முதல் மொழியான ஆங்கிலத்தைச் சற்றே ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு சிங்களத்தில் பணியாற்றத் தொடங்குவார்கள். பண்டாரநாயக்க இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம். மற்றவர்களும் ஏதோ ஒரு மட்டத்தில் அதையே செய்கிறார்கள்.
இதற்குக் காரணம் இலங்கையில் பெரும்பான்மையான மக்கள் சிங்களம் பேசுவதாகும். ஆனால், ஆங்கிலம் மட்டுமே பேசிய ஒருவரைக்கூட, சிங்களத்தில் சரளமாகப் பேசியவரைப் புறந்தள்ளிவிட்டு இலங்கை சிங்கள மக்கள் தேர்ந்தெடுத்ததாக நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். பெயர் நினைவில்லை.
இதன் பொருள் என்னவென்றால், ஒரு மனிதனை நம்புவதற்கு இலங்கையர்கள் அவரது தோல் நிறத்தையோ அல்லது பேசும் மொழியையோ பார்க்கவில்லை என்பதாகும். ஆனால், அவர் உண்மையில் நம்பகமானவராக இருக்க வேண்டும். அது ஒரு வகை நடைமுறை.
விமுக்தி இப்போது இங்கிலாந்திலிருந்து சிங்களம் கற்கிறார் என்று ஒரு பேச்சு அடிபடுகிறது. ஆம், இந்த நாட்டில் பிழைத்திருக்க ஓரளவுக்குச் சிங்களம் தேவைதான். ஜப்பானில் இருப்பதற்குச் சிறிது ஜப்பானிய மொழி தேவைப்படுவது போல. ஆனால், மிகத் தெளிவான (வழுவற்ற) சிங்களம் தேவையில்லை என்றுதான் நான் நினைக்கிறேன்.
ஏனெனில், விமுக்தி ஆங்கிலத்தை அழகாகப் பேசுகிறார். அவரிடம் ஒரு பிரிட்டிஷ்-இலங்கை உச்சரிப்பு உள்ளது. மூச்சு விடாமல் தொடர்ந்து பேசுகிறார். அந்தப் பேச்சுக்கு இடையில் கொஞ்சம் சிங்களம் இருந்தால் போதும் என்பது எனது கருத்து. அது ஒரு பாணிக்காக.
விமுக்தியிடம் ஒரு சிறிய லிபரல் (தாராளவாத) தன்மை உள்ளது. அதை நான் விரும்புகிறேன். புதிய தலைமுறையும் அதை விரும்பும் என்று நினைக்கிறேன். மேலும், விமுக்தி தான் விரும்பியதை ஆர்வத்துடன் பின்தொடர்ந்தவர். "நான் இலங்கையில் அரசியல் செய்யவே பிறந்தேன், மக்களுக்காகவே வாழ்கிறேன்" என்பது போன்ற மிகையான பிம்பம் அவரிடம் இல்லை. அதனால் தான், இலங்கையில் அரசியலுக்கு அத்தியாவசியமாகக் கருதப்பட்ட சட்டத்தரணி தொழிலுக்கு அவர் செல்லவில்லை. அது ஒரு பெரிய விடயம். அங்கேயே அவர் நாமலிடமிருந்து ஆழமாக வேறுபடுகிறார். அதையும் நான் விரும்புகிறேன்.
இன்றைய தலைமுறை எமது பழைய தலைமுறையைப் போன்றவர்கள் அல்ல. ஸ்டைலாக 'சிங்லீஷ்' (Singlish - சிங்களமும் ஆங்கிலமும் கலந்த மொழி) பேசுபவர்களை அவர்கள் விரும்புகிறார்கள். ஆங்கிலமும் சிங்களமும் கலக்கிறார்கள் (ஆனால் ஆங்கிலம் அதிகம்). ஏனெனில், இன்றைய தலைமுறை டெக்னோ-குளோபல் (Techno-global). அவர்களுக்கு இரண்டு மொழிகளும் தெரியும். ஒரு கால் இலங்கையிலும் மற்றொன்று ஐரோப்பாவிலோ அல்லது வேறு நாட்டிலோ இருக்கிறது.
இங்கேயே முடங்கிக் கிடப்பதை விட இது நல்லது. விமுக்தி வெளியே சென்றுவிட்டு உள்ளே வருவது சிறந்தது. இங்கேயே இருந்தவர்களின் கைவரிசைகளை நாம் இப்போது பார்க்கிறோமே! எனவே, விமுக்தி மைத்திரிபால சிறிசேன அல்லது அநுரவைப் போலச் சிங்களம் பேச வேண்டிய அவசியமில்லை. இப்போது சிங்களம் அல்ல தேவை. வேலை, திறமை, கற்பனைத்திறன் மற்றும் ஆக்கபூர்வமான சிந்தனை. இப்போது அதுதான் இல்லாமல் இருக்கிறது.
ஆங்கிலமா சிங்களமா அல்லது இடதா வலதா என்பதல்ல பிரச்சினை; இலங்கையைக் கட்டியெழுப்புவதே இப்போதுள்ள மாற்று வழியாகும்.