அது மிகவும் திறமையானதாகவும் மக்கள் நலன் சார்ந்ததாகவும் இருக்க வழிவகுக்கும்.
ஜனநாயகத்தின் ஒரு சிறப்பியல்பு என்னவென்றால், அது உண்மைக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தத்துவத்தை விட, அதிகாரத் திட்டங்களுக்கு ஒரு மனிதாபிமான தன்மையைக் கொண்டுவரும் ஒரு முறையாகும். அதாவது, அதிகாரப் போட்டி குறைந்த வன்முறையில் நடக்க அனுமதிக்கும் பெரும்பான்மை அதிகாரத்தை ஒழுங்கமைக்கவும், அதற்கு இடமளிக்கவும் செய்யும் ஒரு முறையாகும்.
ஜனநாயக சமூகத்தில், உண்மை மற்றும் விடுதலை நோக்கிச் சாயாத சக்திகள் அதிகரிக்கும்போது, அதிகாரப் போட்டி ஒழுக்க நெறிமுறையற்றதாக மாற வாய்ப்புள்ளது. அங்கு, உண்மையென்பது மிகவும் சத்தமான குரலாகவோ அல்லது பாரிய மக்கள் சக்தியாகவோ இருக்கும்.
இதனடிப்படையில், அனுரவின் மக்கள் சக்திக்கும் நாமலின் பெரும் மக்கள் குரலுக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசத்தை நாம் குறிக்க முடியும். அதாவது, இது அதிகாரத்தை நோக்கி மட்டுமே சாய்ந்த ஒரு சக்திக்கும் (நாமல்), அதிகாரம், உண்மை மற்றும் விடுதலை நோக்கிச் சாய்ந்த ஒரு சக்திக்கும் (அனுர) இடையேயான வித்தியாசமாகும்.
ஆனால், இந்த இரண்டு சக்திகளுமே ஜனநாயகமானவை. இருப்பினும், அதிகாரத்திற்காக மட்டுமே ஜனநாயக மேடையைப் பயன்படுத்துபவர்கள் ஜனநாயக அமைப்பைக் குறைத்து விடுவார்கள். அதே சமயம், அதற்கு உண்மை மற்றும் விடுதலை பரிமாணத்தைச் சேர்க்கும் சக்திகள் ஜனநாயக முறையை விரிவுபடுத்தி மனிதத்தன்மையுள்ளதாக ஆக்குகின்றன.
ஆனால், குறுகிய காலத்தில், இந்த இரண்டு வகையான திட்டங்களும் மக்களைத் தொடர்ந்து அறிவூட்டுவது (Mobilising) அல்லது திரட்டுவது (Educating) மூலம் தங்கள் இயக்கங்களுடன் இணைக்காமல் இருந்தால், அவற்றின் உண்மையான சக்தி குறையும். ராஜபக்ஷ-விக்கிரமசிங்க அதிகாரத் திட்டங்கள் ஒருமுறை தோற்கடிக்கப்பட்டு, உண்மை மற்றும் விடுதலை மீதும் கவனம் செலுத்திய அனுர திசாநாயக்கவின் அதிகாரத் திட்டம் வென்றது அத்தகைய சூழ்நிலையில்தான்.
இன்று மீண்டும் அனுர திசாநாயக்கவின் முற்போக்கு அதிகாரத் திட்டம் ஒருவித பின்னடைவை சந்தித்து வருகிறது. (இது ஏன் நிகழ்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள அதன் தலைமைக்கு ஓய்வான அறிவு இருக்க வேண்டும்). ஒரு வகையில், இது அந்தத் திட்டத்தின் தன்மையை உள்வாங்கிக்கொள்ள அதன் பெரும்பாலான தலைவர்களால் முடியாமல் போனதால் ஏற்பட்டிருக்கலாம்.
இதற்குக் காரணம், ஜனநாயக முற்போக்குக் கண்ணோட்டத்தின் மூலம் ஆட்சிக்கு வந்த உறுப்பினர்கள் மற்றும் தலைவர்கள், பொருளாதார கட்டமைப்பு மற்றும் ஐ.எம்.எஃப் சீர்திருத்தங்கள் மூலம் ஜனநாயகப் பயன்பாட்டுவாதத் (Utilitarian) தத்துவத்திற்கு இணங்க நிர்பந்திக்கப்பட்டதே ஆகும். தேசிய மக்கள் சக்தி (NPP/JVP) அதன் உண்மை மற்றும் விடுதலைத் திட்டத்திற்குப் பதிலாக, பொருளாதார மந்தநிலையிலிருந்து முதலாளித்துவ அமைப்பு சரிந்து விழுவதைத் தடுப்பதில் கவனம் செலுத்தியுள்ளது. இது மிகவும் யதார்த்தமான செயல். ஆனால், மக்களுக்குப் பதிலாக அரசின் நிலைத்தன்மையைத் தேர்வு செய்ய அது நிர்பந்திக்கப்பட்டது. இது ஒரு கட்டமைப்பு அழுத்தத்தின் விளைவாகும்.
அந்தச் சூழ்நிலையைப் பேசிக்கொள்ளும் அளவுக்கு விடுதலை விரும்பும் திட்டம் (Liberative Project) அல்லது அதன் முகமையை (Agency) பங்களிக்காதது குறித்து ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டும்.
எவ்வாறாயினும், இப்போது தேசிய மக்கள் சக்தி மீண்டும் தனது விடுதலை மற்றும் உண்மை நோக்கிச் சாய்ந்த கொள்கைகளை நோக்கி உடனடியாகச் சாய வேண்டும். பொருளாதார அழுத்தத்தால் பாதிக்கப்படும் பெரும்பான்மையானவர்களை அதிலிருந்து விடுவிக்கத் தேவையான பாரிய சக்தியை அது வெளியிட வேண்டும். அங்கே, அது தற்காலிக ஆறுதலை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, மீண்டும் அதிக நெருக்கமாக மக்களுக்குச் சேவை செய்யும் ஒரு அரசியல் சக்தியாக மாற வேண்டும்.
அத்துடன், ஜனநாயக சமூகத்துடன் அதிகாரப் போட்டியில் ஈடுபட்டு தனது விடுதலை விரும்பும் ஜீவ சக்தியை இழந்துவிடக் கூடாது. நாமல் அல்லது வேறு எந்த எதிர்க்கட்சியுடனும் போட்டியிடுவதற்காக அதிகாரத்தைப் பாதுகாக்கும் அணுகுமுறைகளை மேலோட்டமாகத் தொடுவதை விட, ஆழமாக மீண்டும் பொதுமக்களுடன் அரசியலைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.
மேலும், வடுகல, வசந்த போன்ற பெயர்களால் இன்று குறிக்கப்படும் அர்த்தம், விடுதலையை விட நுகர்வோர் வழிபாட்டுச் சடங்கைப் பற்றியது என்றும் கூற வேண்டும். இது, அதே சக்தியால் கட்டமைக்கப்பட்ட விடுதலை பற்றிய பெரிய குறியீட்டிற்கு (Master Signifier) முரணானது.
சிலவேளைகளில், நுகேகொடைப் பேரணி இன்னமும் அதிகார அரசியலில் அரசாங்கத்திற்குச் சாதகமாக இருக்கலாம், ஏனெனில் இது எதிர்க்கட்சியில் உள்ள ஆழமான பிளவை முதன்முதலில் குறிக்கிறது.
(குறிப்பு | கலாநிதி அதுலசிரி சமரகோன்)