-
அமெரிக்கா, பிரிட்டன், பிரான்ஸ் உள்ளிட்ட ஜி-7 அமைப்பில் இந்தியா ஒரு உத்தியோகபூர்வ உறுப்பினராக இல்லாத போதிலும், தொடர்ச்சியாக விசேட அழைப்பாளராக (Special Invitee) பங்கேற்பு.
-
வளரும் நாடுகளின் பலத்த குரலாகவும், உலகளாவிய பொருளாதாரத்தின் தவிர்க்க முடியாத சக்தியாகவும் உருவெடுத்துள்ள பாரதம்.
-
சீனாவின் ஆதிக்கத்தைச் சமநிலைப்படுத்தவும், காலநிலை இலக்குகளை எட்டவும் இந்தியாவை நாடும் மேற்கத்திய நாடுகள்.
அமெரிக்கா, பிரிட்டன், கனடா, பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, இத்தாலி மற்றும் ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளை உள்ளடக்கிய ஜி-7 (G7) அமைப்பின் உத்தியோகபூர்வ உறுப்பினராக இந்தியா இல்லாத போதிலும், அதன் மாநாடுகளுக்கு ஒரு விசேட அழைப்பாளராக இந்தியா தொடர்ச்சியாக அழைக்கப்பட்டு வருகிறது. உலக அரசியலில் இந்தியாவின் குரலுக்குக் கிடைத்துள்ள முக்கியத்துவத்தையே இது தெளிவுபடுத்துகிறது.
ஜி-7 என்பது உலகின் மிக விக்கோங்கிய, வளர்ந்த பொருளாதாரங்களைக் கொண்ட நாடுகளின் கூட்டமைப்பாகும். எவ்வாறாயினும், உலகம் எதிர்கொள்ளும் பாரிய உலகளாவிய சவால்கள் குறித்து விவாதிக்க இந்தத் தலைவர்கள் ஒன்றுகூடும் போதெல்லாம், அங்கு தவிர்க்க முடியாத ஒரு நாடாக இந்தியா விளங்கி வருகிறது.
உலகப் பொருளாதாரம், காலநிலை மாற்றம் முதல் பாதுகாப்பு மற்றும் ராஜதந்திரம் வரை அனைத்துத் துறைகளிலும் இந்தியாவின் வகிபாகம் எவ்வளவு தூரம் வளர்ந்துள்ளது என்பதும், சர்வதேச முடிவெடுத்தல்களில் அவர்களின் கருத்து எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதும் இதன் மூலம் நிரூபணமாகிறது.
ஜி-7 மாநாடுகளில் இந்தியாவிற்கு இவ்வளவு முக்கியத்துவம் வழங்கப்படுவதற்கான பிரதான காரணங்கள் சில கீழே தரப்பட்டுள்ளன:
1. தெற்காசியாவின் மிகப்பலத்த குரலாக உருவெடுத்தல்
பல தசாப்தங்களாக உலகளாவிய அமைப்புகளின் அதிகாரம் மேற்கத்திய பணக்கார நாடுகளின் வசமே காணப்பட்டது. இதன் காரணமாக ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்காவின் வளரும் நாடுகளுக்குத் தங்களின் பிரச்சினைகளை சர்வதேச ரீதியில் பேசுவதற்குப் போதிய வாய்ப்புகள் கிடைக்கவில்லை.
ஆனால் இன்று, இந்தியா அந்த நாடுகளுக்காகக் குரல் கொடுக்கும் மிகச் சக்திவாய்ந்த உலகளாவிய சக்தியாக (Global South-இன் குரலாக) மாறியுள்ளது. வளர்ந்த நாடுகளுக்கும் வளரும் உலகிற்கும் இடையிலான பிரதான பாலமாக இந்தியா செயல்படுகிறது.
எனவே, பாரம்பரிய மேற்கத்திய சிந்தனைக்கு அப்பாற்பட்ட நாடுகளின் ஆதரவைப் பெற்று, எந்தவொரு உலகளாவிய கொள்கையையும் வெற்றிகொள்ள வேண்டுமாயின், இந்தியாவுடன் கைகோர்ப்பது ஜி-7 நாடுகளுக்கு அத்தியாவசியமாகியுள்ளது.
