‘நான் இந்த உலகில் பிறந்திருக்கவே கூடாது’: தற்கொலைக்கு முயன்ற மாணவன் ஒருவனின் மனநிலை!

இவ்வளவு தீவிரமான முடிவை எடுக்க உங்களைத் தூண்டிய காரணம் எது?" என்று, தனக்கு முன்னால் அமர்ந்திருந்த இளைஞனிடம் மனநல மருத்துவர் கேட்டார். ஆனால் அந்த இளைஞன் பதில் சொல்லாமல் தொடர்ந்து அமைதியாக இருந்தான்.

அப்போது அந்த இளைஞன், உயர்தரத்தில் படித்துக் கொண்டிருந்த 18 வயது மாணவன். அவர் ஒரு மருத்துவமனை வார்டில் மனநல சிகிச்சைக்காக பரிந்துரைக்கப்பட்டார். இந்தச் சம்பவம் சுமார் ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு நடந்தது.

இந்த இளைஞன் தற்கொலைக்கு முயன்றதற்குப் பின்னால் வேறு பல காரணங்கள் இருந்திருக்க வேண்டும். இறுதியாக, அந்த இளைஞன் தனது கதையைத் தொடங்கினான்.

"என் அப்பா என் ஃபோனை பறித்துக்கொண்டு போனார். என்னால் அதைத் தாங்க முடியவில்லை” என்றார்.

"ஒரு ஃபோன் தொலைந்துவிட்டால் மட்டும் தற்கொலை செய்ய முடியாது. அந்த ஃபோனில் என்ன பெரிய விஷயம் இருக்கிறர்?" என்றார் டொக்டர்.

அந்தக் கேள்விக்கு, அவ்விளைஞன் பதிலளிக்க அவசரப்படவில்லை. அப்போது டொக்டர், “உங்களுக்கு கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் இருக்கிறாரா?” என்றார். “இல்லை டொக்டர். அந்த அந்தப் ஃபோனில் கேம் விளையாடுவேன்.

"கொரோனா காலத்தில் ஒன்லைன் கற்றலின் கடைசி நாட்களில் எனக்கு முதன்முதலில் ஒரு தொலைபேசி வழங்கப்பட்டது. என் இதயத்தில் உள்ள சோகத்தையும் தனிமையையும் போக்க நான் விளையாட்டுகளை விளையாடுவேன். அது வெளிப்புறங்களை எல்லாம் மறக்க அனுமதித்தது. இதுபோன்ற ஒரு விளையாட்டு உலகில் இருப்பது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியாக இருந்தது."

"உங்கள் குடும்பத்தில் வேறு யார் உள்ளனர்?"

"அம்மா, அப்பா மற்றும் நான்"

"நீங்கள் ஒரே பிள்ளையா?"

"ஆம். நான் வீட்டில் தனியாக இருந்தேன்."

"அம்மா அப்பா இருவரும் வேலை செய்ததாலா?"

"அது மட்டும் காரணமில்லை டொக்டர். அவர்களுக்குள் நிறைய பிரச்சனைகள் இருந்தன. என் அப்பா குடிகாரர். அவர்களுக்குள் வேற என்ன காரணங்கள் இருந்ததோ எனக்குத் தெரியாது. அவர்கள் என் தேவைகளையெல்லாம் பூர்த்தி செய்வார்கள். ஆனால், என்னோட செலவழிக்க அவங்களுக்கு நேரமே இல்லை. அதனால், என் அப்பா வீட்டில் இருந்தபோது கூட தனிமையை உணர்ந்தேன். வீட்டில் எனக்கு சந்தோஷம் இல்லை. பிறகு ஃப்ரெண்ட்ஸோட இருக்கப் பழகிக்கொண்டேன். ஆனால், கொஞ்ச நாள் கழித்து அதுவும் எனக்கு சலிப்பாக இருந்தது."

"உங்களுக்கு பெண்களோடு எந்த தொடர்பும் இல்லையா?"

"என் தோழர்கள் மத்தியிலும் பெண்கள் இருந்தார்கள். ஆனால் அந்தப் பெண்களிடம்கூட, நான் மிகவும் செயற்கையான இயல்பை மட்டுமே பார்த்தேன். அதன் பிறகு, நான் தனியாகப் பயணம் செய்து திரைப்படங்களைப் பார்க்கப் பழகிவிட்டேன். இறுதியில், அதுவும் எனக்கு சலிப்பூட்டியது. வீட்டில், பாடசாலையில், டியூஷன் வகுப்புகளில், என்னை மகிழ்விக்க எதுவும் இல்லை. நான் தவறுதலாக இந்த உலகத்திற்கு வந்ததைப் போலவே உணர்ந்தேன். என் அம்மா, அப்பா, நான் ஒரே வீட்டில் மூன்று உலகங்களில் வாழ்ந்தோம். நாங்கள் மூவரில் யாரும் யாருடனும் நெருங்கிப் பழகவோ அல்லது குறைந்தபட்சம் அவர்களைப் புரிந்துகொள்ளவோ ​​முயற்சிக்கவில்லை. அப்போதுதான் எனக்கு என்  வாழ்க்கை முதன்முதலில் சலிப்படைய ஆரம்பித்தது."

