அரசியல் தீர்மானங்கள் காரணமாக அரைவாசியில் கைவிடப்பட்ட சர்வதேச அபிவிருத்தித் திட்டங்களினால் நாட்டிற்கு இழக்கப்பட்ட பில்லியன் கணக்கான டொலர் நன்மைகள் மற்றும் பொதுமக்களின் நிதியிலிருந்து செலுத்த வேண்டியேற்பட்ட நஷ்டஈடுகள் குறித்தான பொருளாதாரப் பகுப்பாய்வு.
அரசியல் அதிகாரம் கைமாறும் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும், முந்தைய அரசாங்கம் உடன்பட்ட மகா அளவிலான வெளிநாட்டுத் திட்டங்களை ஒரே இரவில் சுருட்டிக்கொள்வது இந்நாட்டின் பழகிப்போன அரசியல் முறைமையாக மாறியுள்ளது.
பொருளாதார மாற்றத்தை வாக்குறுதியளித்து கையொப்பமிடப்படும் இத்தகைய ஒப்பந்தங்கள் அரசியல் அழுத்தங்களுக்கு மத்தியில் இரத்துச் செய்யப்பட்டாலும், அதற்காகச் சர்வதேசத்திற்குச் செலுத்த வேண்டிய தண்டப்பணம் அல்லது நஷ்டஈடு அவ்வாறான தீர்மானங்களை எடுத்த அரசியல்வாதிகளின் பாக்கெட்டுகளிலிருந்து வெளியேறுவதில்லை.
இறுதியில் கடுமையான வரிச்சுமையாகவும், சீர்குலைந்த பொதுப் போக்குவரத்தாகவும் இவை அனைத்தின் இழப்புகளையும் ஈடுசெய்வது இந்நாட்டின் சாதாரண வரி செலுத்தும் பொதுமக்களேயாவர்.
ஜப்பானின் இலகு இரயில் திட்டத்திற்கு ஏற்பட்ட கதி
கொழும்பு நகரத்தில் காணப்படும் கடுமையான போக்குவரத்து நெரிசலுக்குத் நிலையான தீர்வாகத் திட்டமிடப்பட்டதே மாலம்பையிலிருந்து கொழும்பு கோட்டை வரை செல்லும் இலகு இரயில் (LRT) திட்டமாகும். ஜப்பானின் 'ஜைக்கா' (JICA) நிறுவனம் மிகச் சலுகை வட்டி விகிதங்களின் கீழ் 246.6 பில்லியன் ஜப்பானிய யென் கடன் வசதியை இதற்காக வழங்குவதற்கு உடன்பட்டிருந்தது.
2020 ஆம் ஆண்டில் இத்திட்டம் பொருளாதார ரீதியில் பயனுள்ளFX அல்ல எனக் கூறி, இதனை உடனடியாக இடைநிறுத்துவதற்கு அரசாங்கம் தீர்மானித்தது. இத்திட்டத்தின் முதன்மைப் பொறியியல் மற்றும் ஆலோசனைக் நடவடிக்கைகளுக்காகச் செலவிடப்பட்ட 10.6 பில்லியன் ரூபா பணம் எவ்விதப் பயனுமின்றி வீணாகியதுடன், ஒப்பந்தத்தை மீறியதற்காக ஜப்பானுக்கு மேலும் 189.7 மில்லியன் யென், 1.03 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் மற்றும் 108.7 மில்லியன் ரூபா நஷ்டஈட்டுத் தொகையையும் செலுத்த வேண்டியேற்பட்டது.
இன்றளவும் வீதிகளில் பல மணிநேரங்களை வீணடிக்கும் மக்களுக்கு எஞ்சியது இழக்கப்பட்ட இரயில் பாதையும் செலுத்தி முடிக்க வேண்டிய கடன்களின் மலையும் மாத்திரமேயாகும்.
தொழிற்சங்க எதிர்ப்பும் துறைமுகச் சிக்கலும்
கொழும்பு துறைமுகத்தின் கிழக்கு முனையத்தை (ECT) இந்தியாவும் ஜப்பானும் இணைந்து அபிவிருத்தி செய்வதற்குத் திட்டமிடப்பட்டிருந்த முத்தரப்பு உடன்பாடு தொழிற்சங்க எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் நிறுத்தப்பட்டது. தேசிய வளங்களை வெளிநாடுகளுக்குக் கையளிக்க மாட்டோம் என அன்று எழுப்பப்பட்ட குரல்களுக்கு மத்தியில் அவ் வொப்பந்தம் இரத்துச் செய்யப்பட்டது.
