நிறைவேற்று அதிகாரமுடைய ஜனாதிபதி சர்வாதிகாரத்திற்கு செல்வதற்கான ஒத்திகையா இது!

புதிய பாராளுமன்றத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான தேர்தல் ஏப்ரல் 25 ஆம் தேதி நடைபெறும் என்று அறிவித்து ஜனாதிபதி பாராளுமன்றத்தை கலைத்தார்.

அந்த நேரத்தில், கொரோனா தொற்றுநோய் இலங்கையில் பரவியது, ஆனால் மார்ச் 19 வரை வேட்பு மனுக்களுக்கு அழைப்பு விடுத்த தேர்தல் ஆணைக்குழு பின்னர் தேர்தலை ஒத்திவைப்பதற்கான காலக்கெடுவை விதித்தது.

இந்த முடிவு எதிர்க்கட்சியை மட்டுமல்ல ஆளும் கட்சியையும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது மார்ச் 31 மற்றும் ஏப்ரல் 1 ஆகிய திகதிகளில் தேர்தல் ஆணைக்குழு ஜனாதிபதியின் செயலாளருக்கு இரண்டு கடிதங்களை அனுப்பியது.

இரண்டு கடிதங்களையும் ஒன்றாக எடுத்துக் கொண்டு, ஜனாதிபதியின் செயலாளர் தேர்தல் ஆணைக்குழுவின் தலைவருக்கு ஒரு கடிதத்தை அனுப்பினார், அரசியலமைப்பு விதிகளை மேற்கோள் காட்டி, ஒத்திவைப்பு பிரச்சினையைத் தவிர்ப்பதற்கு ஜனாதிபதி அரசியலமைப்பு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிய வழிகளை அந்த கடிதத்தில் கோடிட்டுக் காட்டியிருந்தார்.

இதற்கிடையில், ஆணைக்குழுவின் உறுப்பினரான ரத்னஜீவன் ஹூல், பிரதான ஊடகங்கள் மற்றும் சமூக ஊடகங்கள் வாயிலாக தேர்தல் ஆணைக்குழுவின் தலைவருக்கு இடையிலான சர்ச்சை, தலைவரின் விசுவாசமற்ற நடத்தை குறித்து கருத்து தெரிவித்திருந்தார்.

இலக்கு  இல்லாத பயணம் ...

ஜனாதிபதி தலைமையிலான அரசாங்கத்திற்கு திட்டவட்டமான குறிக்கோள் அல்லது வேலைத்திட்டம் இல்லை என்பதை அவர்களது நடவடிக்கைகள் காட்டுகின்றன, சில சமயங்களில் கொரோனா மீது விதிக்கப்பட்ட ஊரடங்கு உத்தரவை தளர்த்தி பின்னர் நீடித்தார்கள்.

இதற்கிடையில், தேர்தலை எப்படியாவது நடத்த வேண்டும் என்று முன்னாள் அமைச்சர்களும் அமைச்சரவை அந்தஸ்தற்ற அமைச்சர்களும் வாதிட்டனர்.

இறுதியாக, ஏப்ரல் 20 ம் தேதி கூடிய தேர்தல் ஆணைக்குழு கூடி, ஜூன் 20 அன்று வாக்களிப்பு நடைபெறும் என்று முடிவு செய்தது.

தவிர்க்க முடியாத அரசியலமைப்பு நெருக்கடி

ஜூன் 2 முதல் நாட்டில் அரசியலமைப்பு நெருக்கடி உருவாகும் என்பது உறுதி.

ஜூன் 2 முதல் ஜூன் 20 வரை இலங்கை பாராளுமன்றம் தனது அதிகாரத்தை இழக்கப்போகிறது. பாராளுமன்றத்தின் ஒருமைப்பாட்டை இழப்பதானது மக்களின் இறையாண்மையை இழப்பதாகும்.

இது ஒரு கடுமையான நிலைமை என்று சொல்லத் தேவையில்லை. இலங்கையில் சுதந்திரம் அடைந்த பின்னர் இதுபோன்ற முதல் நிகழ்வு இதுவல்ல.

இலங்கை நாட்டின் குடிமகனுடனான ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. அந்த ஒப்பந்தம் அரசியலமைப்பு. அரசியலமைப்பை மீறுவது குடிமகனுடனான ஒப்பந்தத்தை மீறுவதாகும்.