"நீங்கள் ஃபோன் கேம்களுகளுக்குப் பழகியது அப்படித்தானா?"

"சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் நான் எப்போதும் கேம்களை விளையாடுவேன். ஆனால் நான் மேலும் மேலும் மனச்சோர்வடைந்ததால், நான் அதற்கு அடிமையானேன். பின்னர் நான் இதற்கு முன்பு உணராத ஒரு மகிழ்ச்சியை உணர ஆரம்பித்தேன். அதனால்தான் நான் அதற்கு அடிமையானேன்.

‘என் இதயத்தில் இருந்த அனைத்து பிரச்சனைகளையும் துன்பங்களையும் மறக்க ஆரம்பித்தேன். முதலில் நான் விளையாடினேன், ஆனால் பின்னர் பணத்துடன் விளையாட ஆரம்பித்தேன். அதற்காக, நான் என் தந்தையின் கிரெடிட் கார்டை இரகசியமாகப் பயன்படுத்தினேன். எவ்வளவு பணம் செலவாகும் என்று யோசிக்கக்கூட விரும்பவில்லை. ஆனால் என் தந்தைக்கு வங்கியிலிருந்து குறுஞ்செய்தி வந்தபோது, ​​அவர் கவலைப்பட்டு அதைத் தேட ஆரம்பித்திருப்பார்.

“நான் விளையாட கிரெடிட் கார்டில் ஒரு இலட்சத்திற்கும் அதிகமான ரூபாய் செலவழித்திருந்தேன். நான் அவ்வளவு விளையாட்டுகளை விளையாடியிருக்கிறேனா என்று யோசித்தேன். எப்படியோ, இதை அறிந்த பிறகு, என் தந்தைக்கு ஒரு பேய் பிடித்ததுபோல என்னை அடித்து, என் தொலைபேசியைப் பிடுங்கி தரையில் எறிந்தார். என் அம்மா என்னைக் காப்பாற்ற வந்தார். என் அப்பா என் அம்மாவையும் அடித்தார். என் அம்மா என்னைக் கவனிக்கவில்லை என்று எனக்குச் சொல்லப்பட்டது.

“எனக்கு வாழ்க்கையில் ஏதாவது பிடிப்பு இருந்திருந்தால், அதற்கு என் ஃபோன் மட்டுமே காரணம். அது தரையில் விழுந்த பிறகு, எனக்கு வாழ்வதற்கு வேறு எந்த நோக்கமும் இருக்கவில்லை டொக்டர். அதனால்தான் நான் தற்கொலை செய்யத் தயாராக இருந்தேன். ஆனால் அதிர்ஷ்டவசமாகவோ அல்லது துரதிர்ஷ்டவசமாகவோ, அந்த நேரத்தில் பக்கத்து வீட்டு ஆண்டி திடீரென்று எங்கள் வீட்டிற்கு வந்தார். நான் என்ன செய்ய முயற்சிக்கிறேன் என்பதை அவர் உணர்ந்தார். அவர் என்னைப் பார்த்து மரண ஓலம் விட்டார். ​​பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் ஓடி வந்தனர். அவர்கள் உடனடியாக என் அம்மாவையும் அப்பாவையும் அழைத்தார்கள். அவர்களும் வந்தார்கள். அப்போதுதான் அவர்கள் என்னை மருத்துவமனைக்கு அழைத்து வந்தார்கள்.

இந்த இளைஞனுடன் நீண்ட நேரம் கலந்துரையாடியபோது, ​​அவர் கடுமையான மன அழுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவரது குடும்பச் சூழல் இதில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. பெற்றோர்களுக்கிடையேயான மோதல்கள் காரணமாக, அவர்கள் இருவரும் நீண்ட காலமாக ஒருவருக்கொருவர் தொடர்ந்து பதட்டத்திலும் வெறுப்பிலும் வாழ்ந்து வந்தனர். இது இந்தப் பிள்ளைக்கு மிகுந்த மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தியது.

