வாக்குகளால் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் ஜனாதிபதி ஆவார். அவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்படும் நாட்டின் தலைவருக்கு, அவரது பதவியின் அதிகாரத்தினால் மேலும் நான்கு பாத்திரங்கள் உரித்தாகின்றன. அவை: அரசாங்கத்தின் தலைவர், நிறைவேற்றுத்துறையின் தலைவர், அமைச்சரவையின் தலைவர் மற்றும் ஆயுதப்படைகளின் தளபதி ஆகிய நான்கு பாத்திரங்களாகும்.
பலருக்குத் தெரியாத விடயம் என்னவென்றால், ஜனாதிபதியின் ஒவ்வொரு கடமையும் இந்த ஐந்து பாத்திரங்களில் ஒன்றிற்குள் அடங்கும் என்பதாகும். நாட்டின் தலைவராக வெளிநாட்டுத் தூதுவர்களை நியமிப்பதும், வெளிநாடுகளிலிருந்து நியமிக்கப்படும் தூதுவர்களை ஏற்றுக்கொள்வதும் ஜனாதிபதியின் பணிகளாகும். போர் மற்றும் சமாதானத்தைப் பிரகடனம் செய்வதும் நாட்டின் தலைவராகவே அவர் மேற்கொள்கிறார். ஜனாதிபதி பாராளுமன்றத்தின் பொதுச்செயலாளரை நியமிப்பது, பிரதம நீதியரசர் உள்ளிட்ட உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளை நியமிப்பது மற்றும் சுயாதீன ஆணைக்குழுக்களின் உறுப்பினர்களை நியமிப்பது போன்றவற்றை அரசாங்கத்தின் தலைவர் என்ற ரீதியிலேயே செய்கிறார்.
அமைச்சர்கள், அமைச்சின் செயலாளர்கள், பிரதி அமைச்சர்கள் உள்ளிட்ட நிறைவேற்றுத்துறை சார்ந்த அதிகாரிகளை நிறைவேற்றுத்துறையின் தலைவர் என்ற ரீதியிலேயே நியமிக்கிறார். அமைச்சரவைக்குத் தலைமை தாங்கி அதனை வழிநடத்துவது ஆட்சிக் குழுவின் (அரசாங்கத்தின்) தலைவர் என்ற ரீதியிலாகும். ஆயுதப்படைகளுக்குக் கட்டளையிடுவதும் இராணுவ அதிகாரிகளுக்குப் பதவியுயர்வு வழங்குவதும் முப்படைகளின் தளபதி என்ற ரீதியிலேயே முன்னெடுக்கப்படுகின்றன.
இதன்படி, ஜனாதிபதியால் முன்னெடுக்கப்படும் பல்வேறு கடமைகள் அவரது இந்த ஐந்து பாத்திரங்களுடன் தொடர்புடையவை. இந்த நிலைகளில், ஜனாதிபதி தனது அரசியல் கட்சியுடன் இணைந்து செயற்படக்கூடிய ஒரே சந்தர்ப்பம் அரசாங்கத்தின் தலைவராகச் செயற்படும் பாத்திரத்தில் மாத்திரமேயாகும். ஆனால் இதனைப் பலரும் அறிவதில்லை. இன்றைய ஜனாதிபதி "தயக்கம் காட்டிக்கொண்டிருக்கும்" கணக்காய்வாளர் நாயகத்தின் நியமனம் குறித்து மீண்டும் எழுதுவதற்கான ஒரு முன்னுரையாகவே இந்த விளக்கத்தை முதலில் எழுதினேன்.
இலங்கை அரசியலமைப்பின் 148ஆவது பிரிவின்படி, அரசாங்கத்தின் நிதி மீதான முழுமையான அதிகாரம் சட்டத்துறைக்கே (பாராளுமன்றத்திற்கே) வழங்கப்பட்டுள்ளது. இலங்கையின் சட்டத்துறை அல்லது பாராளுமன்றத்தினால் நிறைவேற்றப்பட்ட ஒரு சட்டத்தின் கீழன்றி, எந்தவொரு உள்ளூராட்சி மன்றமோ அல்லது பொது அதிகார சபையோ எந்தவொரு வரியையும் அல்லது கட்டணத்தையும் விதிக்க அதிகாரமில்லை. இவ்வாறு அறவிடப்படும் வரிகள் உள்ளிட்ட குறிப்பிட்ட தேவைகளுக்காக சட்டத்தினால் ஒதுக்கப்படாத அனைத்து அரச வருமானங்களும் 'திரட்டப்பட்ட நிதியத்தில்' (Consolidated Fund) சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்று அரசியலமைப்பின் 149(1) உட்பிரிவு கூறுகிறது.
அதேபோல், அரசாங்கத்தின் அனைத்துச் செலவுகளும் திரட்டப்பட்ட நிதியத்திலிருந்தே ஈடுகட்டப்பட வேண்டும் என்றும் அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பாராளுமன்றத்தின் அனுமதியுடன் நிதி அமைச்சரால் கையொப்பமிடப்பட்ட ஒரு அனுமதிப்பத்திரத்தின் அதிகாரமின்றி, திரட்டப்பட்ட நிதியத்திலிருந்து பணம் செலுத்த முடியாது. நிதி அமைச்சர் திரட்டப்பட்ட நிதியத்திலிருந்து பணம் செலுத்த அனுமதிப்பத்திரத்தில் கையொப்பமிட வேண்டுமாயின், வருடாந்த வரவு செலவுத் திட்டம் (Budget) பாராளுமன்றத்தினால் முறையாக நிறைவேற்றப்பட்ட பின்னரே அதனைச் செய்ய முடியும். வருடாந்த வரவு செலவுத் திட்டத்தின் மூலம் அரசாங்கத்தின் அனைத்துச் செலவுகளும் செலவுத் தலைப்புகள், நிகழ்ச்சித் திட்டங்கள் மற்றும் திட்டங்கள் என விரிவாகக் காட்டப்படுகின்றன. இதற்கமைய, நிறைவேற்றப்பட்ட வரவு செலவுத் திட்டத்திற்கு இணங்கச் செலவுகளைச் செய்வதற்குத் திரட்டப்பட்ட நிதியத்தைப் பயன்படுத்த அதிகாரம் கிடைக்கிறது.
திரட்டப்பட்ட நிதியம் மற்றும் பாராளுமன்றத்தினால் நிறைவேற்றப்பட்ட ஏனைய சட்டங்களின் கீழ் நிறுவப்பட்ட நிதியங்களைக் கணக்காய்வு செய்து பாராளுமன்றத்திற்கு அறிக்கை சமர்ப்பிப்பதற்காகவே, அரசியலமைப்பின் ஊடாக கணக்காய்வாளர் நாயகம் (Auditor General) பதவி உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
இலங்கையில் கணக்காய்வாளர் நாயகம் பதவி பிரித்தானியர் ஆட்சிக்காலத்திலேயே அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. வரலாற்றுத் தகவல்களின்படி, இலங்கையின் முதலாவது கணக்காய்வாளர் நாயகம் 1806.10.01 அன்று நியமிக்கப்பட்ட சாமுவேல் டொல்ப்ரே (Samuel Tolfrey) ஆவார். அக்காலத்தில் அந்தப் பதவி "சிவில் கணக்காய்வாளர் நாயகம்" (Civil Auditor General) என அழைக்கப்பட்டது. 1841.02.01 அன்று நியமிக்கப்பட்ட எச். ரைட் (H. Wright) என்பவரிலிருந்து, இப்பொறுப்புக்கு நியமிக்கப்பட்டவர்கள் "கணக்கதிபதி மற்றும் வருமானக் கட்டுப்பாட்டாளர்" (Accountant General and Controller of Revenue) என்ற பெயரையும் கொண்டிருந்தனர்.
