சங்கக்காரவின் விமான நிலையச் சம்பவத்திலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்!

இலங்கைச் சமூகத்தில் கிரிக்கெட் வீரர்கள் என்பவர்கள் வெறும் விளையாட்டு வீரர்கள் மட்டுமல்ல. எனினும், குமார் சங்கக்கார போன்ற உலகப் புகழ்பெற்ற, புத்திஜீவியான மற்றும் மிகத் தெளிவாகக் கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தும் வீரர் ஒருவரைச் சமூகம் முழுவதுமே மிக உயர்ந்த மரியாதையுடனேயே நோக்கியது.

எவ்வாறாயினும், அண்மையில் அவர் முகங்கொடுத்த விமான நிலையச் சம்பவம் மற்றும் அதனைத் தொடர்ந்து இலங்கைக்குள் உருவான உரையாடல்களுடன் சமூக ஊடகங்கள் தலைகீழாக மாறியுள்ளன.

இச்சம்பவமானது இலங்கையில் இன்னும் முற்றாக மறைந்துபோகாத இனவாதத்தின் அப்பட்டமான தோற்றத்தையும், 'கிரிக்கெட் வீரர்' என்பவர் சமூகத்தின் மிக உன்னதமான அல்லது முன்மாதிரியான கதாபாத்திரம் அல்ல என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியதன் அவசியத்தையும் மீண்டுமொருமுறை சமூகத்திற்கு அழுத்தமாக உணர்த்தியுள்ளது.

நிகழ்ந்தது என்ன? (டப்ளின் விமான நிலையச் சம்பவம்)

அண்மையில் குமார் சங்கக்கார தனது குடும்பத்தினருடன் அயர்லாந்தின் டப்ளின் விமான நிலையத்திலிருந்து பிரித்தானியாவிற்குப் பயணம் செய்ய வந்தவேளையில், அங்கு கடமையிலிருந்த ரயன்எயர் (Ryanair) விமான சேவையின் நுழைவுவாயில் அதிகாரிகளிடமிருந்து தனக்கும் தனது குடும்பத்தினருக்கும் பாரபட்சமான மற்றும் அச்சுறுத்தலான நடத்தைகள் சிலவற்றுக்கு முகங்கொடுக்க நேர்ந்ததாக அவர் தனது 'X' (ட்விட்டர்) கணக்கு ஊடாக வெளிப்படுத்தினார்.

மேற்குலகில் இன்றும் நிலவும் கட்டமைப்பு ரீதியான இனவாதம் மற்றும் "உங்களைப் போன்ற கடவுச்சீட்டுகளை (Passports) வைத்துள்ளவர்கள் இவ்வாறானவற்றை எதிர்பார்க்க வேண்டும்" என விடுக்கப்பட்ட வாய்மொழித் தாக்குதல்களை அவர் "இனவாத"க் கருத்துக்கள் என நேரடியாக விமர்சித்தார்.

எவ்வாறாயினும், இச்சம்பவம் இலங்கையின் சமூக ஊடகங்களில் பரவியதைத் தொடர்ந்து விநோதமானதொரு சூழல் உருவாகியது. சில தரப்பினர் அவருக்கு ஆதரவாகக் குரல் கொடுத்த வேளையில், மற்றொரு தரப்பினரோ அவர் இலங்கையின் அரசியல் அல்லது பொருளாதார நெருக்கடிகளின் போது மௌனமாக இருந்ததைச் சுட்டிக்காட்டி, "அவருக்கு எதிரான இனவாதத் தாக்குதல்களை நியாயப்படுத்த" முற்பட்டனர்.

ஆண்டுகளாக நாட்டிற்குப் புகழைத் தேடிக்கொடுத்த வீரராகவிருந்த போதிலும், தங்களது தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்குச் பொருந்தாத கணத்திலேயே ஒரே இரவில் அவரைத் தரம் தாழ்ந்த இன அல்லது மத லேபிள்களுக்குள் முடக்குவதே இலங்கைச் சமூகத்தின் இயல்புள்ளையாகும்.

விளையாட்டின் போர்வைகளுக்குள் மறைக்க முடியாத இனவாதம்

கிரிக்கெட் விளையாட்டானது வரலாறு முழுவதும் இலங்கையர்களை ஒரே கொடியின் கீழ் அணிதிரட்டிய நல்லிணக்கத்தின் குறியீடாக வர்ணிக்கப்பட்டது. சிங்கள, தமிழ், முஸ்லிம் பேதமின்றி முழு நாடும் ஒன்றாக இணைந்து இலங்கைக் அணிக்காகக் குரல் கொடுத்தது.

ஆனால், சங்கக்கார முகங்கொடுத்த அல்லது அவரைச் சுற்றிப் பின்னப்பட்ட இச்சம்பவத்தில் நாம் கண்டது என்ன?

சர்வதேச தளத்தில் அவர் இனவாதத்திற்கு முகங்கொடுக்கும் வேளையில், எமது நாட்டின் மக்களில் ஒரு பகுதியினர் தங்களது சொந்த நாட்டு வீரருக்கே உள்நாட்டில் இனவாத சேற்றுப் பூச்சுக்களை வீசத் தொடங்கினர். ஒரு சம்பவம் தனக்கு உகில்லாத வகையில் நிகழ்ந்த கணத்தில், சமூகத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட சாரார் மிகத் தரம் தாழ்ந்த முறையில் இனவாத மற்றும் மதவாத லேபிள்களை ஒட்டத் தொடங்குகின்றனர்.