மேலும், பெற்றோருடன் கலந்துரையாடியபோது, ​​தொடர்ச்சியான பதட்டம் காரணமாக, இந்த இரண்டு பெற்றோருக்கும் குழந்தையின் மீது கவனம் செலுத்த போதுமான ஆர்வமும் சிந்தனையும் இல்லை என்பது தெளிவாகியது. குழந்தை விரும்பும் உணவு மற்றும் பானங்கள், கல்வி மற்றும் பிற தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கு பணம் செலவழிப்பதைத் தவிர, குழந்தையைப் பற்றி சிந்திக்க அவர்களுக்கு போதுமான நேரம் இல்லை.

அந்தக் குழந்தை தனது மனதில் உள்ள பிரச்சனைகளைப் பற்றி தனது அம்மாவிடமோ அல்லது அப்பாவிடமோ ஒருபோதும் பேசியதில்லை. அந்தக் குழந்தை எந்தத் தவறும் செய்யாததால், அந்தக் குழந்தை இவ்வளவு மன உளைச்சலில் இருக்கும் என்று பெற்றோர் ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை. தன்னுடைய அம்மாவோ அல்லது அப்பாவோ தனக்குச் செவிசாய்க்க விரும்புவதாகக் குழந்தை உணராததால், அந்தக் குழந்தை நாளுக்கு நாள் தனது பெற்றோரிடமிருந்து மனதளவில் விலகிச் சென்றது.

இதற்கெல்லாம் பதிலளிக்கும் விதமாக, அவன் வீடியோ கேம்களுக்குத் திரும்பி, இறுதியில் அவற்றுக்கு அடிமையாகி, வீடியோ கேம்களுக்கு அடிமையானான். அவன் நண்பர்களிடமிருந்து வெகு தொலைவில் இருந்தான். புத்தகங்களிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருந்தான்.

கல்வி நடவடிக்கைகள் ஸ்தம்பித்தன. அவனது பெற்றோர் இதைப் பற்றி விசாரிக்காததால், அவன் அடிக்கடி பாடசாலையையும், டியூஷன் வகுப்புகளையும் கூடத் தவிர்த்து வந்தான். எல்லாம் வெளிப்பட்ட பிறகு, இந்த இளைஞனின் தொலைபேசியை எடுத்து தரையில் அடித்து நொறுக்கியது, தனது வாழ்க்கையை அழிக்க ஒரு வழியாகக் கொண்டான்.

அவ்விளைஞனுக்கு மன அழுத்த எதிர்ப்பு மருந்து பரிந்துரைக்கப்பட்டது. மேலும், போதைப்பழக்கத்திற்கு எதிராக சிறப்பு உளவியல் சிகிச்சையை மேற்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. இவை அனைத்தும் நீண்டகால சிகிச்சையாகும். இது பல மாதங்களாகத் தொடர வேண்டும். மேலும், பெற்றோரிடமும் அவர்களின் பிரச்சினை குறித்து பேசப்பட்டது. அவர்களின் பிரச்சினை தீர்க்கப்படாவிட்டால், அவ்விளைஞனுக்கு எவ்வளவு சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டாலும் எந்தப் பயனும் இருக்காது. எனவே, அவர்கள் இருவரும் உளவியல் சிகிச்சை மற்றும் ஆலோசனையை மேற்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

இவ்வாறான பிள்ளைகளின் இத்தகைய பிரச்சனைக்குரிய சூழ்நிலைகளுக்கு பங்களிக்கும் முக்கிய காரணிகள் பெற்றோரின் பிரச்சினைகளாகும். பெற்றோரின் பிரச்சினைகள், சமூக உறவுகளை நோக்கிய பெற்றோரின் போக்கு மற்றும் குழந்தைகள் இணையத்தை கட்டுப்பாடற்ற முறையில் பயன்படுத்துவதும் காரணமாகிறது.

பெற்றோரைப் பற்றி இன்னும் எளிமையாகப் பகுப்பாய்வு செய்தால், பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளை ஆழமாக நேசிக்கிறார்கள், நல்ல பராமரிப்பை வழங்குகிறார்கள், தங்கள் குழந்தைகளின் பிரச்சினைகளுக்கு உணர்திறன் உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள், குழந்தையின் அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்கிறார்கள், நல்ல கல்வியை வழங்குகிறார்கள். இவை குழந்தைகளின் உடல் மற்றும் மன நலனுக்கு பங்களிக்கின்றன.

குழந்தையின் ஆளுமை வளர்ச்சி கட்டத்தில், அதாவது குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே இதுபோன்ற அத்தியாவசிய விஷயங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டால், அந்தக் குழந்தை பல்வேறு ஆளுமை பலவீனங்களுடன் இளமை மற்றும் முதிர்வயதுக்குச் செல்லும். இதைத் தடுக்க, குழந்தையின் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே அவர்களைப் பாராமரிப்பதை பெற்றோர் முறையாகச் செய்யவேண்டும்.