நினைக்கவில்லை. ஆனால், இந்திய உயர்ஸ்தானிகர் திடீரெனத் தங்காலைக்குச் சென்று மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்குப் பிறந்தநாள் வாழ்த்துச் சொன்ன போது, இந்திய உளவுத்துறை நாட்டில் உள்ள உண்மை நிலைமையை அறிந்திருக்கலாம் என்று எனக்குத் தோன்றியது.
“சஜித்தின் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களின் பிரதிநிதித்துவம் இல்லாமல் முதல் எதிர்ப்பு பேரணிக்கு இவ்வளவு கூட்டம் வந்தது என்றால், அலை திரும்பிவிட்டது என்றுதான் அர்த்தம். நாளை தேர்தல் நடந்தால், திசைக்காட்டி (JVP/NPP) மிகப்பெரிய தோல்வியைச் சந்திக்கும். மாகாண சபைத் தேர்தல்களை நடத்தாமல் இருப்பதற்கான காரணம் தெளிவாகிறது. ஆனால், இவ்வளவு விரைவிலேயே திசைக்காட்டிக்கு இப்படி ஒரு சமூக எதிர்ப்பு வந்தது எப்படி? என்பதுதான் கேட்கப்பட வேண்டிய கேள்வி.
1. ஆணவ மனப்பான்மை (ஆனைத் தலை) |
முதலாவது காரணம், திசைக்காட்டியின் ஆனைத் தலை (ஆணவம்). அநுர குமாரவில் இருந்து லக்மாலி வரை அவர்கள் அதிக உத்வேகத்துடன் (திமிருடன்) நடந்து கொண்டார்கள். மற்றவர்களை மட்டமாகப் பேசினார்கள். எந்தவொரு விமர்சனத்துக்கும் நியாயமான பதிலைத் தரவில்லை. ஆணவப் பேச்சுக்களையே (Chandi Talk) கொடுத்தார்கள்.
திசைக்காட்டியின் அமைச்சர்கள் "லோர்ட் பகீர்கள்" (Lord Fakkirs) போல நடந்து கொண்டார்கள். வெளிப்படையாகத் தெரிந்த தவறுகளைக் கூட அவர்கள் வெட்கமில்லாமல் நியாயப்படுத்தினார்கள். குறிப்பாக, சத்துரங்க போன்ற முட்டாள்கள் மிகப் புகழ்பெற்ற விஞ்ஞானிகளைப் போல நடந்து கொண்டார்கள். மக்களின் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளைத் தங்களின் முட்டாள்தனமான தர்க்கங்களால் அமுக்கினார்கள். அவர்கள் யாருடைய மனதிலும் சிறிய அளவில்கூடத் தாழ்மை இருக்கவில்லை. இது மக்களுக்குப் பலமாகப் பட்டது.
2. மக்கள் பிரச்சினைகளை நகைச்சுவையாக மாற்றுதல்
இரண்டாவது காரணம், அவர்கள் மக்கள் பிரச்சினைகளை ஒரு கேலியாக எடுத்துக் கொண்டது. தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் அவர்கள் மக்கள் பிரச்சினைகளைக் கண்டு சிரித்தார்கள். எதிர்க்கட்சியில் இருக்கும் போது மக்கள் பிரச்சினைகளைப் பற்றி கிண்டலான நகைச்சுவைகளை செய்யலாம், ஆனால் அரசாங்கத்தை எடுத்துக் கொண்ட பிறகு அப்படிச் செய்ய முடியாது. மக்களுக்கு அது உறுத்தும்.
ஹேவகேக்கள், சமந்தக்கள், கருணாரத்னர்கள், ஹந்துன்னெத்திகள் நாடாளுமன்றத்தில் கூட, அவர்கள் எதிர்க்கட்சியில் இருந்தபோது பேசிய ஜோக் கதைகளையே சொல்கிறார்கள். மக்கள் தங்கள் அன்றாட பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வுகளை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது, அவர்கள் நாடாளுமன்றத்தில் முட்டாள்தனமான கதைகளைப் பேசிச் சிரித்தார்கள்.
குறிப்பாக, அந்த சுதா, குணே, உவிந்து, பாரத போன்ற மட்டமான யூடியூப்-காரர்கள் மக்கள் பிரச்சினைகளை கேலி செய்து அரசாங்கத்தை நியாயப்படுத்தினார்கள். அந்த நகைச்சுவை மக்களைப் பாதித்தது.
3. அமைச்சர்களின் கோடிக் கணக்கான சொத்து வெளிப்பாடு
மூன்றாவது காரணம், மாலிமா அமைச்சர்களின் கோடி கணக்கான சொத்துக்கள் அம்பலமானது. 'டீல்' வசந்தவின் 27 கோடி சொத்துக்கள், அபேசிங்கின் தந்தை கொடுத்த அமெரிக்க டாலர் கட்டிகள், எரிசக்தி அமைச்சரின் கோடி கணக்கான சொத்துக்கள் அனைத்தும் வெளிவந்த போது, '76 வருட சாபம்' என்று இவர்கள் பேசுவது ஒரு பெரிய பொய் (Tom Pachayak) என்று மக்களுக்குப் புரிந்தது.