ஜூன் 2 முதல் நடைமுறைக்கு வரும் அரசியலமைப்பின் ஒருமைப்பாட்டை இழப்பது மக்கள் இறையாண்மையை இழப்பதாகும். ஜனாதிபதி தேர்தலுக்கு வாக்களித்தவர்கள் 69 லட்சம் மக்கள் மட்டுமல்ல, முழு நாடும் வாக்களித்து.

நெருக்கடியிலிருந்து வெளியேற ஒரு வழி 

எவ்வாறாயினும், இந்த அரசியலமைப்பு நெருக்கடியைத் தடுக்கவும், நாட்டில் கொரோனா வைரஸ் தொற்றுநோயை வெற்றிகரமாக நிவர்த்தி செய்யவும் இன்னும் பல அரசியலமைப்பு நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படலாம்.

நீதிமன்றத்திற்குச் சென்று வழிகாட்டுதல்களைத் தேடும் பணிவு ஜனாதிபதிக்கு இல்லையென்றால், இந்த அரசியலமைப்பு நெருக்கடியிலிருந்து விடுபடுவதற்கும், அரசியலமைப்பின் 70 - 7 வது பிரிவின்படி தொற்றுநோயை சமாளிப்பதற்கும் இன்னும் வாய்ப்பு உள்ளது.

பாராளுமன்றம் கலைக்கப்பட்டதால் அவசரநிலை ஏற்பட்டுள்ளது என்று ஜனாதிபதி திருப்தி அடைந்தால், கலைக்கப்பட்ட பாராளுமன்றம் கூட்டப்படலாம் என்று அரசியலமைப்பின் 70 - 7 வது பிரிவு கூறுகிறது. அவசரகால நிலைக்கு பின்னர் கூட்டப்பட்ட பாராளுமன்றத்தை கலைக்கும் அதிகாரமும் ஜனாதிபதிக்கு உண்டு.

புதிய பாராளுமன்றம் ஜூன் 2 க்குள் நிரந்தரமாக கூட்ட முடியாது என்பது தெளிவு. அரசியலமைப்பு மீறப்படுகிறது என்பது இப்போது தெளிவாகிறது. அதைத் தடுக்க அரசியலமைப்பில் ஏற்பாடுகள் உள்ளன ஜனாதிபதி உட்பட ஆளும் கட்சி, பழைய பாராளுமன்றத்தை திரும்ப கூட்டுவதை ஏன் எதிர்க்கின்றது என்பது நினைத்துப் பார்க்க முடியாத பிரச்சினையாக மாறியுள்ளது.

அவசரகால நிலையில் அவசரகால சட்டத்தை குழி தோண்டி புதைத்தல்

இதற்கிடையில், அரசாங்கத்தில் சிலர் அரசியலமைப்பு நெருக்கடியிலிருந்து தவிர்க்கப்படக்கூடிய அரசியலமைப்பின் விதிகளை வேண்டுமென்றே தவறாகப் புரிந்துகொள்கிறார்கள். உதய கம்மன்பிலவின் நிலை இதுதான். அவசரநிலை ஏற்பட்டால் மட்டுமே பழைய பாராளுமன்றத்தை ஜனாதிபதியால் கூட்ட முடியும் என்று அவர் கூறுகிறார். இது ஒரு முழுமையான பொய்.

அவசரகால நிலை ஏற்பட்டால் தவிர, மேற்கண்ட அரசியலமைப்பின் விதிமுறைகளில் உள்ள சொல்:"அவசர நீதி" அல்ல. அவர்கள் வேண்டுமென்றே மக்களை ஏமாற்றுகிறார்கள்.

சில அமைச்சர்கள் தாங்கள் அரசியலமைப்பு அறிஞர்கள் என்று வாதிடுகிறார்கள், ​​ஆனால் அவர்கள் அரசியலமைப்பைப் பார்த்ததில்லை குறைந்தபட்சம்  அதை தொட்டிருக்கவும் மாட்டார்கள்.

பாராளுமன்றத்தை கூட்ட ஏன் இவ்வளவு பயம் ...

பழைய பாராளுமன்றம் திரும்ப கூட்டப்படும் என்ற அச்சத்திற்கு உண்மையான காரணம், தற்போதைய அரசாங்கத்தால் எடுக்கப்பட்ட பல சட்டவிரோத முடிவுகள் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டு சவாளுக்கு உட்படுத்தப்படும் என்ற அரசாங்கத்தின் அச்சமே காரணமாகும்.