அதன் பின்னர் மேற்கு முனையம் (WCT) இந்தியாவின் 'அதானி' நிறுவனத்திற்கு 85 சதவீதப் பங்கு உரிமையுடன் 35 வருடக் குத்தகை அடிப்படையில் வழங்குவதற்கு நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.
ஆரம்ப ஒப்பந்தத்திற்கு எதிராக எழுந்த எதிர்ப்புகளுக்குப் பின்னர் ஏற்படுத்தப்பட்ட இந்த புதிய கொடுக்கல் வாங்கலினால் இலங்கைத் துறைமுக அதிகாரசபைக்கோ அல்லது நாட்டிற்கோ மிகவும் சாதகமான நிதி அல்லது மூலோபாய நன்மை கிடைத்ததா என்பது சுயாதீனப் பொருளாதார தணிக்கை ஒன்றின் மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
திரும்பி அனுப்பப்பட்ட அமெரிக்க நிதியுதவி
மில்லினியம் சலஞ்ச் கார்ப்பரேஷன் (MCC) ஊடாக இந்நாட்டிற்குக் கிடைக்கப்பெறவிருந்த 480 மில்லியன் டொலர் தொகையானது மீளச் செலுத்த வேண்டிய கடனன்று; அதுவொரு முழுமையான நன்கொடையாகும். அதில் 350 மில்லியன் டொலர் இந்நாட்டின் பொதுப் போக்குவரத்து மற்றும் வீதி வலையமைப்பை நவீனமயமாக்குவதற்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது.
அரசியல் இலாபங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட கடுமையான சமூக எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் 2020 திசம்பர் மாதத்தில் அவ் வொப்பந்தத்திலிருந்து விலகுவதற்குத் தீர்மானிக்கப்பட்டதுடன், அந்நிதியுதவிகள் ஏனைய நாடுகளுக்குத் திருப்பி விடப்பட்டன. எவ்விதக் கடன் சுமையுமின்றிப் பொது வசதிகளை அபிவிருத்தி செய்து கொள்வதற்கு இருந்த பொன்னான வாய்ப்பை நாடு இவ்வாறே இழந்துபோனது.
பொதுமக்களின் பணத்திற்குப் பொறுப்புக் கூறுபவர் யார்?
வெளிநாட்டு உதவிகள் அல்லது முதலீடுகள் நாட்டிற்கு வரும்போது அவற்றின் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் தேசிய பாதுகாப்பு உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது விவாதத்திற்கு அப்பாற்பட்ட விடயமாகும். எவ்வாறாயினும், அரசியல் இலாபங்களுக்காகக் ஆய்வுகளின்றிச் சர்வதேச ஒப்பந்தங்களைக் கைவிடுவதால் ஏற்படும் பொருளாதார இழப்பைக் கணக்கிடுவதற்கு இதுவரை சுயாதீனத் தேசிய பொறிமுறையொன்று உருவாக்கப்படவில்லை.
ஒரு அரசாங்கம் ஒப்பந்தங்களில் கையொப்பமிடும் போது அடுத்த அரசாங்கம் அவற்றை இரத்துச் செய்வதும், பின்னர் மற்றொரு அரசாங்கம் அதிக விலையைக் கொடுத்து அவற்றை மீண்டும் ஆரம்பிக்க முயற்சிப்பதும் நாட்டின் பொருளாதார நம்பகத்தன்மையை முழுமையாகச் சீர்குலைக்கவே செய்கிறது.
தீர்மானங்களை எடுக்கும் தரப்பினர் எவ்விதப் பொறுப்புக்கூறலுமின்றி விடுதலையாகும் போது, அந்தத் தவறான தீர்மானங்களின் இறுதிப் பட்டியலைச் (Bill) செலுத்த வேண்டிய நிலை இந்நாட்டின் ஏழை, பணக்காரர் என்ற பேதமின்றி ஒட்டுமொத்தப் பொதுமக்களுக்கே ஏற்பட்டுள்ளது.
மேலதிகத் தகவல் மூல இணைப்புகள்: