இலங்கையின் மருந்து மாஃபியாவை நடத்துவதும் இவர்கள்தானா?

நோயாளிகளைப் பலவந்தமாகப் பாதிப்புக்குள் தள்ளுமா?

மருந்துகள் ஒழுங்குபடுத்தும் அதிகாரசபையினால் பத்து இந்தியத் தடுப்பூசிகள் இடைநிறுத்தப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, இலங்கையில் தரமற்ற மருந்துகள் தொடர்பான அச்சம் மீண்டும் ஒருமுறை பரவி வருகின்றது. கடந்த காலங்களில் இப்பிரச்சினை தொடர்பாக தொழிற்சங்கங்கள் கடும் போராட்டங்களையும், விமர்சனங்களையும், அரசியல் அழுத்தங்களையும் கூட ஏற்படுத்தியிருந்தன. ஆனால், இன்று அந்தச் சத்தம் ஏன் "மௌனமாக" இருக்கிறது என்ற கேள்விகள் எழுந்துள்ளன.

மீண்டும் மேலெழுந்துள்ள இந்தத் தரமற்ற மருந்து அச்சமானது, பொதுமக்களால் தீர்க்க முடியாத மூன்று பிரதான சிக்கல்களினால் அவர்களைப் பாதித்துள்ளது:

தடுப்பூசிகள் மீதான "கிருமி" (விஷக்கிருமி) குற்றச்சாட்டு.

அந்த நிறுவனத்தின் பத்து தடுப்பூசிகள் ஒரே நேரத்தில் இடைநிறுத்தப்பட்டமை.

"இந்திய பார்மகோபியா" (Indian Pharmacopoeia) தொடர்பான உடன்படிக்கையின் சர்ச்சைக்குரிய நிலைமை.

இந்த மூன்றும் ஒன்றிணையும் போது, நாட்டின் மருந்து கட்டமைப்பில் தம்மால் தீர்க்க முடியாத ஒரு பாரிய நெருக்கடி உருவாகுவதாகப் பொதுமக்கள் உணர்கின்றனர்.

தரமற்ற மருந்துப் பிரச்சினை என்பது ஒவ்வொரு அமைச்சரிடமோ, ஒவ்வொரு அரசாங்கத்திடமோ அல்லது ஒவ்வொரு நிறுவனத்திடமோ பொறுப்பைச் சுமத்தித் தீர்க்கக் கூடிய ஒன்றல்ல. இது ஒட்டுமொத்தக் கட்டமைப்பிலும் (System) உள்ள கோளாறாகும்.

நாங்கள் இன்னும் நபர்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கும் ஒரு ஒழுங்குபடுத்தும் முறையையே (Regulation system) பின்பற்றுகிறோம். ஒருவரின் முகம், வரலாறு அல்லது அவரது நிபுணத்துவத்தைப் பார்த்துத் தீர்மானங்களை எடுப்பது உலகளாவிய ரீதியில் சிறந்த ஒழுங்குமுறையாக இருக்க முடியாது. இதனால்தான் நாம் தொடர்ச்சியாகக் கூறுகிறோம் - ஒரு அமைச்சரைச் சிறையில் அடைத்தாலும், கட்டமைப்பை மாற்றாமல் தரமற்ற மருந்துப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க முடியாது என்று. அரசாங்கங்கள் மாறினாலும், இவ்வாறான சர்ச்சைகள் மீண்டும் மீண்டும் வருவது இதனையே உறுதிப்படுத்துகின்றது.

அதிகாரசபைக்குள் இருக்கும் "அதே வட்டம்"

தீர்மானம் எடுக்கும் அதிகாரம், ஆலோசனை அதிகாரம், கொள்கை வகுக்கும் அதிகாரம் - இவை பல அரசாங்கங்களைக் கடந்தும் பெரும்பாலும் ஒரே வட்டத்திற்குள்ளேயே சுழல்கின்றன. அதனால்தான் சில நேரங்களில் அந்தக் கட்டமைப்பிற்குள் இருப்பவர்களே வெளியே வந்து விமர்சிக்கிறார்கள்; சில நேரங்களில் கட்டமைப்பிற்குள் இருந்துகொண்டே தவறுகளை மறைக்கிறார்கள்.

அவர்களுக்குத் தேவைப்படும் போது "பிரச்சினை இருக்கிறது" என்று ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். தேவைப்படாத போது "பிரச்சினை இல்லை" என்று மற்றவர்களை நம்புமாறு வற்புறுத்துகிறார்கள். இன்று காணப்படும் "மௌனம்" என்பதும் அவ்வாறு உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சூழ்நிலையாக இருக்கலாம்.

ஒரு வைத்தியசாலையின் பரிசோதனையை வைத்து நாடே தீர்மானம் எடுக்க முடியுமா?

"கிருமி" குற்றச்சாட்டிற்குப் பிறகு ஒரு தடுப்பூசியை இடைநிறுத்துவது என்பது நோயாளிகளின் பாதுகாப்பு ரீதியாகப் புரிந்து கொள்ளக்கூடிய ஒரு நடவடிக்கைதான். ஆனால், இங்கே பிரச்சினை என்னவென்றால், அந்தத் தீர்மானம் எந்தப் பரிசோதனையின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்டது, எந்த நடைமுறை பின்பற்றப்பட்டது, அதனை சட்ட ரீதியாக அல்லது ஒழுங்குமுறை ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா என்பதுதான்.

ஒரு வைத்தியசாலையின் ஆய்வகப் பரிசோதனையை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு நாட்டின் ஒழுங்குமுறைத் தீர்மானங்களை எடுப்பது முறையான ஒரு நடைமுறையாக இருக்காது. குறிப்பாக, இலங்கையின் தேசிய மருந்துகள் தரக் கட்டுப்பாட்டு ஆய்வகத்தைக்கூட (National Medicines Quality Assurance Laboratory) முழுமையாகத் தரப்படுத்த முடியாத நிலையில், ஒரு வைத்தியசாலையின் நோயியல் ஆய்வகப் (Pathology Lab) பரிசோதனையை வைத்துத் தீர்மானம் எடுப்பதில் முறையற்ற அபாயம் உள்ளது.

இங்கே ஒரு பாரிய கேள்வி எழுகின்றது: முறையான நடைமுறையின் கீழ் செய்யப்படும் பரிசோதனையில் "கிருமிகள் இல்லை" என உறுதிப்படுத்தப்பட்டால், யார் சிக்கலில் மாட்டுவார்கள்? தடுப்பூசியை மீண்டும் பயன்படுத்த வேண்டி ஏற்பட்டால், அதற்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை எவ்வாறு கட்டியெழுப்புவது? சுகாதார சேவையின் தரம் குறித்து மக்களுக்கு ஏற்படும் அச்சத்தை எவ்வாறு போக்குவது?

 

ஊகங்களின் அடிப்படையிலான முடிவுகள் ஒழுங்குமுறை அல்ல

ஒரு மருந்தின் கிருமித் தொற்று இருந்ததா அல்லது தரக் குறைபாடு இருந்ததா என்பதை முறையான நடைமுறையினாலேயே தீர்மானிக்க முடியும். அந்த நடைமுறையைப் பின்பற்றாமல் முன்கூட்டியே அறிக்கைகளை வெளியிட்டால், இறுதியில் நாடும் மக்களுமே பாதிப்படைவார்கள்.

"அகற்றுமாறு" உத்தரவிடப்பட்ட இம்யூனோகுளோபுலின் (Immunoglobulin) தடுப்பூசியை, பின்னர் மீண்டும் பயன்படுத்தப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டதை நாம் அறிவோம். இவ்வாறான அவசரத் தீர்மானங்கள் பின்னர் மாற்றப்படும்போது, சுகாதார சேவை மீதான நம்பிக்கை சிதைகிறது.

சரியான முறை - நிறுத்திய பின்னரே நடவடிக்கைகள்

"கிருமி" சந்தேகம் ஏற்படும்போது செய்ய வேண்டியது "தடுத்து நிறுத்தி சத்தமிடுவது" அல்ல. உண்மைக்கு நெருக்கமான முறை மூன்று படிகளைக் கொண்டது: நோயாளிகளின் பாதுகாப்புக்காகத் தற்காலிகமாக ஒதுக்கி வைத்தல் → முறையாக மாதிரிகளைச் (Samples) சேகரித்தல் → உறுதிப்படுத்துதல்.

அதேபோல், கிருமி எங்கே நுழைந்தது என்பது முக்கியமானது. உற்பத்தியின் போதா, போக்குவரத்தின் போதா, களஞ்சியப்படுத்தலின் போதா அல்லது வைத்தியசாலையில் கையாளும் போதா என்பது பரிசோதனைகளின் மூலமே தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும்.

முன்கூட்டிய மாதிரிப் பரிசோதனை குறித்த மௌனம்

இங்கே பொறுப்புக்கூற வேண்டிய ஒரு விடயம் இன்னும் தெளிவாக இல்லை: நாட்டுக்குக் கொண்டு வருவதற்கு முன்னர் மாதிரிப் பரிசோதனை (Pre-shipment sampling) செய்யப்பட்டதா? தடுப்பூசி போன்ற பாரிய மருந்துகளை இறக்குமதி செய்யும் போது, வாங்குபவர் மாதிரிப் பரிசோதனை மூலம் திருப்தி அடைய வேண்டும்.

"ஒன்டன்செட்ரான்" (Ondansetron) 8mg/4ml போன்ற தடுப்பூசிகள் இலட்சக்கணக்கில் ஓர்டர் செய்யப்பட்டதாகத் தகவல்கள் கசிந்துள்ளன. இவ்வளவு பெரிய அளவு என்பது ஒரு சில வைத்தியசாலைகளுக்கு மாத்திரமல்ல, நாடு முழுவதும் விநியோகிக்கப்படும் ஒரு தொகுதியாகும். எனவே, பொறுப்பிலிருந்து நழுவ முடியாது.

சமூக ஊடகங்களில் ஆவணங்கள் மற்றும் வரைபடங்கள் உலா வந்தாலும், முழுமையான உத்தியோகபூர்வ ஆவணங்கள் மக்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்படாததால், நாட்டின் தீர்மானங்கள் "ஊகத் தகவல்களின்" அடிப்படையில் செல்வதைத் தவிர்க்க முறையான நடைமுறை அவசியமாகும்.

 

முரண்பட்ட அறிக்கைகள் - சத்தமிட்டுத் தீர்க்க முடியாது

இந்தியாவின் இரண்டு ஆய்வகங்களில் "கிருமிகள் இல்லை" என்று அறிக்கைகள் இருப்பதாகத் தகவல் இருந்தால், "நான் சொல்வதே சரி" என்று சத்தமிட்டு வெற்றி பெற முடியாது. அதற்குரிய விடை, அங்கீகரிக்கப்பட்ட நடைமுறை மூலம் மீண்டும் உறுதிப்படுத்துவதிலேயே உள்ளது.

ஒன்று, அந்த அறிக்கைகள் தவறாக இருக்க வேண்டும் அல்லது அந்த அறிக்கைகளைப் பார்த்ததாகக் கூறப்படும் கதை தவறாக இருக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் இலங்கையின் பரிசோதனையை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். இங்கே மூன்றாவது வழி என்று ஒன்றுமில்லை.

"பத்து தடுப்பூசிகள்" - அறிவியல் அடிப்படையா?

ஒரு தடுப்பூசி குறித்து சிக்கல்கள் அல்லது மரணச் சந்தேகம் இருந்தால், அதைத் தற்காலிகமாக நிறுத்திப் பரிசோதிப்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். ஆனால், ஏனைய ஒன்பது தடுப்பூசிகளை நிறுத்துவதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட நடைமுறை என்ன?

அதற்கு முறையான விளக்கம் இல்லையென்றால், இது மக்களுக்கு ஒரு "பரபரப்பாக" மட்டுமே தெரியும். மறுபுறம், இவ்வாறான தீர்மானங்களால் சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனம் சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கவும் இடமுண்டு. ஒப்பந்தங்களில் நமக்குத் தெரியாத சரத்துக்கள் அவர்களுக்குச் சாதகமாக அமையலாம். அவ்வாறான நிலையில் நட்டஈடு செலுத்துவது தீர்மானம் எடுத்தவர்கள் அல்ல, நாட்டின் மக்களே.

