மாலிமா (தேசிய மக்கள் சக்தி) பக்தர்கள் ஒரு அபராதம் செலுத்தும் செயலி (App) பற்றிப் பேசத் தொடங்கினார்கள்.
அந்தச் செயலியைப் பற்றித் தெரியாதவர் ஒரு முட்டாள் என்றும், அதைத் தெரிந்தவர் ஒரு புத்திசாலி என்றும் அவர்கள் கருதுகிறார்கள். இது ஒரு புதிய 'பிரபுத்துவ' வகை. ஒரு புதிய தொழில்நுட்பக் கருவியைப் பற்றிய அறிவு இருப்பதால் ஏற்படும் இந்த மேட்டுக்குடித் தனத்தால் உப்பியுள்ள இவர்களை 'டெக்-பிரபுக்கள்' (Tech-Elites) என்று அழைக்கலாம்.
அவர்கள் இவ்வளவு உயர்வாகப் பேசும் அந்தச் செயலிதான் 'Gov Pay' செயலி. மாலிமா அரசாங்கம் மக்களுக்காகச் செய்த ஒரு மாபெரும் சாதனையாகவே இதைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள்.
தொழில்நுட்பம் என்பதன் எளிய அர்த்தம், வேலையை இலகுவாக்கும் ஒரு வழிமுறை என்பதாகும். அப்படியென்றால், வீதியில் அபராதம் செலுத்த ஓட்டுநர் ஒரு செயலியைப் பயன்படுத்த வேண்டியிருப்பதை ஒரு வசதியாகவே இந்த டெக்-பிரபுக்கள் பார்க்கிறார்கள். முதலாவது விடயம், அபராதம் விதிப்பது அரசாங்கம்.
ஆனால், அதைச் செலுத்துவதற்கான கருவி, செயலி அல்லது தொலைபேசியை எடுத்துச் செல்ல வேண்டியது ஓட்டுநர். அந்த அபராதத் தொகைக்கு மேலதிகமாக, ஒரு ஸ்மார்ட்போன், அந்த இடத்தில் இணைய இணைப்பு (Internet), ஒரு செயலி ஆகியவற்றை ஓட்டுநர் அரசாங்கத்திற்கு அபராதம் செலுத்துவதற்காகக் கட்டாயம் வைத்திருக்க வேண்டும்.
இது மக்களுக்கு ஒரு வசதியாக அறிமுகப்படுத்தப்படும் 'நிர்வாக அடக்குமுறை' (Administrative Coercion) என்பதைப் புரிந்து கொள்ள மாலிமா ஆதரவாளர்கள் தவறிவிட்டார்கள். ஆனால் அவர்களின் பேச்சு என்னவோ 'இடதுசாரி' தனமாக இருக்கிறது. அதுமட்டுமன்றி, ஒரு ஸ்மார்ட்போனில் செயலியைப் பயன்படுத்தும் அறிவு, அந்தச் செயலி பிழைகள் (Bugs) இல்லாமல் இயங்குவது, சிஸ்டம் கோளாறுகள் (System Failures) இல்லாமல் இருப்பது போன்றவையும் இங்கே முன்நிபந்தனைகளாகின்றன.
வீதியில் அபராதம் செலுத்த ஒரு செயலியைப் பரிந்துரைப்பதே எவ்வளவு முட்டாள்தனமானது? சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளின் கையில் ஒரு டிஜிட்டல் கார்ட் மெஷின் (Card Machine) அல்லது ரசீதுப் புத்தகத்தை வழங்குவதற்குப் பதிலாக, ஓட்டுநர்கள் இந்த அனைத்துத் தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்து கொண்டு வர வேண்டும் என்று சொல்வது எவ்வளவு அநியாயமானது? மறுபுறம் எவ்வளவு முட்டாள்தனம்?
இவ்வகையான தொழில்நுட்பப் பயன்பாடுகள் என்பவை தேவையற்ற பல நெட்வொர்க்குகளைப் பராமரிக்க வேண்டிய வீணான வேலைகள். தனது சேவை யாருக்குத் தேவை? தேவைப்படும் இடம் எது? அதற்கான எளிமையான மற்றும் குறுகிய வழி எது? என்று சிந்திப்பதற்குப் பதிலாக, மக்களை மீண்டும் ஒருமுறை சுற்ற வைக்கும் செயலாகும். இது வீதியில் படும் அலைச்சலுக்குப் பதிலாக ஒரு 'டிஜிட்டல் அலைச்சல்' (Digital Rastyaduwa).
அதேபோல், இந்தச் சேவை தேவைப்படும் பெரும்பான்மையான மக்களைப் புறக்கணிப்பதும் இங்கே நடக்கிறது. இது ஒரு வகையான பாகுபாடு (Discrimination). போதாத குறைக்கு, ஒரு வங்கி அல்லது வேறு செயலி மீது தங்கியிருக்க வேண்டியிருப்பதால், இந்தச் செயலியைப் பயன்படுத்துபவர் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்கள் ஏராளம்.
உலகில் மற்ற நாடுகளிலும் செயலிகள் மூலம் போக்குவரத்து அபராதங்கள் செலுத்தப்படுகின்றன. ஆனால், அது வீதியில் வாகனத்தை நிறுத்தி வைத்து, அபராதம் கட்டாவிட்டால் ஓட்டுநர் உரிமத்தைப் பறிப்பார்கள் என்பதற்காக அல்ல. எவரும் தமக்குக் கிடைக்கும் டிக்கெட்டை (Ticket) ஒரு செயலி மூலம் செலுத்துவதற்கான சுதந்திரம் அங்கே கிடைக்கிறது.
இலங்கையில் இந்தச் செயலி மூலம் நமக்குக் கிடைக்கும் சுதந்திரம் எந்த வகையானது? அத்தகைய சுதந்திரத்தைப் பற்றிப் பெருமைப்படும் நாம், ஒரு ஜனநாயகச் சமூகத்தில் எத்தனையாவது தரப் பிரஜைகள்?
ஆனால், இந்த அரசாங்கத்திற்கு வாக்களித்தவர்களுக்கு இதுதான் தொழில்நுட்பம். இதுதான் மக்கள் பெறும் சுதந்திரம்.
(குறிப்பு: இவை எதுவுமே தேவையில்லை. வீதியில் செய்யும் தவறுக்கு அந்த நேரத்திலேயே ஒரு டிக்கெட்டை வழங்கி, பிறகு விருப்பமான ஒரு முறையில் பணம் செலுத்த அனுமதிப்பதே எளிதானது. குறிப்பிட்ட நாட்கள் கடந்தால் வழக்குத் தொடரலாம். ஓட்டுநர் உரிமத்தை (License) வைத்திருக்கும் அடக்குமுறை தேவையே இல்லை. செயலிகளுக்கோ மற்றவற்றிற்கோ அரசாங்கம் பணம் செலவழிக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.)
(சிந்தன தர்மதாச
அரசியல் மற்றும் சமூக ஆய்வாளர்
இயக்குநர் - Facultyofsex)