தரப்பினர் ஊடகங்கள் வாயிலாகக் கருத்து தெரிவித்து வருகின்றனர். தரம் 6 ஆங்கிலப் பாடக் கையேட்டில் (Module) ஆபாச இணையதளம் ஒன்றின் தகவல் இடம்பெற்றமை அம்பலமானதைத் தொடர்ந்தே இந்த விவாதம் ஆரம்பமானது.
நாடு முழுவதும் எழுந்த எதிர்ப்புகளை அடுத்து, தரம் 6-க்கான கல்வி மறுசீரமைப்புகளை அடுத்த ஆண்டு வரை ஒத்திவைக்க அரசாங்கம் தீர்மானித்தது. எனினும், தரம் 1-ற்கான மறுசீரமைப்புகள் திட்டமிட்டபடி இந்த மாதம் ஆரம்பிக்கப்படவுள்ளன.
இங்கு கல்வி மறுசீரமைப்பு என்பது இரண்டு முக்கிய விடயங்களைக் குறிக்கிறது:
பாடத்திட்டத்தை முழுமையாகப் புதுப்பித்தல்.
கல்வி கற்பிக்கும் முறை மற்றும் மதிப்பீட்டு முறையை முழுமையாக மாற்றுதல்
தற்போது சர்ச்சைக்குள்ளாகியுள்ளது அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட புதிய பாடத்திட்டத்தின் ஒரு விடயம் மட்டுமே. ஆனால், இதை விடக் கவனிக்க வேண்டிய பல விடயங்கள் உள்ளன. பாடத்திட்ட மேம்பாடு என்பது தொடர்ச்சியாக இடம்பெறும் ஒன்று. ஆனால், இம்முறை அதற்குப் பதிலாகப் பல புதிய பாடங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
தற்போதுள்ள பாடத்திட்டத்தை மேம்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, புதிய பாடத்திட்டம் அல்லது புதிய கல்வி முறையை அறிமுகப்படுத்துவது மிகவும் அவதானமாகச் செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும். இது கல்வியியலாளர்கள், உளவியலாளர்கள் மற்றும் பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளர்கள் போன்ற சம்பந்தப்பட்ட அனைத்துத் தரப்பினரின் கருத்துக்களையும் உள்வாங்கி, வெளிப்படைத்தன்மையுடன் திட்டமிடப்பட வேண்டும். மேலும், அந்த முறைகள் நாட்டின் பொருளாதார, சமூக மற்றும் கலாசார பின்னணிக்கு ஏற்ப அமைவதையும் உறுதி செய்ய வேண்டும். தவறினால் அது பாரிய பேரழிவை ஏற்படுத்தும்.
இதற்கான உட்கட்டமைப்பு வசதிகளை மேம்படுத்துதல், ஆசிரியர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்தல் மற்றும் முன்னோடித் திட்டங்களை (Pilot Projects) குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் நடைமுறைப்படுத்துதல் போன்ற அனைத்தையும் ஒரு வருடம் போன்ற குறுகிய காலத்தில் முடிப்பது நடைமுறைச் சாத்தியமற்றது. நாட்டின் எதிர்காலம் தொடர்பான இத்தகைய தீர்மானகரமான முடிவை அவசர அவசரமாக எடுக்கக் கூடாது.
முற்காலத்திலிருந்தே அறிவு என்பது மனப்பாடம் செய்யும் முறையிலேயே கடத்தப்பட்டது. 1440 இல் ஜோஹன்னஸ் கூட்டன்பெர்க் அச்சியந்திரத்தை அறிமுகப்படுத்திய பின்னரே பாடப்புத்தகங்கள் அறிமுகமாயின. இது "ஆசிரியர் மைய" (Teacher-centered) கல்வி முறையாகும். 40-50 மாணவர்கள் உள்ள வகுப்பறைகளுக்கு இது பொருத்தமானது மற்றும் இதற்கு அதிக தொழில்நுட்பக் கருவிகள் தேவையில்லை. இந்தியா, பாகிஸ்தான், வியட்நாம் போன்ற பல நாடுகளில் இன்றும் இந்த முறையே பின்பற்றப்படுகிறது.