ஒரு நிறுவனத்தை வீழ்த்தி மற்றுமொரு நிறுவனத்திற்கு இடமளிப்பது, மருந்து மாஃபியாவின் ஒரு ஊழல் நிறைந்த செயலாகக் கூட இருக்கலாம். இவை மக்கள் நலன் சார்ந்த செயல்களாகக் காட்டப்பட்டாலும், பின்னணியில் வேறு நோக்கங்கள் இருக்கலாம் என்பதை மறக்க முடியாது.

ஒப்பந்தம் என்றால் - வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும்

"இந்திய பார்மகோபியா" (Indian Pharmacopoeia) குறித்து ஒரு ஒப்பந்தம் இருந்தால், அது மக்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும். வெளிப்படுத்தாமல் "பிரச்சினை இல்லை" என்று கூற முடியாது. "புதிதாக எதுவுமில்லை" என்றால், ஏன் புதிய ஒப்பந்தம் என்று கேட்க வேண்டியுள்ளது. ஒப்பந்தம் என்பது பொறுப்புக்களைப் பகிர்ந்து கொள்வதாகும். இதில் யாருக்கு லாபம்? யாருக்குச் சுமை? இவற்றைத் தெளிவுபடுத்தாமல் நாட்டுக்கு உண்மையான பதில்களை வழங்க முடியாது.

குழுக்களால் அல்ல - கட்டமைப்பால் (System)

குழுக்கள் அமைப்பது, அவசர வேலைத்திட்டங்கள், பல நிறுவனங்களை இணைப்பது - இவை பழைய கதைகள். இவ்வாறான குழுக்கள் இதற்கு முன்னரும் இருந்தன. ஒரே குழுவினரிடம் மீண்டும் மீண்டும் பொறுப்புக்களை வழங்குவதால் முடிவுகள் மாறப்போவதில்லை.

மருந்து மாஃபியா என்பது நிறுவனங்களின் கைகளில் இருப்பதை விட, தீர்மானம் எடுப்பவர்களின் கைகளிலேயே இருக்கலாம். அந்தச் சந்தேகத்தை இல்லை என்று கூறித் தட்டிக்கழிக்க முடியாது.

ஆய்வகம் இல்லாமலேயே தேசம் நிர்க்கதியாகிறது

சர்வதேச தரத்திற்கு அமைவான மருந்து தரக் கட்டுப்பாட்டு ஆய்வகம் (Medicine Quality Control Laboratory) ஒன்றைப் பற்றி 15–20 வருடங்களுக்கு முன்னரே பேசப்பட்டது. ஆனால் அந்த வேலைத்திட்டம் முன்னோக்கி நகரவில்லை. நாட்டுக்கு முதலில் தேவையானது, தேசிய மருந்து தரக் கட்டுப்பாட்டு ஆய்வகத்தை முறையான நிலைக்குக் கொண்டு வருவதாகும். சர்வதேச மட்டத்திற்கு முடியாவிட்டாலும், குறைந்தபட்சம் இலங்கை அங்கீகாரச் சான்றிதழையாவது (Sri Lanka Accreditation Certificate) பெறுவது அவசியமாகும்.

அதன் பின்னரே, அந்த ஆய்வகம் சுயாதீனப்படுத்தப்பட வேண்டும்—ஒழுங்குமுறை அதிகாரசபை, சுகாதார அமைச்சு மற்றும் மருந்துக் கூட்டுத்தாபனம் ஆகியவற்றிலிருந்து அதனைப் பிரிக்க வேண்டும். இல்லையெனில், "தரக் கட்டுப்பாடு" என்பதைத் தமதாக்கிக் கொண்டு செயற்படுவது என்பது அரசியல் மற்றும் தனிப்பட்ட அதிகாரப் போட்டியாகவே (Power play) அமையும்.

-ரவி குமுதேஷ்