆயுத மோதல் மற்றும் அண்மைக்கால மஹர, அநுராதபுரம் சிறைச்சாலை கலவரங்கள் வரை நீளும் இரத்தக் கறை படிந்த வரலாறு நமக்குண்டு.

அதிக நெரிசல், மனிதாபிமான வசதிகள் மறுக்கப்படுதல் மற்றும் அதிகாரிகளின் அடக்குமுறை போன்ற மனிதாபிமானமற்ற நடத்தைகள் எப்போதும் கைதிகள் மற்றும் அதிகாரிகளின் உயிர்களைப் பலிகொள்ளும் பாரிய பேரழிவுகளிலேயே முடிவடைந்துள்ளன.

உடனடியாகச் செய்யப்பட வேண்டிய அறுவைச் சிகிச்சை

சிறைச்சாலை கட்டமைப்பை மறுசீரமைப்பது என்பது மேலும் சில கட்டடங்களை நிர்மாணிப்பதோ அல்லது குழு அறிக்கைகளைக் குவித்து வைப்பதோ அல்ல.

இங்கு யதார்த்த பூர்வமாகச் செய்யப்பட வேண்டிய பிரதான பணி என்னவெனில், ஒட்டுமொத்த சிறைச்சாலை அதிகாரிகளின் கட்டமைப்பு தொடர்பிலும் முழு நாட்டை உள்ளடக்கிய வகையில் ஒரு பாரிய புலனாய்வு விசாரணையை உடனடியாக ஆரம்பிப்பதாகும்.

ஒவ்வொரு அதிகாரியினதும் வங்கி கணக்குகள், சொத்துக்கள் மற்றும் அவர்களின் வெளித் தொடர்புகள் குறித்து விரிவான உளவுத்துறை அறிக்கைகளைத் தயாரிப்பது அத்தியாவசியமானது. ஊழல் அதிகாரிகளைச் சட்டத்தின் பிடிக்குள் கொண்டு வராத வரை, எந்தவொரு தொழில்நுட்பத்தைக் கொண்டு வந்தாலும் பாதாள உலகத்தின் இரகசியக் கொடுக்கல் வாங்கல்களை நிறுத்த முடியாது.

கைதி என்பவர் சமூகத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட வேண்டியவரே தவிர, மனித உரிமைகள் பறிக்கப்பட வேண்டிய மிருகம் அல்ல. சட்டத் தாமதங்கள் உடனடியாகத் தவிர்க்கப்பட்டு, தண்டனைக்கு மாற்றாக உண்மையான புனர்வாழ்வு முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

அவ்வாறின்றி, தற்போதிருக்கும் அழுகிய கட்டமைப்பையே தொடர்ந்தும் பராமரித்து வந்தால், எதிர்காலத்தில் நீர்கொழும்பை விடவும் மோசமான இரத்தக் களரிகளைச் சிறைச்சாலைச் சுவர்களுக்குள் கேட்பதைத் எவராலும் தடுக்க முடியாமல் போய்விடும்.