அந்த நேரத்தில் மெஹசின் சிறைச்சாலையில் , எங்களுக்கு தேநீர் குடிக்க நாட்டு டோஃபி மற்றும் இஞ்சி கொடுத்தார்கள். பின்னர் கரும்பு அக்குரு கொடுத்தார்கள்.
வந்தது. இரண்டாவது கோஷம் "எங்கள் துலா கயே கலந்தே - சிரிமா துலா இங்கிலாந்து".
ஆச்சரியப்படும் விதமாக கோஷங்களை இன்று மாற்றப்படலாம். சர்க்கரைக்கு பதிலாக தனது நிலையை இராணுவம் மாற்றியிருக்க வேண்டும். சிரிமாவின் யுகத்தில் கூட, அரசியல் வர்க்கத்தின் சுரண்டலும், கோடிக்கணக்கான மக்களின் சலுகையும் காப்பாற்றப்பட்டு, பொது மக்களுக்கு ஒரு மாயையை உருவாக்கிஇருந்தது. இன்று இது கொவிட் தொற்றுநோயை விட கடுமையான தொற்றுநோயாகும்.
இப்போது இலங்கையில் சர்க்கரை இல்லாமல் தேயிலை குடிக்கவும் முந்தைய காலத்திற்கு ராஜபக்சக்கள் கொண்டு செல்ல முயற்சிக்கிறார்களா என்ற கேள்வி இப்போது எழுந்துள்ளது.
1970 களில் நாட்டிலிருந்து இறக்குமதியை தடைசெய்த 1969 ஆம் ஆண்டின் ஏற்றுமதி மற்றும் இறக்குமதி கட்டுப்பாட்டு சட்டத்தின் கீழ் இறுதி ஆணையின் கீழ் 2020 ஜூலை வரை பின்வரும் பொருட்கள் தடை செய்யப்பட்டன.
அரிசி, மீன், அலங்கார மீன், தானியங்கள், சோளம், கருப்பு பட்டாணி, தாவர எண்ணெய், மார்ல், பாஸ்தா, செதில் (தேவாலயத்தால் பயன்படுத்தப்படுகிறது), ஆல்கஹால், வினிகர், சிமென்ட், பெயிண்ட், அத்தியாவசிய எண்ணெய், அஸ்பெஸ்டாஸ் வாஷ், கிரானைட், பளிங்கு, பீங்கான் ஓடுகள், சுகாதார கைக்கடிகாரங்கள், அழகு பொருட்கள், தவறான முடி ஆடைகள், சில கட்டுமான பொருட்கள், மர பொருட்கள், பாதணிகள், பண்டிகை அல்லது திருவிழா பொருட்கள் மற்றும் தூரிகைகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.
திருகுகள், விதைகல்கள் போன்றவை கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மிகவும் சிக்கலான விஷயங்களில் ஒன்றாகும். போல்ட், அஸ்பெஸ்டாஸ், சலவை இயந்திரங்கள், பேட்டரிகள் மற்றும் சிறிய மோட்டார்கள் 1970 களில் இருந்ததைப் போலவே நாட்டின் தொழில்துறை இயந்திரங்கள், வாகனங்கள் மற்றும் உபகரணங்களை குறைக்க வாய்ப்புள்ளது என்று நாட்டின் பொருளாதாரத்தை பகுப்பாய்வு செய்யும் எகனாமி நெக்ஸ்ட் வலைத்தளம் தெரிவித்துள்ளது.
ராஜபக்ஷகள் காத்தாடி பறப்பதை நிறுத்தி பொருளாதாரத்தை கட்டமைக்கும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளார்.
முன்னதாக, அரசாங்கத் தலைவர்கள், பொருட்களின் இறக்குமதியை நிறுத்துவதன் மூலம் நாட்டை தன்னிறைவு அடையச் செய்ய வேண்டும் என்று கூறியிருந்தனர். அரசாங்கம் பொருளாதாரக் கஷ்டங்களை அனுபவித்து வருவதாகவும், நாட்டில் இறக்குமதியை நிறுத்தினால் நாடுபணக்கார நாடக மாறும் என்ற அரசாங்கத்தின் பழைய கதையை நம்புவதற்கில்லை
தற்போதைய உலக சூழ்நிலையில் ஒரு தன்னிறைவு பொருளாதாரத்தை உருவாக்க முடியாது. 70-77 காலப் பகுதியில் அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் தேவையான பொருட்களை இலாபத்திற்காக வெளிநாடுகளிலிருந்து பொருட்களை கொண்டு கொண்டு வர முடியுமென்றால், தற்போது நாட்டில் பயனற்ற பொருட்களை மக்கள் வாங்கும் முயற்சியை தடுக்க முடியாது.
காத்தாடி கொண்டு வருவதை நிறுத்தி நாட்டை காப்பாற்ற முடியாது. பணத்தை மிச்சப்படுத்துவதனால், எம்.பி.க்களின் ஊழலை தடுப்பதே முதல் படி.
உலகத்தில் இன்று பொருட்களின் உற்பத்தி மற்றும் விநியோகம் ஒரு உலகளாவிய செயல்முறையாகும். இலங்கை செய்ய வேண்டியது போலி கதைகளை விட்டு விட்டு, நமது ஏற்றுமதியை அதிகரிப்பதாகும். இந்த நடைமுறை தற்காலிகமானது என்பது புரிந்துகொள்ளத்தக்கது,இதற்கு விவசாயத்தை ஊக்குவிப்பதால் எந்த நன்மையும் இல்லை.
சே.பியவர்தன
(srilankabrief.org)