2. பிரமாண்டமான பொருளாதாரம் மற்றும் உலகின் மிகப்பெரிய சந்தை
இந்தியாவின் பொருளாதார எழுச்சி காரணமாக, உலக வல்லரசுகளால் இனிமேலும் இந்தியாவைப் புறந்தள்ளிவிட்டு நகர முடியாத ஒரு நிலை உருவாகியுள்ளது. 140 கோடிக்கும் அதிகமான மக்கள் தொகையைக் கொண்ட இந்தியா, உலகின் மிகப்பெரிய நுகர்வோர் சந்தையாக மாறியுள்ளது.
அந்நாட்டின் அதிவேகமாக வளர்ந்து வரும் டிஜிட்டல் பொருளாதாரம், உற்பத்தித் துறை மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறை என்பன உலகப் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையில் நேரடிப் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
உலகின் முன்னணி நிறுவனங்கள் தங்களின் விநியோகச் சங்கிலிகளை (Supply Chains) சீனாவுக்குள் மாத்திரம் கட்டுப்படுத்தாமல் பன்முகப்படுத்த முயலும் போது, அவர்களின் முதன்மைத் தேர்வாக இந்தியா விளங்குவதைக் காண முடிகிறது.
3. சீனாவின் ஆதிக்கத்தைச் சமநிலைப்படுத்தும் உத்தியோகபூர்வ பங்கு
இந்தோ-பசுபிக் பிராந்தியத்தில் இந்தியாவின் மூலோபாய ரீதியிலான புவியியல் இருப்பிடம் ஜி-7 நாடுகளுக்கு மிகவும் முக்கியமானது. சீனாவின் விரிவடைந்து வரும் இராணுவ மற்றும் பொருளாதார செல்வாக்கு குறித்து மேற்கத்திய நாடுகள் பல கவலையடைந்துள்ளன.
இதனால் ஆசியாவின் பல சமநிலையைப் பேணுவதற்கு, பாரிய வலுவான இராணுவத்தையும் புவியியல் சாதகத்தையும் கொண்ட இந்தியாவுடன் நெருங்கிய உறவைப் பேணுவது மேற்கத்தேய நாடுகளின் பிரதான உத்தியோகமாக மாறியுள்ளது.
4. காலநிலை இலக்குகளை அடைய இந்தியா இன்றியமையாதது
உலகளாவிய காலநிலை மாற்றத்திற்கு (Climate Change) எதிரான இலக்குகளை வென்றெடுக்க வேண்டுமாயின், இந்தியாவின் பங்களிப்பு கட்டாயமானதாகும். வேகமாக வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரத்தின் காரணமாக, இந்தியாவின் எரிசக்தி தேர்வுகள் உலகளாவிய கார்பன் உமிழ்வில் நேரடிப் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன.
அதேவேளை, இந்தியா 'சர்வதேச சூரியசக்தி கூட்டணி' (International Solar Alliance) போன்ற முயற்சிகள் மூலம் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தித் திறனை வேகமாக அதிகரித்து வருகின்றமையும் குறிப்பிடத்தக்கது.
5. சுதந்திரமான வெளியுறவுக் கொள்கை
ரஷ்யா - உக்ரைன் மோதல் மற்றும் மத்திய கிழக்கு பதற்றம் போன்ற முக்கிய சர்வதேச விவகாரங்களில், இந்தியா மேற்கத்திய நாடுகளின் நிலைப்பாட்டிற்கு மாத்திரம் அடிபணியாது, தனக்கேயுரித்தான சுதந்திரமான வெளியுறவுக் கொள்கையை பின்பற்றி வருவதைக் காண முடிகிறது.
அவர்கள் அனைத்துத் தரப்பினருடனும் உறவுகளைப் பேணி, ராஜதந்திரம் மற்றும் பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க முற்படுகின்றனர்.
மாறிவரும் உலக அரசியல் போக்கில், அதிகாரம் என்பது இனிமேலும் பாரம்பரிய மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு மாத்திரம் மட்டுப்படுத்தப்பட்டதொன்றல்ல என்பதையும், இந்தியாவைப் போன்ற வளர்ந்து வரும் நாடுகள் உலகளாவிய முடிவுகளைத் தீர்மானிக்கும் பிரதான பங்குதாரர்களாக மாறியுள்ளன என்பதையும் இது தெளிவாக உணர்த்துகிறது.