அரசாங்கத்துக்கு எதிரான சவால், ஒட்டுமொத்த சமூக அரசியல் இயக்கத்துக்கும் எதிரான சவாலாகும்!

என்பதை. சோசலிசத்திற்காக அரசியல் செய்வதாகக் கூறிக்கொண்டு, அதற்கு முரணான பாதையில் ஜே.வி.பி பயணித்ததாலேயே அவ்வாறு செய்தோம். மாறாக ராஜபக்ஷ, விக்ரமசிங்க அல்லது பிரேமதாச ஆகியோரின் அரசியலை நாம் ஆதரிக்கவில்லை. அக்காலத்தில் ஜே.வி.பி தலைவர்கள் ஓரினச்சேர்க்கைக்கு எதிராக நின்றபோதும், பிக்குகளுக்குப் பின்னால் சென்றபோதும், சிங்கள பௌத்த ஒழுக்கவியலுக்காகத் தோன்றி நின்றபோதும் நாம் முன்வைத்த விமர்சனங்கள் உண்மை என்பதை இப்போது பலரும் உணர்ந்திருப்பார்கள்.

ஆனால், சோசலிச வேட்கை இப்போது ஜே.வி.பி-யிடம் இல்லை என்று தோழர் பிமல் ரத்நாயக்க நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே கூறியபோது, கட்சியின் புதிய பயணம் குறித்த புரிதல் எமக்கு ஏற்பட்டது. கட்சியின் தலைமைப் பொறுப்பைத் தோழர் அநுர குமார பொறுப்பேற்றதுடன், அந்தப் பயணத்தைப் புரிந்துகொண்டவர்கள் ஒன்றிணைந்தனர்.

அநுர அரச அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றத் தனிப்பட்ட ரீதியில் பெரும் முயற்சி எடுத்தார் என்று சொல்வது அதனால்தான். அநுர குமார செய்தது இந்த யுகத்திற்குப் பொருத்தமான ஓர் அரசியல் புரட்சியாகும்.

சமூக ஜனநாயக அரசியல் பயணம்... அதற்காக நாம் சோசலிசத்தைக் கைவிட வேண்டும் என்று அர்த்தமல்ல. அந்தப் பயணத்தை நாம் தொடர வேண்டும். ஆனால் அந்த நீண்ட பயணத்தை இந்தத் தருணத்தில் ஜே.வி.பி-யினால் முன்னெடுக்க முடியாது. அவர்களால் என்ன முடியுமோ அதையே அவர்கள் செய்கிறார்கள்.

அதுதான் 'சமூக ஜனநாயக அரசியல் பயணம்'. இது ஒரு வரலாற்று ரீதியான கடமையாகும். அநுர குமார திசாநாயக்கவின் தலைமையில் ஜே.வி.பி முன்னிலையிலுள்ள தேசிய மக்கள் சக்தி இன்று அந்த வரலாற்றுப் பொறுப்பையே நிறைவேற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.

சமீபத்தில் நான் சந்தித்த பழைய ஜே.வி.பி போராட்டக்காரர் ஒருவர் என்னிடம் சொன்னார், ஜே.ஆர். ஜெயவர்தனவை விடவும் ஒரு படி மேலே சென்று சமூகத்திற்குப் பாரிய அழிவை ஏற்படுத்தி அநுர நாட்டைக் காட்டிக் கொடுத்துவிட்டார் என்று. சோவியத் ஒன்றியம் இன்னும் இருப்பதாகக் கருதும் லெனினிச மனப்பாங்கின் காரணமாகவே அவர்கள் அவ்வாறு நினைக்கிறார்கள்.

லெனினிசம் தோல்வியடைந்து விட்டது என்பதை அவர்கள் இன்னும் புரிந்துகொள்ளவில்லை. சோசலிசத்திற்கான ஒரு புரட்சிகர விதையைக் கண்டாலே அதை அழித்துவிடும் உலகளாவிய மூலதனம் (Global Capital) ஆதிக்கம் செலுத்தும் இவ்வுலகில், என்ன சோசலிசம் சாத்தியம் என்று சிந்திக்க முடியாத அளவுக்கு அவர்களின் உணர்வு மழுங்கிப்போயுள்ளது.