பின்னர், 1907.03.01 அன்று நியமிக்கப்பட்ட பெர்னார்ட் சீனியர் என்பவரிலிருந்து சுதந்திரம் கிடைக்கும் வரை நியமிக்கப்பட்டவர்கள் "குடியேற்ற நாட்டு கணக்காய்வாளர்" (Colonial Auditor) என அழைக்கப்பட்டனர். அதன் பின்னர், சோல்பரி அரசியலமைப்பின் 70ஆவது பிரிவின் கீழ் கணக்காய்வாளர் நாயகம் பதவி உருவாக்கப்பட்டது. அவர் ஆளுநரால் (Governor General) நியமிக்கப்படுபவர் என்றும், நன்னடத்தையுடன் இருக்கும் வரை அவர் அப்பதவியில் நீடிப்பார் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டது.
1972ஆம் ஆண்டு அரசியலமைப்பின் 89(1) பிரிவின் கீழும் கணக்காய்வாளர் நாயகம் ஒருவரை ஜனாதிபதி நியமிக்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது. 1978ஆம் ஆண்டு அரசியலமைப்பின் 153ஆவது பிரிவிலும் இதே விதிகள் தொடர்ந்தன. இருப்பினும், 19ஆவது திருத்தத்தின் ஊடாகவே முதன்முறையாக கணக்காய்வாளர் நாயகத்தை நியமிக்கும் ஜனாதிபதியின் அதிகாரம் மட்டுப்படுத்தப்பட்டது. கணக்காய்வாளர் நாயகமாக நியமிக்கப்படுபவர் ஒரு "தகுதியுள்ள கணக்காய்வாளராக" இருக்க வேண்டும் என்றும், அவர் அரசியலமைப்புச் சபையின் (Constitutional Council) அனுமதியுடன் ஜனாதிபதியினால் நியமிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் 19ஆவது திருத்தத்தில் நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது.
கணக்காய்வாளர் நாயகம் இல்லாமல் தேசம் இயங்க முடியாது!
எல்லா அரசியலமைப்புகளும் "கணக்காய்வாளர் நாயகம் ஒருவர் இருத்தல் வேண்டும்" (There shall be an Auditor General) என்றே கூறுகின்றன. ஒரு நாட்டுக்கு இந்தப் பதவி எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதைக் காட்டவே இதனை விளக்குகிறேன்.
ஆனால் தற்போதுள்ள சிக்கல் என்னவென்றால், "நாட்டில் கணக்காய்வாளர் நாயகம் ஒருவர் இல்லை" என்று கூறும் நிலை உருவாகியுள்ளது. ஜனாதிபதியினால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட மூன்று பெயர்களையும் அரசியலமைப்புச் சபை அங்கீகரிக்கவில்லை. அவர்கள் மூவருமே அங்கீகரிக்கப்பட்ட கணக்காய்வாளர்கள் (Qualified Auditors) ஆவர். அரசியலமைப்பின்படி, இந்தப் பதவிக்கு ஒரு அங்கீகரிக்கப்பட்ட கணக்காய்வாளரை மட்டுமே பரிந்துரைக்க முடியும். ஆனால் ஜனாதிபதியின் விருப்பம் மட்டும் இதற்குப் போதாது; அரசியலமைப்புச் சபையின் குறைந்தது ஐந்து உறுப்பினர்களின் ஆதரவு அவசியமாகும்.
தனது முதல் பரிந்துரை நிராகரிக்கப்பட்டதும், ஜனாதிபதி என்ன செய்தார் என்றால், கணக்காய்வாளர் நாயகம் அலுவலகத்திலுள்ள சிரேஷ்ட மேலதிக கணக்காய்வாளர் நாயகத்தைத் தற்காலிகமாக "பதில் கடமை" (Acting basis) அடிப்படையில் 6 மாதங்களுக்கு நியமிக்க அனுமதி கோரினார். ஆனால், அரசியலமைப்பின்படி, பதவியில் உள்ள கணக்காய்வாளர் நாயகம் கடமைகளைச் செய்ய முடியாத நிலையில் மட்டுமே "பதில்" ஒருவரை நியமிக்க முடியும்; பதவி வெற்றிடமாக இருக்கும்போது அல்ல. இருப்பினும், அரசியலமைப்புச் சபை இதனை கவனத்தில் கொள்ளாமல் 6 மாத காலத்திற்கு அனுமதி வழங்கியது.
