பொருளாதார நெருக்கடியின் கசப்பான அனுபவங்களுக்குப் பின்னர் நாட்டின் பொருளாதாரம் ஒரு ஸ்திரமான நிலைக்கு வந்துள்ளதாகப் புள்ளிவிபரங்கள் காட்டுகின்றன. ஜனாதிபதி அநுர குமார திசாநாயக்க இன்று (12) நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கவுள்ள 2027 வரவு செலவுத் திட்டத்திற்கு முன்னால் உள்ள பிரதான சவாலானது, அந்த ஸ்திரத்தன்மையைச் சாதாரண மக்களின் சீவியத் தரத்தை உயர்த்தும் உண்மையான வளர்ச்சியாக மாற்றுவதாகும்.
வரவு செலவுத் திட்ட இலக்கங்களும் அனைத்துலக நாணய நிதியத்தின் (IMF) நிபந்தனைகளும்
அரசின் எதிர்வரும் ஆண்டின் மொத்தச் செலவீனங்களுக்காக 4,992.77 பில்லியன் ரூபா மதிப்பிடப்பட்டுள்ளதுடன், பெற்றுக்கொள்ளக்கூடிய கடன் வரம்பு 3.8 ட்ரில்லியன் ரூபாவாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
இந்த மட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிதிவெளிக்குள், அனைத்துலக நாணய நிதியத்துடன் (IMF) செய்துகொள்ளப்பட்ட உடன்படிக்கைகளைப் பாதுகாத்துக்கொள்வது அரசாங்கத்திற்கு அவசியமானதாகும். 2027 ஆம் ஆண்டில் கடன் வட்டி செலுத்துவதற்கு முன்னர் அரசாங்கத்தின் வருமானத்தைச் செலவீனத்தை விட 2.6 வீதத்தால் அதிகரித்துக்கொள்ள (முதற்கட்ட உபரி - Primary Surplus) வேண்டியுள்ளது. 2027 மார்ச் மாதத்தில் தற்போதைய IMF வேலைத்திட்டம் நிறைவடையவுள்ளதால், இம்முறை வரவு செலவுத் திட்டமானது நாட்டின் பொருளாதார ஒழுக்கம் குறித்த ஒரு தீர்மானகரமான பரிசோதனை எனப் பொருளாதார ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
2 ட்ரில்லியன் ரூபா அபிவிருத்தி முதலீடு
இறுதி வரவு செலவுத் திட்ட யோசனைகள் நேற்றைய தினம் (11) ஜனாதிபதியால் பரிசீலனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டன. இதன்போது நெடுஞ்சாலைகள், நீர்ப்பாசனம் மற்றும் உட்கட்டமைப்பு போன்ற அபிவிருத்தித் திட்டங்களுக்கு (மூலதனச் செலவீனங்கள்) மட்டும் 2 ட்ரில்லியன் ரூபாவை ஒதுக்க அரசாங்கம் தீர்மானித்துள்ளது. முதலீடுகள் ஊடாகப் பொருளாதாரத்தை விரிவுபடுத்துவதே இதன் நோக்கமாகும்.
நிதியை ஒதுக்குவது மாத்திரம் போதாது என்பதே சுயாதீன அவதானிகளின் கருத்தாகும். கடந்த ஆண்டுகளில் ஒதுக்கப்பட்ட நிதி முறையான திட்டங்களுக்குச் செலவிடப்படாமை பிரதான பிரச்சினையாக இருந்தது. இந்த 2 ட்ரில்லியன் ரூபா மூலம் நாட்டிற்குள் உண்மையாகவே வேலைவாய்ப்புகள் உருவாக்கப்படுகின்றதா, உற்பத்தி அதிகரிக்கின்றதா என்பது குறித்து நாடே அவதானத்துடன் உற்று நோக்கி வருகின்றது.
வாழ்க்கைச் சுளையும் சம்பள முரண்பாடும்
உணவு, மின்சாரம், போக்குவரத்து, கல்வி மற்றும் சுகாதாரச் செலவீனங்கள் அதிகரித்துள்ள நிலையில் நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பங்கள், ஓய்வூதியதாரர்கள் மற்றும் சுயதொழில் செய்பவர்கள் இன்னும் கடுமையான நெருக்கடிக்குள் உள்ளனர்.
அரச ஊழியர்களின் சம்பள அதிகரிப்பின் இறுதிக் கட்டத்திற்காக 330 பில்லியன் ரூபாவை ஒதுக்கியமை சாதகமான ஒருடியடியாகும். தனியார் துறை ஊழியர்களின் சம்பள அதிகரிப்பு அந்தந்த நிறுவனங்களின் பொருளாதார பலத்தைப் பொறுத்தது என்பதால், அவர்களுக்கும் நிவாரணம் வழங்குவது குறித்தும் அரசாங்கத்தின் கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும்.
வணிகங்கள், வரிகள் மற்றும் முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கை
நாட்டின் பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாகத் திகழும் சிறிய மற்றும் நடுத்தர அளவிலான வணிகங்கள் (SMEs) உயர்ந்த செலவு மற்றும் கடன் பெறுவதில் உள்ள சிரமங்கள் காரணமாக மந்தமடைந்துள்ளன. குறிப்பிட்ட சில துறைகளுக்கு மட்டும் பணத்தை வழங்குவதற்குப் பதிலாக, அவற்றுக்குப் පහසුக் கடன்கள், புதிய தொழில்நுட்பம் மற்றும் ஏற்றுமதி வாய்ப்புகளைத் திறந்துவிடும் விரிவான வேலைத்திட்டம் அவசியமாகும்.
வெளிநாட்டுக் காசுகளைச் சேமிக்க வேண்டுமானால் உள்நாட்டு விவசாயமும் உற்பத்தித் துறையும் பலப்படுத்தப்பட வேண்டும். முதலீட்டாளர்களை நாட்டிற்கு ஈர்க்க வேண்டுமானால் வெறும் அறிக்கைகளைத் தாண்டிச் சென்று, மாற்றமடையாத ஸ்திரமான வரிமைக் கொள்கையும் வெளிப்படையான அனுமதி வழங்கும் செயல்முறையும் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும் என வர்த்தக சமூகம் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
அரசின் வருமானத்தை அதிகரித்துக் கொள்ளும்போது, ஏற்கனவே வரி செலுத்தும் தரப்பினர் மீது மேலும் சுமையைச் சுமத்துவதற்குப் பதிலாக, வரி வலையை விரிவுபடுத்துவதும் வரி ஏய்ப்புக்களைத் தவிர்ப்பதுமே மிகவும் நியாயமான தீர்வாகும்.
2027 வரவு செலவுத் திட்டம் என்பது வெறும் தேசிய கணக்குகளைச் சரிக்கட்டும் இலக்க விளையாட்டு மட்டுமல்ல. தேசிய புள்ளிவிபரங்கள் அழகாகும் அதேவேளையில் சாதாரண குடிமகனால் மாதச் செலவீனத்தைச் சமாளிக்க முடியவில்லையெனில், அங்கு உண்மையான பொருளாதார வெற்றி இல்லை.
நெருக்கடி மேலாண்மையிலிருந்து உண்மையான பொருளாதார வளர்ச்சி நோக்கி நாட்டைக் கொண்டு செல்லும் நடைமுறைக்கு உகந்த வழிவரைபடமாக இந்த வரவு செலவுத் திட்டம் மாறுவது நாட்டின் எதிர்காலத்திற்கு மிக அவசியமானதாகும்.