இந்த முயற்சியில், பத்திரிகையாளர் பல சவால்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும், குறிப்பாக அரசியல்வாதிகள் உட்பட பல்வேறு கட்சிகளிடமிருந்து.
ஆனால் வளர்ந்த நாடுகளில் (சீனாவைத் தவிர), குறிப்பாக மேற்கு நாடுகளில் நிலவும் ஊடக கலாச்சாரத்தில், இந்தச் செயற்பாட்டில் எந்தவொரு பத்திரிகையாளரும் பாதிக்கப்படுவது அரிது.
ஆனால் இலங்கையில், வளரும் நாடாக, சமூக யதார்த்தத்தை ஆராய முற்படும் பத்திரிகையாளரின் தலைவிதி பரிதாபகரமானது. கடந்த காலத்திலும் இதே நிலைதான். தற்போது எந்த வித்தியாசமும் இல்லை.
இலங்கையில் நல்ல ஊடக கலாச்சாரம் இல்லாததால் பத்திரிகையாளர் இந்த தலைவிதிக்கு பலியானார்.
அத்தகைய கலாச்சாரத்தை கட்டியெழுப்ப, ஆட்சியாளரை விட ஊடகங்களின் ஈடுபாடு அவசியம். கூடுதலாக, ஒரு வாசகர், பார்வையாளர் மற்றும் கேட்பவர் என சமூகம் ஒழுக்கமாக இருக்க வேண்டும்.
இலங்கை சமுதாயத்தில் நிலவும் சமூக யதார்த்தம் என்ன? சுருக்கமாக:
இன்று, உண்மை என்னவென்றால், தற்போதுள்ள பாராளுமன்றத்தை கலைத்ததன் மூலம் தொடங்கிய ஜனநாயக விரோத செயல்முறையின் விரிவாக்கம் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவால் அரசியலமைப்பை அப்பட்டமாக மீறியதில் கட்டவிழ்த்து விடப்படுகிறது.
ஒருபுறம், அமெரிக்காவின் ஒரு குடிமகன், ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கு, ஜனாதிபதி பதவிக்கு வேட்புமனுக்களை ஒப்படைப்பதில் இருந்து, இலங்கையின் அரசியலமைப்பிற்கு முரணான ஒரு தீவிரமான விடயமாகும்.
மறுபுறம், மார்ச் 2 முதல் பாராளுமன்றம் அரசியலமைப்பு ரீதியாக கலைக்கப்பட்டதால் எழும் அரசியலமைப்பு நெருக்கடி சரியான நேரத்தில் தீர்வு பெற முடியாமல் போகிறது.
அரசாங்கம் ஒரு பட்ஜெட்டை நிறைவேற்றாதபோது, அரசாங்க பணத்தை அரசியலமைப்பின் படி பயன்படுத்துவது தொடர்பான விவாதம் மேலும் தொடங்குகிறது.
பாராளுமன்றம் இல்லாததால், ஜூன் 2 வரை நாட்டில் ஒரு சர்வாதிகார ஆட்சி முறைதான் இருக்கும்.
இவை அனைத்திற்கும் இடையில், கொரோனா தொற்றுநோயின் தாக்கம் ஒவ்வொரு சமூக அமைப்பிலும் - சாதாரண மக்கள், வணிகர்கள், விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள் என பாரிய சரிவை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
எனவே, இலங்கையின் அனைத்து சமூக, அரசியல் மற்றும் பொருளாதார அம்சங்களும் கடுமையான கொந்தளிப்பில் உள்ளன என்பதை சாதாரண குடிமகன் புரிந்துகொள்வது கடினம் அல்ல.
அத்தகைய சூழலில், எதிர்க்கட்சியின் பங்கு மகத்தானதாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் அது இன்னும் அவ்வாறு இல்லை என்பது வருத்தமளிக்கிறது. அரசியல் பிளவுகள், பிரிவினைகள், சித்தாந்தங்கள் மற்றும் அரசியல் ஒப்பந்தங்கள் பாதிக்கப்படுகின்றன என்பது தெளிவாகிறது.
அப்படியானால், உண்மையான பத்திரிகையாளரின் பங்கு என்ன?
இரத்தத்தால் பலியாக இருக்கக்கூடாது ...
நிச்சயமாக, ஊடகவியலாளர் தனது அறிவையும் திறமையையும் சமூகத் தேவைகளை அங்கீகரிக்கும் ஒரு சமூக பணிக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
பத்திரிகையாளர் பொது மக்களிடையே கற்பனையான சிந்தனையை கொடுக்கக்கூடாது. சமூக நனவை மேம்படுத்துவதில் முன்னோடியாக பத்திரிகையாளரைப் பார்க்க வேண்டும். அவர் சமுதாயத்தில் அதிக உணர்திறன் கொண்ட நபராக இருக்க வேண்டும்.
இலங்கை சமுதாயத்தின் பிரதான நீரோட்டத்தில் நடந்து கொள்ளும் தற்போதைய பத்திரிகையாளர்களுக்கு, இந்த கடமையும் பொறுப்பும் போதுமானதாக இல்லை. சுதந்திரமானவர்களாக செயல்படும் ஒரு சில பத்திரிகையாளர்கள் மட்டுமே அந்த பொறுப்பை இன்னும் நிறைவேற்றி வருகின்றனர்.
“சக்தி சிதைக்கிறது.அதிக சக்தி சிதைக்கிறது. ”என்பது ஒரு அரசியல் சொற்றொடர்.
நாட்டின் சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படியாத,ஆட்சியாளர்களாக இருக்க முயற்சிக்கும் அல்லது நாட்டில் சட்டத்தை மதிக்கும் மக்களுக்கு ஊழளை அம்பலப்படுத்துவது பத்திரிகையாளரின் பொறுப்பாகும்.
.