இதற்கு மாறாக, 1950 களில் அமெரிக்காவில் அறிமுகமான "மொடியூல் முறை" (Module system) மாணவர் மையக் கல்வியை (Student-centered) வலியுறுத்துகிறது. இதில் தவணைப் பரீட்சைகளுக்குப் பதிலாகத் தொடர்ச்சியான மதிப்பீடுகள் இடம்பெறுகின்றன.
இலங்கை போன்ற நாட்டில் இம்முறையைச் செயற்படுத்துவதில் சில சிக்கல்கள் உள்ளன:
தொழில்நுட்பச் சிக்கல்கள்: அனைத்துப் பாடசாலைகளிலும் இணையம் மற்றும் தொழில்நுட்ப வசதிகள் இல்லாமை.
மாணவர் எண்ணிக்கை: அதிக மாணவர்கள் உள்ள வகுப்புகளில் ஒவ்வொரு பிள்ளை மீதும் தனிப்பட்ட கவனம் செலுத்த முடியாமை.
மேலதிக வகுப்பு (Tuition) கலாசாரம்: பாடசாலை மதிப்பீடுகளில் நம்பிக்கை இல்லாமையால் பெற்றோர் பிள்ளைகளை மேலதிக வகுப்புகளுக்கு அனுப்ப முனைதல்.
மதிப்பீட்டின் நடுநிலைமை: வகுப்பு ஆசிரியர் புள்ளிகளை வழங்கும்போது தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகள் அல்லது அழுத்தங்கள் காரணமாக மதிப்பீடுகள் பாதிக்கப்படும் அபாயம்.
மேலும், சிறு பிள்ளைகளை இணையத்திற்குள் தள்ளுவதால் ஏற்படும் மனரீதியான மற்றும் சுகாதாரப் பாதிப்புகளைக் குறைத்து மதிப்பிட முடியாது. கனடா, ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகள் 16 வயதிற்குட்பட்டோரின் சமூக ஊடகப் பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்தும் போது, நாம் பிள்ளைகளை வலுக்கட்டாயமாக அதற்குள் தள்ளுவது பாரதூரமானது.
எமது கல்வி முறை காலாவதியாகிவிட்டதா? இந்த முறையிலேயே படித்துப் பட்டம் பெற்றவர்கள் இன்றும் உலகில் பல வளர்ந்த நாடுகளில் உயரிய பதவிகளில் உள்ளனர். அவ்வாறிருக்க எமது கல்வி முறையை "காலாவதியானது" என்று கூறுவது யார்? அதற்கான சான்றுகள் எவை?
முழுமையான திட்டமிடல் இன்றி ஆரம்பிக்கப்படும் இந்த மறுசீரமைப்பு ஒரு "மெகா நாடகம்" போன்றது. இதன் முடிவு என்னவென்று யாருக்கும் தெரியாது. கல்வி முறையில் முழுமையான மாற்றம் என்பது அறிஞர்களின் பங்களிப்புடன் செய்யப்பட வேண்டுமே தவிர, தன்னிச்சையாக அல்ல. எத்தகைய தடைகள் வந்தாலும் இதனை நிறுத்தப்போவதில்லை என அரசாங்கம் கூறுகிறது.
கல்வி மறுசீரமைப்புகளைச் செய்யும் உரிமை அரசாங்கத்திற்கு இருந்தாலும், அதனை வெளிப்படைத்தன்மை இன்றியும் தேசிய உரையாடல் இன்றியும் செய்வது அரசியலமைப்பு மற்றும் "பொது நம்பிக்கை கோட்பாட்டை" (Public Trust Doctrine) மீறுவதாக அமையலாம்.
(குறிப்பு: வைத்திய சட்டத்தரணி பாலித பண்டார சுபசிங்க)