என்று கூறப்பட்டாலும், எனக்கு அப்படி எதுவும் புரியவில்லை. குறிப்பாக, லாலிடம் ஆழமான மறு கேள்விகள் கேட்கப்படாததால், அவரிடமிருந்து எதையாவது பெற்றிருக்கக்கூடிய வாய்ப்பும் இல்லாமல் போனது.
லால் நேர்மையாக பதிலளிக்கவில்லை. மாறாக அரசியல் ரீதியாக பதிலளித்தார். அதைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.
குறிப்பாக, லாலின் 'எதிர்க்கட்சி அரசியல் கோட்பாடு' அருவருக்கத்தக்க, சிறுபிள்ளைத்தனமான ஒன்று. அவரது கோட்பாட்டின்படி, எதிரியை எந்த வழியிலாவது தாக்கி தோற்கடிப்பதே முக்கியம் என்கிறார். இன்றும்கூட அதுதான் 'பெருமளவிற்கு சரியானது' என்ற நிலைப்பாட்டில் அவர் இருக்கிறார். அதனால், ஜே.வி.பியிடமிருந்து எந்த நல்ல விடயத்தையும் எதிர்பார்க்க முடியாது. சரியோ, தவறோ தாக்குவார்கள். எதை வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்துவார்கள். அதற்கு ஒழுக்கம் ஒரு பொருட்டல்ல. ஆனால், ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு அது தலைகீழாக மாறும். இப்போது அதுதான் நடக்கிறது என்கிறார்.
ஆனால், பல அபிவிருத்தியடைந்த நாடுகளின் நடைமுறை என்னவென்றால், நாட்டில் ஒரு பொதுவான கொள்கை இருக்கும். அதை ஏற்றுக்கொண்டு, அதற்கேற்ப வெற்றியளிக்காத விடயங்களை விமர்சிப்பது போன்ற ஒரு விடயம்.
நாட்டின் பொதுவான கொள்கை ஒன்றுதான். ஆனால், அந்தந்த நேரங்களில் இலக்கை அடைய அரசாங்கத்தால் முடியாதபோது விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. அது ஒரு தர்க்கரீதியான விடயம். ஏனென்றால், நாட்டுக்கு ஒரு பொதுவான கொள்கை கட்டமைப்பு (common policy framework) மற்றும் அதனுடன் வரும் இலக்குகள் (objectives) இருப்பதால், யார் ஆட்சிக்கு வந்தாலும் அந்தப் பணி தொடரும்.
உண்மையாகவே, இப்போதுள்ள இந்த முரண்பாட்டின் ஆரம்பமும் அதுதான். சித்தாந்த ரீதியான முரண்பாடு. கொள்கை ரீதியான குழப்பம்.
நாம் மிக சமீபத்திய விடயத்திற்குச் சென்றால், ரணில் கொண்டுவந்த IMF கட்டமைப்பை எடுத்துக்கொள்வோம். ஜே.வி.பி, லால் கூறும் எதிர்க்கட்சி அரசியலில் இருந்ததால், அந்தக் கொள்கைகளை விமர்சித்ததுடன் ஒரு மாற்றீட்டைக் கொண்டுவருவதாகவும் கூறியது. ஆனால், இப்போது எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லாமல் அதே பாதையில் செல்கிறது. மாற்று வழி எதுவும் இல்லை. பழையபடியே துண்டாடுகிறார்கள். அவர்களுக்கே வாக்களித்த மக்கள் குழப்பமடைகிறார்கள். மின்சார சபையின் பிரச்சினை அங்கிருந்துதான் வருகிறது. முன்பு எதிர்க்கட்சியில் இருந்ததால் எதிர்த்தார்கள். இப்போது அப்படியில்லை என்பதால் ஆதரிக்கிறார்கள். ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றத்தைப் பற்றி சிந்திக்கும் ஒருவரின் பார்வையில், இந்த அணுகுமுறை அருவருப்பானது...
அதாவது, நாட்டின் வளர்ச்சி முதன்மையானதல்ல. அரசியல் அதிகாரமே முக்கியம்...
இப்போது 'திசைக்காட்டி'யை அதே வழியில் எதிர்க்கட்சிகள் தாக்கித் தகர்த்தால், அதையும் எதிர்க்கட்சி அரசியல் கோட்பாட்டிற்குள் நியாயப்படுத்த வேண்டியிருக்கும். அப்போது நாம் மீண்டும் ஆரம்பத்துக்குச் செல்கிறோம். திரும்பவும் முதலில் இருந்து வருகிறோம்...
நான் சொல்கிறேன், இப்போதிருந்தாவது பொதுவான கொள்கைகள் மற்றும் ஒரு காலக்கட்டமைப்புக்காக உடன்படுவோம். ஆட்சிக்கான அரசியல், எதிர்க்கட்சி அரசியல் என்ற இந்தப் பைத்தியக்காரத்தனத்தை நிறுத்துவோம்.
கலாநிதி மகேஷ் ஹபுகொட
சமூக மற்றும் அரசியல் ஆய்வாளர்
(மகேஷ் ஹபுகொடவின் பேஸ்புக் பக்கத்திலிருந்து...)