அந்தக் காலம் முடிந்ததும், மீண்டும் 3 மாத நீடிப்பை ஜனாதிபதி கோரினார். அதனை நிராகரித்த அரசியலமைப்புச் சபை, இரண்டு வாரங்களுக்கு மட்டுமே நீடிப்பு வழங்கியது. அதன் பின்னர் ஜனாதிபதி பரிந்துரைத்த மேலும் இரண்டு பெயர்களும் அரசியலமைப்புச் சபையினால் நிராகரிக்கப்பட்டுள்ளன. இதன்படி, கடந்த எட்டு மாதங்களாக கணக்காய்வாளர் நாயகம் பதவி வெற்றிடமாகவே உள்ளது. ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக நிரந்தர நியமனத்தை வழங்காமல் "ஒட்டுவேலைகளைப்" (Patchwork) போட்டு காலத்தை இழுத்தடிப்பதே ஜனாதிபதியின் நோக்கமாகத் தெரிகிறது.
அரசியலமைப்புச் சபை ஜனாதிபதி அனுப்பும் பெயர்களை கண்மூடித்தனமாக ஏற்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அவர்களுக்குச் சுதந்திரமாக முடிவெடுக்கும் உரிமை உண்டு. ஆனால், மிகவும் முக்கியமானது என்னவென்றால், இரு தரப்பும் இணங்கக்கூடிய தகுதியான ஒருவரை விரைவில் நியமிப்பதாகும்.
கணக்காய்வாளர் நாயகம் நியமனம் குறித்து அமைச்சரவை ஊடகப் பேச்சாளர் நலிந்த ஜயதிஸ்ஸ வழங்கிய பதிலானது, ஜனநாயகம் குறித்து இந்த அரசாங்கம் கொண்டுள்ள நிலைப்பாட்டைப் பிரதிபலிக்கிறது என நினைப்பது நியாயமானது. அவர் கூறுவது போல், கணக்காய்வாளர் நாயகம் பதவிக்குத் தகுதியானவர்கள் பலர் உள்ளனர். எனவே, ஜனாதிபதி முன்மொழியும் பெயரை அரசியலமைப்புச் சபை அங்கீகரிக்க வேண்டும். அவரது பார்வையில் ஜனநாயகம் என்பது அதுதான். இல்லையெனில், அந்தச் சபைக்கு விருப்பமானவரின் பெயரை முன்மொழியும் வரை ஜனாதிபதியின் பரிந்துரைகளை நிராகரிப்பார்களா என்றும் அவர் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.
இவ்வாறான ஒரு ஜனநாயகத்தையே ஜே.ஆர். ஜயவர்தனவும் எதிர்பார்த்தார். அரசாங்கத்தின் நடவடிக்கைக்கு எதிராகத் தீர்ப்பளித்த நீதிபதிகளின் வீடுகளுக்கு குண்டர் குழுக்களை அனுப்பி, கல்லெறிந்து ஆர்ப்பாட்டம் செய்ய வைத்தார். அது குறித்து நாட்டில் பலத்த எதிர்ப்பு கிளம்பியபோது, நீதிபதிகளின் தீர்ப்புகளுக்கு எதிராகக் கூடப் போராடக்கூடிய ஜனநாயகத்தைத் தனது ஆட்சியில் உறுதிப்படுத்தியுள்ளதாக அவர் கூறினார். அமைச்சர் நலிந்தவின் பதிலைக் கேட்கும்போது, கணக்காய்வாளர் நாயகமாக ஒரு தகுதியுள்ள கணக்காய்வாளர் (Chartered Accountant) நியமிக்கப்பட வேண்டும் என 19ஆவது திருத்தத்தின் ஊடாக நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது எவ்வளவு சிறந்தது என எனக்குத் தோன்றியது. அதுவரை ஜனாதிபதி தனக்கு விருப்பமான எவரையும் அந்தப் பதவிக்கு நியமிக்க அரசியலமைப்பில் இடமிருந்தது. ஒருவேளை அது இன்றுவரை இருந்திருந்தால், கட்சியின் பொருளாளரைக் கணக்காய்வாளர் நாயகமாக நியமித்துவிட்டு, அதனை எதிர்க்கும் நபர்களிடம் "ஜனாதிபதியின் விருப்பத்திற்கு விரோதமாகச் செயற்படுவது ஜனநாயகம் அல்ல" எனக் கூறும் அமைச்சர்கள் இருக்கக்கூடும் என எனக்குத் தோன்றியது.
