1975ஆம் ஆண்டு சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கவினால் நியமிக்கப்பட்ட சட்டமா அதிபர் ஷிவா பசுபதியைத் தொடர்ந்தும் அந்தப் பதவியில் நீடிக்கச் செய்ய ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தன எடுத்த முடிவை, ஜே.ஆரின் அமைச்சரவை அமைச்சர்கள் கேள்வி எழுப்பிய விதம் இதுவாகும்.
1978ஆம் ஆண்டு அரசியலமைப்பை நடைமுறைப்படுத்தி, பண்டாரநாயக்க அம்மையாரால் நியமிக்கப்பட்ட அனைத்து நீதிபதிகளையும் பதவியிறக்கி, தனக்கு விசுவாசமான நீதிபதிகளை ஜே.ஆர். நியமித்த போதிலும், சிறிமாவோ நியமித்த சட்டமா அதிபரை அவர் மாற்றவில்லை. இதற்கான காரணத்தை ஜே.ஆர். யாரிடமும் கூறவில்லை.
“சட்டச் சிக்கல்களின் போது அரசாங்கத்தைப் பாதுகாத்து, நீதிமன்றத்தில் விடயங்களை முன்வைக்கக்கூடிய மிகச்சிறந்த நபர் ஷிவா என்று ஜே.ஆர். கருதினார்...” என்பதே ஜே.ஆருக்கு நெருக்கமான ஒரு சட்டத்தரணி அமைச்சர்களுக்கு வழங்கிய பதிலாக இருந்தது. ஜே.ஆர். அவர் மீது வைத்திருந்த நம்பிக்கை எவ்வளவு வலுவானது என்றால், 1988 இல் ஜே.ஆர். பதவியிலிருந்து விலகும் வரை ஷிவா பசுபதியே சட்டமா அதிபராக இருந்தார். ஓய்வு பெற்ற பிறகு அவர் ஆஸ்திரேலியாவிற்கு குடிபெயர்ந்தார்.
ஷிவா பசுபதி ஆஸ்திரேலியாவிற்குச் சென்ற ஷிவா பசுபதி, பின்னர் எல்.டி.டி.ஈ (LTTE) அமைப்பின் சட்ட ஆலோசகராக மாறினார். 2002 மற்றும் 2006 காலப்பகுதியில் நோர்வே சமாதானப் பேச்சுகளில் அவர் எல்.டி.டி.ஈ அமைப்பைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியபோது ஒட்டுமொத்த இலங்கையும் அதிர்ச்சியடைந்தது. ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தன எல்.டி.டி.ஈ பயங்கரவாதத்தை ஒடுக்கும் சட்டங்களை இயற்றியதே இந்த ஷிவாவின் ஆலோசனையின் பேரில்தான். அப்படிப்பட்ட ஷிவா, இறுதியில் எல்.டி.டி.ஈ அமைப்புக்கு ஆலோசனை வழங்கியமை இலங்கையின் சட்டமா அதிபர் பதவியை பெரும் சர்ச்சைக்குள்ளாக்கியது.
இதற்கு அடுத்ததாக, திலக் மாரப்பனவின் காலத்தில் சட்டமா அதிபர் பதவி சர்ச்சையானது. பிரேமதாசவினால் நியமிக்கப்பட்ட போதிலும், விஜேதுங்க ஜனாதிபதியான பின்னரும் திலக் மாரப்பனவே சட்டமா அதிபராக இருந்தார். அவர் விஜேதுங்கவின் நெருங்கிய அரசியல் ஆலோசகராகவும் அறியப்பட்டார். 1994 இல் தேர்தலுக்குச் செல்வது சாதகமானது என அமைச்சர்கள் கூறியபோது, நாடாளுமன்றத்தைக் கலைக்குமாறு விஜேதுங்கவுக்கு ஆலோசனை வழங்கியது திலக் மாரப்பனதான். பின்னர் அவர் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியில் இணைந்து, 2001 இல் தேசியப் பட்டியல் மூலம் நாடாளுமன்றத்திற்குத் தெரிவாகி பாதுகாப்பு அமைச்சரானார்.
திலக் மாரப்பன திலக் மாரப்பன பதவி விலகியபோது, அந்தப் பதவிக்கு சிரேஷ்ட அதிகாரியான ஷிப்லி அஸீஸ் நியமிக்கப்பட்டார். அவரைச் சந்திரிகா குமாரதுங்கவே நியமித்தார். 1994 இல் ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அரசாங்கத்தின் ஊழல்வாதிகள் மற்றும் கொலைகாரர்களைப் பிடிப்பதாகக் கூறித்தான் சந்திரிகா ஆட்சிக்கு வந்தார். அப்போது நீதி அமைச்சராக இருந்த பேராசிரியர் ஜி.எல். பீரிஸ், சட்டமா அதிபர் திணைக்களம் மற்றும் நீதிமன்றங்கள் காரணமாக அரசாங்கத்தின் மக்கள் ஆணையை நிறைவேற்ற முடியாமல் இருப்பதாகக் குற்றம் சாட்டினார்.
ஐ.தே.க அரசாங்கத்தின் ஊழல்வாதிகளைப் பிடிக்காததால் அரசாங்கத்தின் செல்வாக்கு குறைவதைக் கண்ட சந்திரிகா, சட்டமா அதிபர் ஷிப்லி அஸீஸை பதவி விலகுமாறு அன்பாகக் கேட்டுக்கொண்டார். ஷிப்லி அஸீஸ் அரசாங்கத்துடன் மோதவில்லை. அவர் பதவி விலகுவதற்கு மூன்று மாத கால அவகாசம் கோரினார். காலம் முடிந்ததும் அவர் விலகினார். அவரது கௌரவமான பண்பிற்கு மதிப்பளித்து, அவர் பயன்படுத்திய வாகனத்தை அவருக்கே வைத்துக்கொள்ளுமாறு சந்திரிகா அனுமதித்தார்.
