ஆகும்.சுதந்திரத்திற்குப் பின் இலங்கையை ஆட்சி செய்து அழித்த எழுபத்தாறு ஆண்டுகால ஊழல் மிகுந்த அரசியல் சாபத்தில் இருந்து நாடு விடுவிக்கப்பட்டுள்ளது. இன்று அந்த பணி ஒரு புதிய அத்தியாயத்திற்குள் நுழைகிறது.
இப்போது, அதே புரட்சிகர சக்தியை இறுதி விடுதலை நடவடிக்கையை நோக்கி - காலனித்துவத்தின் நீடித்த சங்கிலிகளில் இருந்து நமது குழந்தைகளை விடுவிப்பது மற்றும் தேரவாத பௌத்தத்தின் மனிதாபிமான கொள்கைகளின் அடிப்படையில் ஒரு இரக்கமுள்ள சமூகத்தை கட்டியெழுப்புவது நோக்கி நாம் செலுத்த வேண்டும். நமது மதம், நமது சட்டம் மற்றும் நமது கலாச்சாரத்தை மீட்டெடுப்பதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது.

காலனித்துவ வெற்றிக்கு முன், இலங்கையின் ஆட்சிக்கு என தயாரிக்கப்பட்ட சட்ட மரபு ஒன்று இருந்தது, அதன் இறுதி வெளிப்பாடு கண்டி இராச்சியத்தின் "நீதி நிகண்ட" (Nithi Nighanduwa) ஆகும். அதன் அடித்தளம் அகிம்சை, இரக்கம், பரிவு மற்றும் கருணை. நமது மூதாதையர்கள் கொடுமையால் அல்ல, அகிம்சையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஞானத்தால் ஒழுக்கத்தை நிலைநாட்டினர்; அவர்கள் பயத்தின் மூலம் அல்ல, சகிப்புத்தன்மையுடன் கல்வியை வழங்கினர்.
காலனித்துவம் அந்த தார்மீக அமைப்பைக் கவிழ்த்தது. ஆங்கிலேய நீதிமன்றங்களில் உருவான சட்டங்கள் நமது மக்கள் மீது திணிக்கப்பட்டன. குழந்தைகளுக்கு உடல் ரீதியான தண்டனையை நியாயப்படுத்தும் கொள்கை அவ்வாறு இறக்குமதி செய்யப்பட்ட ஒரு சட்டமாகும். அந்தச் சட்டத்தின் பயன்பாடு நமது தேசிய குணத்திற்கு ஆழமான சேதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. நமது முன்னோர்கள் அன்று அறிந்திருந்ததை நவீன அறிவியல் இப்போது உறுதிப்படுத்துகிறது: பயம் மற்றும் வன்முறையால் வளர்க்கப்பட்ட குழந்தைகள் தன்னம்பிக்கை அல்லது படைப்பாற்றல் இல்லாத பெரியவர்களாக மாறுகிறார்கள்.
ஜேவிபி (JVP) தனது வரலாற்றுப் பணியை பூர்த்தி செய்ய வேண்டுமானால், அது இப்போது நமது தார்மீக மற்றும் கலாச்சார இறையாண்மையை மீட்டெடுப்பதற்கான போராட்டத்திற்கு தலைமை தாங்க வேண்டும். நமது சட்டங்களை காலனித்துவ எச்சங்களிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தி, அகிம்சை, இரக்கம் மற்றும் பரிவு ஆகியவற்றை சமூகத்தின் ஒழுங்கமைப்புக் கொள்கையாக மீண்டும் நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?
இந்த விடுதலைப் போராட்டம் நமது மற்ற விடுதலைப் போராட்டங்களிலிருந்து வேறுபட்டது. அதன் போர்க்களம் மனம். அதன் நோக்கம் அணுகுமுறைகள் மற்றும் மதிப்புகளின் மாற்றம். உண்மையான விடுதலை சரியான பார்வை மற்றும் புரிதல், அதாவது சம்மாதிருஷ்டி (சரியான பார்வை - Samma Ditthi) மூலம் மட்டுமே வரும்.
ஒழுக்கம் கொடுமையால் அல்ல, அகிம்சை, பரிவு, இரக்கம் மற்றும் கருணையால் பிறக்கிறது என்பதை பௌத்த அறிஞர்கள் தேசத்திற்கு நினைவூட்ட வேண்டும். சட்டத்தரணிகள் நமது சட்டங்களில் உள்ள காலனித்துவ எச்சங்களை அம்பலப்படுத்த வேண்டும். ஆசிரியர்கள் பிற்போக்கு தொழிற்சங்கங்களை நிராகரித்து, குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பது தங்கள் தார்மீக கடமை என்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். மருத்துவர்கள் பேச வேண்டும், அமைதியாக இருக்கக்கூடாது, ஏனென்றால் அவர்கள்தான் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக வன்முறையால் ஏற்படும் காயங்களைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள்.
ஏகாதிபத்தியத்தின் கடைசி துகள்களிலிருந்தும் நமது குழந்தைகளை விடுவித்து, நமது தார்மீக பாரம்பரியத்தை மீண்டும் பெற ஒரு தேசமாக எழுந்து நிற்போம். இதுவே இறுதி விடுதலைப் போராட்டமாகும்.
-குழந்தை நல விசேட வைத்தியர் லலித் சந்திரகாந்த


