இயற்கைப் பேரழிவுகளைக் கட்டுப்படுத்த பிறப்புக் கட்டுப்பாட்டைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்!

நாமல் உயனவின் (National Namal Uyana) நிறுவனர் வணக்கத்துக்குரிய வனவாசி ராகுல தேரர் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

உண்மையில், இந்த நாட்டில் சுற்றுச்சூழல் சேதங்களுடன் பல உயிரிழப்புகளும் சொத்துக்களுக்கு சேதங்களும் ஏற்பட்டுள்ளன. இதற்குக் காரணமான முக்கிய விடயமாக நான் ஒன்றைக் காண்கிறேன். நம்மை வாழ வைப்பது இயற்கை அன்னையாகும். இந்த இயற்கை அன்னையை வெறுக்கவும், துரோகம் செய்யவும், அநீதி இழைக்கவும் முயலும்போது, இயற்கை அன்னை ஒருபோதும் அதற்கான இடத்தை வழங்குவதில்லை.

எந்தவொரு தருணத்திலாவது, எந்த நேரத்திலாவது, அது அதற்குத் தண்டனை அளிக்கும். அதற்கு சிங்களவர், தமிழர், முஸ்லிம், பர்கர் அல்லது வேறு நாட்டவர் என்ற வேறுபாடு கிடையாது. சுற்றுச்சூழல் என்பது நாம் அனைவரும் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் ஒரு அங்கம். மனிதர்கள் என்பவர்கள் சூழலின் ஒரு அங்கம். நாம் இந்தச் சூழலை அழிக்க அழிக்க, நாம் பாதாளத்தை நோக்கிச் செல்வோம். அதேபோல், இயற்கை நமக்குத் தண்டனை அளிக்கிறது. இந்த முறை ஏற்பட்ட சோகத்தைப் பார்க்கும்போது, மலைநாட்டுப் பகுதிகளில் மலைகளை வெட்டி, காடுகளை அழித்து ஹோட்டல்கள், மத ஸ்தலங்கள், வீடுகள் கட்டப்பட்டன, வீதிகள் வெட்டப்பட்டன, பலவிதமான விடயங்கள் செயல்படுத்தப்பட்டன.

அந்தச் செயல்பாடுகளின் விளைவாகவே, சுற்றுச்சூழல் சேதத்துடன் நாம் இந்தத் துயரத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. நாம் எப்போதும் சிந்திக்க வேண்டும்: நம்மை வாழ வைப்பது இந்த இயற்கை என்னும் அன்னைதான். இதுதான் மனிதர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு விடயம். தாயின் கருப்பையிலிருந்து பிறந்த பிறகு, நமக்குச் சுவாசத்தை அளிப்பது இயற்கை அன்னையே. அது நமக்குத் தெரிவதில்லை. எந்தவொரு பேதமும் இல்லாமல், இந்த இயற்கை அன்னை இல்லாத ஒரு நாள் வந்தால், நமது வாழ்க்கையும் முழுமையாகச் சேதமடையும்.

இந்த நாட்டின் மக்கள்தொகை அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது. 20 மில்லியனாக இருந்த எண்ணிக்கை இப்போது 21 அல்லது 22 மில்லியனை நெருங்குகிறது. ஆனால், நமது நிலப்பரப்பு மிகவும் வரையறுக்கப்பட்டது. இந்த வரையறுக்கப்பட்ட நிலப்பரப்பில், அது மனிதர்களைத் தாங்காது. ஒரு குடும்பத்தை எடுத்துக்கொண்டால், அதில் 5 குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள். அந்தக் குழந்தைகளுக்காக வழங்க ஒரு ஏக்கர் நிலம்தான் உள்ளது. அந்தக் குழந்தைகள் வளர்ந்ததும், அவர்களுக்கு நிலங்களைத் தேடிச் செல்ல வேண்டியுள்ளது. அதற்காகக் காடுகளை அழிக்கிறார்கள், மலைகளை வெட்டுகிறார்கள். இதுபோன்ற நிலைமையில்தான் இந்தச் செயற்பாடுகள் நடக்கின்றன. இதற்கு ஒரே ஒரு மாற்று வழிதான் உள்ளது. நான் முன்மொழிகிறேன், வெளிநாடுகளைப் பார்த்தால், சிலர் நகரத்தில் வாழ்கிறார்கள், விவசாயம் செய்கிறார்கள், மாலையில் வீடு திரும்புகிறார்கள். சுதந்திரமாக வாழ்கிறார்கள். அப்போது யானைகளால் எந்தச் சேதமும் இல்லை. அத்தகைய ஒரு இடமாக நாம் இந்த நாட்டை மாற்ற வேண்டும்.