கௌரவ ஜனாதிபதி அநுர திஸாநாயக்க அவர்களே, நீங்கள் எமது நாட்டின் தலைவர். பெரும்பான்மை வாக்குகளால் இல்லாவிட்டாலும், போட்டியிட்ட முதல் இருவரில் அதிக வாக்குகளைப் பெற்று, மூன்றாம் இடத்தைப் பெற்றவரின் இரண்டாம் விருப்ப வாக்குகளையும் சிறிதளவு பெற்று, நாட்டின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டீர்கள். உங்கள் நியமனத்தில் குறைகளைத் தேடாமல், 2029 வரை நீங்கள் எமது நாட்டின் தலைவர் என்பதை நாம் அனைவரும் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளோம்.
நாட்டின் தலைவராகவும், அரசாங்கத்தின் தலைவராகவும், நிறைவேற்றுத்துறையின் தலைவராகவும், முப்படைகளின் தளபதியாகவும் உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள பாத்திரங்களை, குறுகிய கட்சி அரசியலுக்குள் சிக்கிக்கொள்ளாமல் முன்னெடுக்குமாறு கௌரவத்துடன் கேட்டுக்கொள்கிறோம். அந்தப் பாத்திரங்களில் நீங்கள் சட்டம், நீதி மற்றும் நேர்மையை மட்டுமே வழிகாட்டியாகக் கொள்ள வேண்டும். நீங்கள் நாட்டைப் பொறுப்பேற்கும்போது சீர்குலைந்திருந்த அரச நிர்வாகக் கட்டமைப்பை சீர்செய்ய முடியாவிட்டாலும், அது மேலும் சீர்குலைவதைத் தடுக்கவாவது முயற்சி செய்யுங்கள். சட்டம், நீதி மற்றும் நேர்மை குறித்து உங்களுக்குப் போதுமான அறிவு இருக்கும் என்பதில் எங்களுக்குச் சந்தேகமில்லை. எனவே, அரசாங்கத்தின் மிக முக்கியமான பதவிகளில் ஒன்றான கணக்காய்வாளர் நாயகம் பதவிக்கு, அரசியலமைப்புச் சபை இணங்கக்கூடிய ஒரு பெயரை அல்லது சில பெயர்களை அனுப்பி, பரிந்துரை ஒன்றைப் பெற்று, நாட்டின் நிதி நிர்வாகத்தை நிலைதடுமாறச் செய்யும் இந்தப் பாரிய சிக்கலைத் தீர்க்குமாறு கௌரவத்துடன் கேட்டுக்கொள்கிறோம்.
நீங்கள் ஒரு அரசியல் கட்சி மற்றும் கூட்டணியின் தலைவர் என்பதால், அரசாங்கத்தின் தலைவராகச் செயற்படும்போது அந்தக் கொள்கைகளை முன்னெடுப்பதில் எமக்கு வருத்தமில்லை. அதனை நியாயப்படுத்த 'கேவட்ட' (Kewatta) போன்ற அமைச்சர்களும், ஏனைய பிரதி அமைச்சர்களும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் போதுமானளவு இருப்பதால் நாம் அதில் தலையிடப்போவதில்லை.
-சுனில் கன்னங்கர