வெளிநாட்டு கையிருப்பு அதிகரித்ததுடன் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் தட்டுப்பாடும் நீங்கியது. பாடசாலைகள் திறக்கப்பட்டன. பாராளுமன்ற ஜனநாயகத்தைக் கடலில் எறிந்துவிட்டு, ஏப்ரல் போராட்டத்தை உருவாக்கிய அந்தத் துன்பகரமான யுகம் மெல்ல மறைந்து வரும் நிலையில், "இவற்றைக் கூறிப் பயனில்லை, ரணில் தோற்பார்" எனக் கூறிக்கொண்டு, மாலிமாவினர் (தேசிய மக்கள் சக்தி) சமூக வலைதளங்கள் வாயிலாகத் தமக்கு வெற்றி கோருகின்றனர். ஆனால், அழிவைத் தரும் பிறவிப் பயனைப் பெற்ற ஜே.வி.பி-யினர் இதுவரை வென்றதே இல்லை.
தமது தாயிடம் கூடக் கூறத் தயங்கும் மாதவிடாய் விவகாரத்திற்கு அரசியல் சாயம் பூசி (Sajith's Pad Man campaign), 2019இல் சஜித் பிரேமதாச ஒரு 'ஜோக்கர்' ஆனார். அடுத்தவர் கொடுப்பதில் உண்டு குடித்து, இலவசமாகக் கிடைக்கும் ஆடைகளால் மானத்தை மறைத்துக்கொள்ளும் 'கய்யநாயக்க'மார்கள் (வெற்றுப் பேச்சாளர்கள்) ஒரு யுகத்தை உருவாக்கத் தகுதியற்றவர்கள். இவர்கள் இருவரும் இணைந்து ரணிலைத் தோற்கடிக்க முடிந்தாலும், ஒருவருக்கொருவர் மோதிக்கொள்வதே அதிகம்.
கோட்டாபயவிடம் ஏமாந்து, இரண்டரை கோடி மக்களின் எதிர்காலத்தை கேள்விக்குறியாக்கிய 69 இலட்சம் வாக்காளர்களில் ஒருவரான வீடமைப்பு அதிகாரசபை உத்தியோகத்தர் ஒருவர், "கடந்த முறை ரணிலைத் தோற்கடிக்க கோட்டாவுக்கு வாக்களித்தேன், இம்முறை மாலிமாவுக்கு அளிக்க நினைக்கிறேன், ஆனால் பயமாகவும் இருக்கிறது" எனக் கூறினார். "ஏன் சஜித்?" என வினவியபோது, "வீடமைப்பு அதிகாரசபைக்கு அவர் செய்த அழிவை நாங்கள் அறிவோம்" என அந்தப் பெண் பதிலளித்தார்.
நாட்டின் பெரும்பான்மையான மக்கள் வாக்களித்தது நாட்டை உருவாக்க அல்ல, ரணிலை வீட்டிற்கு அனுப்பவே. ஆனால் இப்போது நிலைமை மாறியுள்ளது. 2015 இல் 106 உறுப்பினர்களுடன் நாட்டை ஆண்ட ரணில், 2020 இல் ஒரே ஒரு ஆசனத்திற்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டார். சஜித் 2020 இல் ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்குத் துரோகம் செய்யாதிருந்தால், ராஜபக்சக்களுக்கு மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மை கிடைத்திருக்காது, நாட்டிற்கும் இந்த நிலை ஏற்பட்டிருக்காது. ஒரு நாட்டின் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் இக்கட்டான சூழலில் நாட்டைப் பொறுப்பேற்பதே வழமை, ஆனால் 2022 இல் சஜித் அதற்கு அஞ்சினார். ஒருவேளை மே 9 அன்று காலிமுகத்திடலில் தலையில் விழுந்த அடி அதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.