அவர்கள் மக்களை முட்டாளாக்கி கோடிஸ்வர வாழ்க்கை வாழ்வதைப் பார்த்த பிறகு, மக்கள் அவர்கள் சொல்வதை இனிமேலும் நம்ப மாட்டார்கள். 'போராட்டம்' (Aragalaya) போன்ற ஒன்று மீண்டும் வரக்கூடாது என்று நான் பிரார்த்திக்கிறேன். அப்படி நடந்தால் மாலிமவா இருக்கட்டும், சின்னம்கூட (Bell Symbol) இருந்த இடம் தெரியாமல் போய்விடும்.
4. ஹரினியின் பாலியல் விகாரங்கள்
நான்காவது காரணம், ஹரினியின் விகாரமான பாலியல் கோளாறு. சற்றுக் கற்பனை செய்து பாருங்கள் - கலாநிதிப் பட்டம் இருப்பதாகச் சொல்லும் ஒரு நபர், பிரதமராகவும், கல்வி அமைச்சராகவும் ஒரு வருடம் முழுவதும் பாலியல் அநாகரிகங்கள் பற்றி மட்டுமே பேசினார். பத்து வார்த்தைகள் பேசினால், ஒன்பது வார்த்தைகள் குழந்தைகளுக்கு “பாலியல்” கல்வி பற்றித்தான். வேறொரு விஷயத்தைப் பற்றிப் பேசுவது மக்களுக்குக் கேட்கவில்லை.
நாட்டில் கல்வியில் தீர்க்கப்பட வேண்டிய முக்கியப் பிரச்சினைகள் இருந்த போது, அவர் விகாரமான பாலியல் விஷயத்தை வைத்துக் கொண்டு போராடினார். குழந்தைகள் உள்ள தாய்மார்களுக்கு, "பெண்கள் நாம் ஒன்றுபட்டுள்ளோம்" என்று இவர் சொல்வது வேறு ஏதோ ஒரு விபரீதம் என்று புரிந்தது. அறநெறியை மதிக்கும் மக்கள் அங்கேயே மாலிமாவிலிருந்து விலகிச் சென்றார்கள்.
5. இயலாமை (வேலை செய்யத் தெரியாமை)
ஐந்தாவது காரணம், இயலாமை. ஒரு வருடம் முடிந்தும் அனுர குமார அந்தத் தேர்தல் காலத்தில் செய்தது போலக் கூட்டங்களை நடத்தி, தாம் செய்யப் போகும் விஷயங்களை ஆலி வான்ஸ் (Ali Wans - பெரிய பேச்சு/வீண் பெருமை) மூலம் சொல்கிறார். ஆனால் ஒரு வருடமாகச் செய்தது எதுவும் இல்லை. புதிய அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் எதுவும் இல்லை. ஒரு புதிய பாதையையும் போடவில்லை.
ஒரு மெகாவாட் மின்சாரத்தையும் புதிதாகச் சேர்க்கவில்லை. 'கிளீன் ஸ்ரீலங்கா' என்று ஒன்று தொடங்கப்பட்டது. இப்போது அது இல்லை. நாட்டின் வீதிகள் குப்பைக் கூளங்கள். சுவரெங்கும் அவர்களின் சுவரொட்டிகள். மக்களின் பணத்தை வீணடித்தார்கள். மில்லியன் கணக்கில் செலவு செய்து குரங்குகளைக் கணக்கிட்டார்கள்.
அதுவும் தோல்வி. போதைப்பொருட்களைப் பிடிப்பது புதிய விடயம் அல்ல. அதை எல்லா அரசாங்கங்களும் செய்தன. அநுர அவற்றிற்கு சண்டைத் தொகுப்புகள் (Sandarshan - வேடிக்கை/காட்சி) வைத்து மக்களின் பணத்தை வீணடிக்கிறார், அவ்வளவுதான். கடைசியில் மாலிமவாவின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் குடு (கஞ்சா/போதைப்பொருள்) விற்றுப் பிடிபட்ட போது, அந்த வேலையை நிறுத்திக் கொண்டார்கள்.
மாளிமாவின் அதிபுத்திசாலி அமைச்சர்களுக்கு வேலை செய்யத் தெரியாது. அரிசி, தேங்காய், வெங்காயம் எல்லாவற்றையும் வெளிநாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்கிறார்கள். உள்ளூர் விவசாயிகள் முடிந்துவிட்டார்கள். அனுர குமாரவின் சொந்த வார்த்தைகளில் சொன்னால், இதற்காக ஒரு அரசாங்கம் எதற்கு? அநுரக்களுக்கும் ஹரினிகளுக்கும் வெறும் வாய்வீச்சு (Kaiyya Gaahuwaata) மட்டுமே தெரியும், ஆனால் உண்மையில் வேலை செய்யத் திறமை இல்லை என்று மக்களுக்குப் புரிகிறது.
அடுத்த நான்கு வருடங்கள் போகும் போது, இந்த நாட்டை எடுத்துக் கொள்ள எதுவும் இருக்காது. இந்த காரணங்களால் தான் மாபெரும் மக்கள் எதிர்ப்பு இவ்வளவு சீக்கிரம் வந்தது. சிறிது அறிவு இருந்தாலும் அனுர குமார இந்த ஐந்து பாடங்களையும் கற்றுக்கொண்டு ஓரளவாவது திருத்திக்கொள்ள வேண்டும். எதிர்கால அரசாங்கங்களுக்கும் இவைகள் நல்ல பாடங்கள். தர்மமே உங்களுக்கு வழி காட்டும்!
(குறிப்பு: எரந்த கினிகே)