யானைகள் அழிக்கப்படுகின்றன, காடுகள் அழிக்கப்படுகின்றன, மிருகங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன. ஆறுகள், ஓடைகள் அழிக்கப்படுகின்றன. இது நடைமுறைக்கு வரும்போது, ஒருபோதும் அது நடக்காது. அதனால் நான் தயக்கத்துடன் முன்வைக்கும் யோசனை என்னவென்றால், இந்த நாட்டில் உள்ள அனைத்து இனங்களிடையேயும் ஒரு பிறப்புக் கட்டுப்பாடு முறை, ஒரு மக்கள் தொகைக் கட்டுப்பாடு முறை பல ஆண்டுகளுக்குக் கொண்டாவது உருவாக்கப்பட வேண்டும். இல்லையெனில், இது பெருகப் பெருக, நமக்கு நிலப்பரப்பு குறையும், காடுகள் அழியும், இயற்கைப் பேரழிவுகள் அதிகரிக்கும்.

எனவே, நான் அரசாங்கத்திற்கு முன்வைக்கும் யோசனை என்னவென்றால், மக்கள் இது குறித்து சிந்தித்து சுயக் கட்டுப்பாட்டை உருவாக்கிக்கொண்டால், அது நல்லது. இல்லையெனில், சட்டத்தின் மூலம் மனிதர்கள் பிறப்பைக் கட்டுப்படுத்தும் முறையை உருவாக்க வேண்டும். அப்படிச் செய்யாவிட்டால், இது இன்று நாளை மட்டுமல்ல, இன்னும் சில ஆண்டுகளில் பாரிய சேதத்தை ஏற்படுத்த வாய்ப்புள்ளது. எனவே, ஒரு வருடத்திற்கு இறக்கும் எண்ணிக்கையைக் கணக்கிட்டு, அதற்கேற்ப பிறப்புக்கான ஒரு திட்டத்தை உருவாக்க வேண்டியது அத்தியாவசியமான நேரம் இது. எனவே, நான் அரசாங்கத்திற்கு முன்மொழிகிறேன். யார் ஆட்சி செய்தாலும், இந்த இயற்கைப் பேரழிவுகள், மனிதன் சுற்றுச்சூழலுக்கு ஏற்படுத்திய சேதங்களின் விளைவுகள்தான் இவை. சுற்றுச்சூழல் சீரழிவின் விளைவுகளை இன்றும் நாம் அனுபவித்து வருகிறோம். இது இன்னும் அதிகரிக்கும் என்று 2024இலும் ஒரு தொலைக்காட்சி நேர்காணலில் நான் தெரிவித்திருந்தேன்.

இது அரசாங்கத்தின் மீது பாரத்தைப் போட்டு, அரசாங்கத்தைக் குறை கூறி, அரசாங்கத்தை விமர்சிப்பதல்ல. பலவீனங்கள் உள்ளன. அதேபோல், அரசாங்கத்திடம் நான் கூற விரும்புவது, அனர்த்த முகாமைத்துவ மையத்தை (Disaster Management Centre) கட்டாயம் செயல்படுத்தும் ஒரு திட்டம் அவசியம். இந்த அரசாங்கத்தால் அது செயல்படுத்தப்பட்டதா அல்லது அதில் குறைபாடு உள்ளதா என்று நான் சிந்திக்கிறேன். எனவே, எதிர்காலத்தில் ஏற்படக்கூடிய இந்தத் துயரங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டுமானால், மனிதனின் இருப்பும், பிறப்பும் கட்டாயம் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று நான் முன்மொழிகிறேன்.

நமக்கொரு கட்டுப்பாடு இல்லை, வரம்பு இல்லை. எனவே, அரசாங்கம் அத்தகைய ஒரு திட்டத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று நான் முன்மொழிகிறேன். மக்கள் மனப்பான்மையில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தி, சுயக் கட்டுப்பாட்டை உருவாக்கிக் கொண்டால் மிகவும் நல்லது. இல்லையெனில், சட்டத்தின் மூலம் மனிதர்களைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். கடந்த காலத்தில் ஒரு வெளிநாட்டில், அந்த நாட்டின் மக்கள்தொகை அதிகரிக்கும்போது, ஒரு குழுவினர் வந்து பெரிய எண்ணிக்கையிலான மக்களைக் கொன்றுவிடுவதைப் பார்த்தேன். நீதிமன்றங்கள் அல்லது சட்டங்கள் எதுவும் இல்லை. மீண்டும் அது செயல்படுகிறது. நமது நாடுகளிலும் அத்தகைய நிலைமை ஏற்படாது என்று நம்மால் உறுதியாகக் கூற முடியாது. எனவே, இதுபோன்ற சோகமான விதிகளையும் துயரங்களையும் எதிர்கொள்ளும் முன், நமக்கு ஒரு திட்டமும் தொலைநோக்குப் பார்வையும் இருக்க வேண்டும்.