சரத் என். சில்வா இதற்குப் பிறகு சரத் என். சில்வாவை சட்டமா அதிபராக நியமித்து, ஐ.தே.க அரசியல்வாதிகள் மற்றும் இராணுவ அதிகாரிகளுக்கு எதிரான விசாரணைகளைச் சந்திரிகா வேகப்படுத்தினார். சரத் என். சில்வா அரசாங்கத்திற்குத் தேவையானதைச் செய்து கொடுத்தார்.
2005 இல் மஹிந்த ராஜபக்ஷ ஆட்சிக்கு வரும்போது சரத் என். சில்வா பிரதம நீதியரசராக இருந்தார், கமலசபேசன் சட்டமா அதிபராக இருந்தார். 2015 ஜனாதிபதி தேர்தலின் போது யுவஞ்சன விஜேதிலக்க சட்டமா அதிபராக இருந்தார்.
2015 இல் மைத்திரி - ரணில் அரசாங்கம் "திருடர்களைப் பிடிப்போம்" என்ற பிரதான வாக்குறுதியுடன் ஆட்சிக்கு வந்தது. ஆனால் விசாரணைகள் தாமதமானபோது, சோபித தேரர் உள்ளிட்ட சிவில் அமைப்புகள் அரசாங்கத்தை விமர்சிக்கத் தொடங்கின. சட்டமா அதிபர் திணைக்கள அதிகாரிகளின் விசுவாசம் காரணமாகவே விசாரணைகள் தாமதமாவதாகக் கூறப்பட்டது. யுவஞ்சன விஜேதிலக்கவைப் பதவி நீக்கம் செய்யுமாறு அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டது, ஆனால் அவர் ஓய்வு பெறும் வரை அரசாங்கம் பொறுமை காத்தது.
யுவஞ்சன விஜேதிலக்க யுவஞ்சன ஓய்வு பெற்ற பிறகு, பதில் சட்டமா அதிபராக சுஹத கம்லத் நியமிக்கப்பட்டார். கோட்டாபய ராஜபக்ஷவுக்கு எதிராக வழக்குத் தாக்கல் செய்யுமாறு அமைச்சர்கள் அழுத்தம் கொடுப்பதாக அவர் ஊடகங்களுக்குக் கூறியதையடுத்து, அவரை உடனடியாக விலகுமாறு ரணில் விக்ரமசிங்க உத்தரவிட்டார். மைத்திரிபால சிறிசேனவும் அவரை விலகுமாறு கட்டளையிட்டார். உண்மையைச் சொன்னதற்காகவே தான் விலகுவதாகக் கூறி அவர் பதவியிலிருந்து வெளியேறினார்.
அதன்பின் ரணில், ஜயந்த ஜயசூரியவை நியமித்தார். பின்னர் அவர் பிரதம நீதியரசரானார். அவருக்குப் பிறகு தப்புல டி லிவேரா சட்டமா அதிபரானார்.
தப்புல டி லிவேரா கோட்டாபய 2019 இல் ஜனாதிபதியானபோது தப்புலவே சட்டமா அதிபராக இருந்தார். அவரைப் பதவியிலிருந்து விலகி கனடாவிற்கான தூதுவராகச் செல்லுமாறு அரசாங்கம் கோரியது. ஆனால் அவர் மறுத்துவிட்டார். 2021 இல் அவர் ஓய்வு பெறும்போது, 2019 ஈஸ்டர் தாக்குதல் ஒரு "சதி" என்று கூறி அரசாங்கத்திற்கு ஒரு வெடிகுண்டை வீசிவிட்டுச் சென்றார். அவருக்குப் பிறகு சஞ்சய ராஜரத்தினம் நியமிக்கப்பட்டார்.
2022 இல் ரணில் ஜனாதிபதியானபோது சஞ்சய ராஜரத்தினமே சட்டமா அதிபராக இருந்தார். ரணில் அவரை நீக்கவில்லை. அவர் ஓய்வு பெற்ற பிறகு, சிரேஷ்டத்துவத்தை மீறி அයේෂා ஜினசேனவுக்குப் பதிலாக பாரிந்த ரணசிங்கவை ரணில் நியமித்தார்.
பாரிந்த ரணசிங்க 2024 இல் அநுர குமார திஸாநாயக்க 74 வருட கால ஊழல்வாதிகளைப் பிடிப்பதாகக் கூறி ஆட்சிக்கு வந்துள்ளார். ஒரு வருடம் கடந்தும் திருடர்கள் பிடிபடவில்லை என சிவில் அமைப்புகள் குற்றம் சாட்டுகின்றன. இதனால் அரசாங்கத்தின் மீது அதிருப்தி உருவாகி வருகிறது.
“சந்திரிகா, மைத்திரி, ரணில், கோட்டாபய போல அநுரவும் சட்டமா அதிபரை வீட்டிற்குப் போகச் சொல்வாரா?” “அநுர சொன்னால், ஷிப்லி அஸீஸ் மற்றும் சுஹத கம்லத் போல இந்த சட்டமா அதிபரும் விலகுவாரா?” “சட்டமா அதிபரை நீக்கப் போய் அரசாங்கம் சிக்கலில் மாட்டிக்கொள்ளுமா?”
இன்று நாடே இந்த சட்டமா அதிபர் நாடகத்தைத்தான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது.
(கட்டுரை: உபுல் ஜோசப் பெர்னாண்டோ)