ரணில் விக்கிரமசிங்க அதிர்ஷ்டவசமாகப் பதவியேற்றது ராஜபக்சக்களை விடப் பொதுஜன பெரமுனவினருக்கே பெரும் கவலையாக இருந்தது. ஆனால் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் பாணியில் ரணில் இந்த நெருக்கடியை எதிர்கொண்ட விதத்தை மக்கள் உன்னிப்பாகக் கவனித்து வருகின்றனர்.
ரணில் ஜனாதிபதியாகி 48 மணித்தியாலங்களில் பாடசாலைகளைத் திறக்காதிருந்தால், சஜித்திற்கு பாடசாலைகளில் கூட்டங்களை நடத்தக் கிடைத்திருக்காது. QR குறியீட்டைப் பயன்படுத்தி எரிபொருள் நெருக்கடியைத் தீர்க்காதிருந்தால், நாடு இன்றும் இருளில் மூழ்கியிருக்கும். ஆனால், தொழிற்சங்கப் போராட்டங்களால் அந்தப் பலன் மாணவர்களுக்குச் சரியாகக் கிடைப்பதில்லை.
2022 உடன் ஒப்பிடும்போது, மக்களின் இயல்பு வாழ்க்கை மீண்டு வருகின்றது. 117 ரூபாவிற்கு பெற்றோலையும் 1250 ரூபாவிற்கு எரிவாயுவையும் வழங்கிய நல்லாட்சி அரசாங்கத்தைத் தோற்கடிக்க, 2020 இல் ராஜபக்சக்களுக்கு 'மலட்டுத் தன்மை' தொடர்பான வதந்திகளும் (Dr. Shafi issue) ஈஸ்டர் குண்டுத்தாக்குதலும் உதவின. அந்தப் பாடத்தைக் கற்றுக்கொண்ட மக்கள், வரும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் (2024 செப்டம்பர் 21) என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைத் தாங்களே தீர்மானிக்க வேண்டும்.
ஊழல், மோசடி பற்றிப் பேசும் ஜே.வி.பி-யினர், தமது அரசியல் பயணத்தைத் துப்பாக்கிகளாலும் வங்கித் திருட்டுகளாலும் ஆரம்பித்ததை முதியவர்கள் மறக்கவில்லை. அநுரகுமார திஸாநாயக்க வியட்நாமின் முதலீடுகள் பற்றிப் பேசுகையில், 88-89 காலப்பகுதியில் ஜே.வி.பி நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்குச் செய்த அழிவை ஊடகவியலாளர்கள் நினைவூட்டினர்.
வியட்நாமும் கியூபாவும் இன்று பின்பற்றும் திறந்த பொருளாதாரக் கொள்கையை இலங்கைக்கு அறிமுகப்படுத்தியதே ஐக்கிய தேசியக் கட்சிதான். தொழிற்சங்க மாஃபியாக்களால்தான் இலங்கை பெற்றோலியக் கூட்டுத்தாபனம் போன்ற நிறுவனங்கள் நட்டமடைகின்றனவே தவிர, ஊழலால் மாத்திரம் அல்ல.
தற்போது மக்கள் அரசியலைத் தாண்டி பொருளாதார யதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கியுள்ளனர். மக்கள் விரும்பினாலும் இல்லாவிட்டாலும், 2022-2024 காலப்பகுதியில் தனி ஒரு உறுப்பினராக இருந்து ரணில் செய்த பணிகளையே நாடு அனுபவித்து வருகின்றது. பொருளாதாரக் கொள்கைகள் பற்றிப் பேச அஞ்சி ஓடும் அநுர - சஜித் இருவரையும் விட, ரணிலின் வேலைத்திட்டமே நாட்டுக்கு உகந்தது என்பது தெளிவாகிறது. இந்தச் சூழலில், "மீண்டும் 2019 போல ரணிலைத் தோற்கடிப்போம்" எனக் கூறி இக்கட்டுரையை நிறைவு செய்கிறேன்.