மீண்டும் சிந்திப்போம்..!

நாம் பெரிதாகக் கவலைப்படத் தேவையில்லை என்பது உண்மைதான். சூரிய ஒளியையும் வெப்பத்தையும் கொண்டு, இந்த நாடு பூமத்தியரேகைக்கு அருகில் சிறப்பாகச் சந்தைப்படுத்தப்படக்கூடிய ஒரு நாடாகும். ஆனால், கவனமாக, நிலையான வழியில் அதைக் கையாள வேண்டும்.

அதேபோல், நமது நாடு இயற்கைப் பேரழிவுகள் முற்றிலும் இல்லாத நாடு அல்ல என்பதையும் சொல்ல வேண்டும். ஒப்பீட்டளவில் பார்த்தால், ஒவ்வொரு வருடமும் எமது நாட்டில் யால மற்றும் மாக (சிறு மற்றும் பெரிய) மழைக்காலங்களில் ஏதாவது நிகழ்வுகளைக் கேள்விப்படுகிறோம்.

அப்படி நாம் கேள்விப்படும் விடயங்களில் வெள்ளம் என்பது பொதுவான காரணியாகும். அத்துடன் மண்சரிவுகள், நிலம் உள்வாங்குதல் மற்றும் தாழ்நிலப் பகுதிகளுக்கு ஏற்படும் சேதங்கள் போன்ற விடயங்களையும் காண முடியும்.

சுனாமி, சூறாவளி, பூகம்பம் போன்ற நிகழ்வுகள் என்றால், அது ஒரு தசாப்தத்திற்கு அல்லது இரண்டு தசாப்தங்களுக்கு ஒன்று என்ற அளவில் இருக்கலாம். ஆனால், அவை கூட நிகழலாம் என்பதை நாம் மனதில் வைத்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால், நம்மீது தங்கியுள்ள ஒரு நாட்டிற்கு அந்த ஒரு நிகழ்வு அந்த தசாப்தத்திற்கே போதுமானது.

கடந்த ஏழு அல்லது எட்டு ஆண்டுகளாக நாம் கேள்விப்படும் ஒரு விடயம், குறுகிய காலத்திற்குள் நாம் பெறும் பாரிய மழையளவு. அந்தந்த காலங்களில் அது 70-80-100 மில்லிமீட்டர் (mm) என்ற அளவுகளில் பேசப்பட்டது. அதுவும் அதிகமாகவே கருதப்பட்டது. இப்போது அது 100-200 mm என்று பேசப்படுகிறது. மேலும், தித்வா சூறாவளியுடன் அது 500 mm என்ற அளவு வரை சென்றுள்ளது.

அதாவது, ஒரு தசாப்தத்திற்கு முன்னர் இருந்ததைவிட இப்போது பெரிய ஆபத்து உள்ளது. இது இப்போது காலநிலை மாற்றமாகவும் பேரழிவாகவும் மாறியுள்ளது.

குடியிருப்புப் பகுதிகள் மற்றும் நகரங்கள் பற்றி மீண்டும் சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது. உயர்ந்த நிலப்பகுதிகளில் வசிப்பவர்கள் பற்றி சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது. கண்டி போன்ற நகரம் குறித்து மீண்டும் சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது.

இனிமேல், இது அரசாங்கத்திற்கு பெரிய முதலீடு தேவைப்படும் ஒரு விடயமாகிவிட்டது. இதை தேசிய நிகழ்ச்சி நிரலில் இருந்து அகற்ற முடியாது.

எனவே, அனர்த்த முகாமைத்துவப் பொறிமுறை என்பது தேவையற்ற ஒன்று அல்ல. அது மிகவும் சிறப்பாகப் பராமரிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும். அதன் செயல்பாட்டை சரியாக நியாயப்படுத்தினால், IMF மற்றும் உலக வங்கி போன்ற அமைப்புகள் இதை ஏற்றுக்கொள்ளும். சில சமயங்களில் நிதி உதவிகள் கூட கிடைக்கலாம். அவர்கள் தங்கள் எல்லைக்குள் சுற்றுச்சூழல் குறித்து உணர்வுபூர்வமாக இருக்கிறார்கள் (அது பற்றி நாம் விவாதிக்க வேண்டும் என்றாலும்).

கொழும்பு மட்டுமல்ல. மத்திய, ஊவா, சப்ரகமுவ மற்றும் வடக்கு கிழக்கு ஆகிய மாகாணங்களுக்கும் அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

எனவே, இனிமேலாவது அவற்றை நன்கு பலப்படுத்திப் பராமரிக்கவும். தொழில்நுட்பத்தைப் புதுப்பிக்கவும். நிபுணர்களை நியமிக்கவும். உலகத்துடன் இணைக்கவும்.

(கட்டுரை: டாக்டர். மகேஷ் ஹபுகொட - சமூக மற்றும் அரசியல் ஆய்வாளர்)