எனவே, இது குறித்து கவனம் செலுத்தவும். என்னால் முடிந்தவரை சுயக் கட்டுப்பாட்டைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று நான் முன்மொழிகிறேன். நமது மாதாந்திர வருமானம் 1000 ரூபாய் என்றால், 5000 ரூபாய் செலவு செய்யும் முறையை நாம் பின்பற்றினால், நம்மால் அதைச் செய்ய முடியாது. நாம் தாங்கக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். குழந்தைகளை வளர்க்கும் போதும் தாங்கக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். மக்களை உருவாக்கும் போதும் தாங்கக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். நாம் செல்வத்தைச் சம்பாதிக்கும் போதும் தாங்கக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். நாம் அனைவரும் இந்த அனைத்தையும் பற்றி சிந்தித்து, இலங்கையில் உள்ள அனைத்து இன மக்களிடமும் நான் பொதுவிலும் தனிப்பட்ட முறையிலும் சுயக் கட்டுப்பாட்டை உருவாக்கிக் கொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

சுயக் கட்டுப்பாட்டை உருவாக்கிக் கொள்வதன் மூலம், இயற்கையை நேசிப்பதன் மூலம், உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு மரங்கள் மற்றும் செடிகளை நேசிக்கக் கற்றுக் கொடுங்கள். அதைக் கற்றுக் கொடுத்து, இயற்கையின் மீது நம்பிக்கை வைக்கச் சொல்லுங்கள். வேறு யாரையும் நம்ப வேண்டாம், இயற்கையை மட்டுமே நம்புங்கள். இயற்கை ஒருபோதும் இது அரசனா, ஏழையா, பணக்காரனா, இந்த மிருகமா என்று பார்ப்பதில்லை. இயற்கை எல்லாவற்றையும் ஒரே கரண்டியால் பகிர்ந்தளிக்கிறது. அன்று இயற்கை நமக்கு ஒரு நல்ல உதாரணத்தைக் காட்டியது. இயற்கைக்குச் செய்த இம்சைகளையும், துன்பங்களையும் தாங்க முடியாமல் போகும்போது, இயற்கை ஏதோ ஒரு வழியில் எல்லாவற்றையும் துடைத்தெறிந்துவிடும். எல்லா மதங்களும் அதையே போதிக்கின்றன. மனிதன் என்பவனும் இயற்கையின் படைப்புதானே? இந்த பௌதீக, அபௌதீகமான எல்லாமே இயற்கையின் படைப்புதானே? எனவே, இவை குறித்து நன்கு சிந்தித்து, மாண்புமிகு ஜனாதிபதி அவர்களிடமும் நான் ஒரு கோரிக்கையை வைக்கிறேன்: இதைவிட முறைப்படுத்தப்பட்ட அனர்த்த முகாமைத்துவத் திட்டத்தை உருவாக்குங்கள், அதற்குக் konieான மக்களின் ஒத்துழைப்பைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

ஆளும் கட்சிகள், எதிர்க் கட்சிகள் என அனைவரும் இந்த நாடு விழுந்த பாதாளத்திலிருந்து வெளிவர வேண்டுமானால், தங்கள் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற, தங்கள் இருக்கையைக் காப்பாற்றப் பேசுவது அல்ல, பேச வேண்டியது; எல்லாரும் ஒன்று சேர்ந்து, இந்த அநாதரவான மக்கள், கடுமையாகச் சேதமடைந்த அரச சொத்துக்கள், தனியார் சொத்துக்கள், தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் சம்பாதித்த அனைத்தும் ஒரு நொடியில் அழிந்து போவதைப் பார்த்தீர்களா? அதுதான் உண்மை. சிலர் தங்கள் நிலத்தில் ஒரு அடி கூட வீதிக்காகக் கொடுப்பதில்லை. சண்டையிட்டு, பேராசைப்பட்டு, கஞ்சத்தனம் செய்து மனிதர்கள் வாழ்வதைப் பார்த்தீர்களா, என்ன நடந்தது என்று? எனவே, அவற்றைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். ஆகையால், உங்களால் முடிந்தவரை சுயக் கட்டுப்பாட்டை உருவாக்கிக் கொண்டு, இயற்கையை நேசிக்கவும் என்று அவர் கூறினார்.