விளையாட்டின் மூலம் நாட்டை ஒற்றுமைப்படுத்துவதாகக் கூறினாலும், எமது சமூகத்தின் மன ஆழத்தில் இன்றும் இனவாதப் புயல்கள் உறங்கிய நிலையில் காணப்படுவதோடு, சிறு தூண்டுதலின் பேரில் அவை மேலெழக்கூடும் என்பதையும் இது தெளிவாகப் புலப்படுத்துகிறது.

கிரிக்கெட் வீரர் என்பவர் 'பெரிய ஆளுமை' அல்ல

எமது நாட்டில் நிலவும் மிகப்பெரிய பலவீனம் என்னவென்றால், ஏதேனும் ஒரு துறையில் திறமையை வெளிப்படுத்தும் ஒரு நபரைச் சமூகத்தின் சகல துறைகளுக்கும் முன்மாதிரியாக மாற்றுவதாகும்.

கிரிக்கெட் வீரர் என்பவர் மட்டையாலும் பந்தினாலும் திறமைகளை வெளிப்படுத்தி, அதற்காக உயர் தொழில்சார் மட்டத்திலான சம்பளத்தையும் மதிப்பையும் பெறும் மற்றொரு தொழில்வாதியாவார்.

• வெறும் தொழில்வாதிகளே தவிர தத்துவவாதிகள் அல்ல: கிரிக்கெட் வீரரொருவர் மைதானத்தில் வெளிப்படுத்தும் திறமையானது, அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கை, அரசியல் பார்வை அல்லது சமூக ஒழுக்கத்தின் பரிபூரணத்திற்கு எவ்விதத்திலும் உத்திரவாதமளிக்காது. அவர்களும் தவறுகள், குறைபாடுகள் மற்றும் தனிப்பட்ட நிகழ்ச்சி நிரல்களைக் கொண்ட சாதாரண மனிதர்களே ஆவர்.

• பிரதிபிம்பங்களும் யதார்த்தமும்: ஊடகங்களாலும் வர்த்தக விளம்பரங்களாலும் உருவாக்கப்பட்ட "வெள்ளைத் துணி" பிம்பங்களுக்குப் பின்னால் இருப்பது தங்களது தொழில்சார் ஸ்திரத்தன்மையையும் இலாபங்களையும் தேடும் மனிதர்களே ஆவர். அவர்கள் நாட்டிற்காக விளையாடுவதைப் போன்றே, தங்களது தனிப்பட்ட வர்த்தக நாமத்திற்காகவும் (Personal Brand) குரல் கொடுக்கின்றனர்.

• உண்மையான கதாநாயகர்கள் யார்?: நாடொன்று என்ற ரீதியில் நாம் நாயகர்களாகக் கொண்டாட வேண்டியவர்கள் விளையாட்டு வீரர்களோ நடிகர்களோ அல்ல; மாறாக, அமைதியாக நாட்டின் பொருளாதாரத்தை முன்னோக்கி நகர்த்தும் விவசாயி, தொழிலாளி, மீனவர், நாட்டிற்கு அறிவூட்டும் ஆசிரியர் மற்றும் உயிர்களைக் காப்பாற்றும் மருத்துவர் போன்ற உண்மையான சமூக சேவையை வழங்கும் மனிதர்களாவே ஆவர்.

குருட்டு நம்பிக்கையிலிருந்து விடுபட வேண்டிய நேரம் இது!

சங்கக்காரவின் இச்சம்பவம் நமக்கு வழங்கும் மிகப்பெரிய பாடம் என்னவென்றால், எந்தவொரு மனிதரையும் குருட்டுத்தனமாக வழிபடக் கூடாது என்பதாகும்.

விளையாட்டு வீரரொருவர் விளையாடும் காலம் வரை அவரது திறமைக்கு இரசிகராக மதிப்பளிப்பது போதுமானதாகும். அதையெல்லாம் தாண்டி அவர்களை அரசியல், சமூக அல்லது தார்மீகத் தலைவர்களாக உயர்த்திப் பிடிக்க முற்படுவது நாமே நமக்குச் செய்து கொள்ளும் விநாசமாகும்.

அதேவேளை, தனக்குப் பிடிக்காத கருத்தமொன்றை வெளியிட்ட கணத்திலோ அல்லது தான் எதிர்பார்த்த குறுகிய சட்டகத்திற்குள் வீரர் செயற்படாத கணத்திலோ, அவருக்கு எதிராக இனவாதத்தைத் தூண்டிவிடுவதென்பது நாகரிகமான சமூகமொன்றின் லட்சணமல்ல.

இச்சம்பவம் இலங்கையர்களாகிய நமக்கு எமது முகத்தையே கண்ணாடியில் பார்த்துக்கொள்ளக் கிடைத்த ஒரு சந்தர்ப்பமாகும். கிரிக்கெட் வீரர்கள் என்பவர்கள் "பெரிய ஆளுமைகள்" அல்ல என்பதைப் புரிந்துகொண்டு, அவர்களை விளையாட்டு மைதானத்திற்கு மாத்திரம் சுருக்குவதற்கும், சமூகமாக நாம் இன்றும் பீடிக்கப்பட்டுள்ள இனவாத நச்சு மனநிலவிலிருந்து விடுபடுவதற்கும் நாம் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

நாடொன்று வளர்ச்சியடைவது விளையாட்டு வீரர்களை வணங்குவதாலன்று; மாறாக, குடிமக்கள் புத்திஜீவிகளாகவும் நல்லிணக்கத்துடன் விளங்கும் நாளிலேயேயாகும்.