நாம் இறப்பதற்கு முன் காணாமல் போவோம்! மகேஷ் ஹபுகொட

சிங்கள புத்தாண்டுக்கு அருகில், கடந்த சில வாரங்களில், நம் உலகில் எந்த வைரஸும் இருக்கவில்லை. வேடிக்கை மட்டுமே இருந்தது.

எல்லோரும் மகிழ்ச்சியுடன் வீதிகளில் இறங்கி பண்டிகை சூழ்நிலையில் சிக்கிக்கொண்டார்கள்.

கடைகள் நிரம்பி வழிந்தன.

முகக்கவசம் மறந்துவிட்டது. தூரத்தை மறந்துவிட்டோம்

விளம்பரங்கள் வேடிக்கையாக இருக்கச் சொன்னது.

நாங்கள் செய்ததெல்லாம் அந்தக் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும்.

இன்பத்தின் கட்டளைக்கு கீழ்ப்படிதலின் வயது இது. அரசாங்கம் என்ன செய்கிறதோ அதை எளிதாக்குவதுதான்.

இந்த நேரத்தில் அது சரியாக செய்தது.

ஒரு தேசம் என்று எதுவும் இல்லை .இது நடுங்கும் மனம் மட்டுமே.

யதார்த்தம் இல்லை என்று நினைத்து நாங்கள் யதார்த்தத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தோம்.

நான் இல்லை என்று நினைத்தாலும், வைரஸின் உண்மை இந்த எல்லா இடங்களிலும் இருந்தது.

ஆனால் இன்று உண்மை முக்கியமானது என்று நினைப்பதற்கான நேரம் அல்ல. உணமைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் சகாப்தம்.

இது யதார்த்தத்தின் வயது அல்ல. பிரதிநிதித்துவ வயது. பித்து சகாப்தம்.

எனவே யதார்த்தத்தை மறந்து படங்களுடன் வாழ விரும்பினோம். ‘வருடத்தின் இந்த நேரத்தில், அவள் எண்ணெயைப் போன்று புன்னகைக்கிறாள்.

பெரும்பாலும் கவனமாக இருப்பதைப் பற்றிய விவரிப்புகள் இருந்தன, ஆனால் அவை விவரிப்புகள் மட்டுமே.

வினோதம்  பமுனுவயிலிருந்து ஓடெல் கடை வரை பரவியது.

அந்த வேடிக்கையான வைரஸ் எம்மை சிறிது நேரம் தொற்றுநோயை மறக்கச் செய்தது.

வேடிக்கையான தொற்றுநோய் முன்னுக்கு வந்தது. அடையாளத்தின் மேலாதிக்கம். சமிக்ஞை அதிக உற்பத்திக்கு இடையில் நாங்கள் சிக்கிக்கொண்டோம்.

‘நாங்கள் சிறந்ததைச் செய்தோம்’. எல்லோரும் சொன்னார்கள்.

இதன் பொருள் என்னவென்றால், சமிக்ஞைகளை செய்தபின் இனப்பெருக்கம் செய்தவர்கள் நாங்கள்.

ஆனால் சிக்னல்களால் வைரஸ்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

திடீரென்று, தொற்றுநோய் மீண்டும் சுனாமி போல நம் உலகத்தைத் தாக்கியது.

எல்லோரும் கடவுளை மறந்து அருந்ததி ராயை நினைவு கூர்ந்தனர்.

இப்போது எங்களிடம் ‘நான். சி. எங்களுக்கு. அவர்கள் பிசாசின் மகன்களுக்காக 'படுக்கை' என்ற தேசத்தை உருவாக்குகிறார்கள்.

எந்தவொரு தடுப்பூசி தாக்குதலுக்கும் நாங்கள் இப்போது தயாராகி வருகிறோம்.

சிலர் ஒன்று அல்லது இரண்டு அடித்தார்கள் என்றும் கூறுகிறார்கள்.

இரண்டு அல்லது மூன்று… மூன்று அல்லது நான்கு

ஆனால் ஒரு வெற்றி போன்ற எதுவும் இல்லை

எல்லாம் ஒரு மாயை போல மாறிவிட்டது.

அவசரம் மிகவும் பெரியது, ஃபைசர் அதன் மேல் ஸ்புட்னிக் அடிக்கிறார்.

இது இன்னும் சிறந்தது என்று நீங்கள் நினைத்தால், சயனோஃபார்மையும் அடியுங்கள்.

இரண்டாவது டோஸ் வரும்போது அஸ்ட்ராஜெனெகா வெற்றி பெறுகிறது

மரணத்திலிருந்து தப்பிக்க எதையும் அடியுங்கள். தொடர்ந்து கொண்டே செல்கிறது.

ஆனால் அவர்களில் பலர் வாழ முயற்சிக்கிறார்கள், ஆனால் அவர்கள் ஏற்கனவே இறந்துவிட்டார்கள்.

 Jean Baudrillard 

நீங்கள் டி. வி. முன் உட்கார்ந்தால், அது காய்ந்து மக்களைக் கொன்றுவிடுகிறது என்று ஜீன் பாட்ரிலார்ட் கூறுகிறார். எனவே அதற்கு முன் இறக்க வேண்டும் என்பதே அவரது பரிந்துரை.

உண்மையில் ஜீன் பாட்ரிலார்ட் சொல்வது சரிதான். இது போன்ற ஒரு சூப்பர்-நிஜ உலகில் இருப்பதை விட இந்த உலகத்திலிருந்து மிகவும் கவர்ச்சியான வழியில் மறைவது நல்லது.

‘அதாவது மரணத்திற்கு பதிலாக காணாமல் போவது இது போன்றது. கடைசி நாள் வரை இறக்காமல் ஏதாவது சொல்ல வேண்டிய நேரம் வரும்போது அது மறைந்து போகிறது. அதாவது மரணத்திற்கு முன் இறப்பது. குறியீட்டு மரணம். நீட்சியன் மரணம்.

இது முதலாளித்துவம், இது மிகை-உண்மை என்று மக்கள் கூச்சலிட்டனர். சூப்பர்-நிஜ உண்மை மேலாதிக்கம் '(ஜீன் பாட்ரிலார்ட்)

(மகேஷ் ஹபுகொட)

சமூக மற்றும் அரசியல் ஆய்வாளர்

(மகேஷ் ஹபகொடவின் FB பக்கத்திலிருந்து ...)