கிரேக்கத்தின் 'சைரிசா' (Syriza) இயக்கம் நசுக்கப்பட்டது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்குச் சவாலாக இருந்ததே தவிர, சோசலிசத்தை நிறுவ முயன்றதால் அல்ல. அவ்வாறு பார்க்கும்போது, அநுர குமார சோசலிசத்திற்காக ஆட்சி நடத்தினால் உலகளாவிய மூலதனம் என்ன செய்யும் என்பது குறித்து இவர்களுக்குப் புரிதல் இல்லை. இந்த யுகத்தில் அரச அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் ஓர் அரசியல் இயக்கத்தினால் செய்யக்கூடிய அதிகபட்ச காரியத்தையே அநுர குமார உள்ளிட்டோர் இன்று செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

தேசிய மக்கள் சக்தியின் முன்னெடுப்பில் ஜே.வி.பி ஆரம்பித்துள்ள சமூக ஜனநாயக அரசியலை ஜே.வி.பி-யின் அடிமட்ட உறுப்பினர்களால் (Cadres) கூடப் புரிந்துகொள்வது கடினமாக உள்ளது. வெளியிலிருக்கும் பழைய ஜே.வி.பி உறுப்பினர்கள் அநுர குமாரவைத் துரோகியாகப் பார்க்கும்போது, உள்ளிருக்கும் உறுப்பினர்கள் அரசாங்கம் சோசலிசப் பாதையில் செல்வதாகக் கருதுகிறார்கள். அரசாங்கத்தின் இந்தப் பயணம் ஒரு சமூக ஜனநாயகப் பயணம் என்பதை அவர்களால் கிரகிக்க முடியவில்லை.

ஜே.வி.பி உறுப்பினர்களின் இந்தப் புரிதல் இன்மையும், அரசாங்க அரசியல்வாதிகளின் பலவீனமான போக்கும் (Nonjal) அரசாங்கத்தின் பயணத்திற்குப் பெரும் தடையாக உள்ளன. கிராம மட்டத்திலுள்ள ஜே.வி.பி செயற்பாட்டாளர்கள் குழப்பமடைந்து திசைதெரியாமல் இருக்கும்போது, அரசாங்க அரசியல்வாதிகள் இருட்டில் தடம் தேடுபவர்களைப் போலச் செயல்படுகிறார்கள்.

அரசாட்சி மற்றும் மக்கள் அரசியல் குறித்து அவர்களுக்கு எதுவுமே தெரியவில்லை என்பது போல் தோன்றுகிறது. தந்திரமான எதிர்க்கட்சி அரசியல்வாதிகள் அரசாங்கத்திற்கு எதிராகச் சூழ்ச்சிகளைச் செய்யும்போது, இவர்கள் திகைத்துப் போய் வேடிக்கை பார்ப்பது வேடிக்கையானது.

அரசாங்க நிறுவனங்களில் உயர்பதவிகளைப் பெற்ற ஜே.வி.பி ஆதரவு அதிகாரிகளின் நிலைமை இன்னும் மோசமானது. ரஷ்யப் புரட்சியின் உன்னதமான புத்தகங்களைப் படித்துவிட்டு, ஜே.வி.பி தலைவர்களின் கருத்துக்களுக்கு அப்பாற்பட்ட எதையும் வாசிக்காத இக்கூட்டம், முதலாளித்துவ அரசு இயந்திரத்தின் பிடிக்குள் சிக்கியிருக்கும் விதம் வெட்கக்கேடானது. அரசாங்கத்தின் அரசியல் கொள்கையைச் சமூகத்திற்கு எப்படிக் கொண்டு செல்வது என்ற உத்தி தெரியாமல் அரசு ஊடக நிறுவனத் தலைவர்கள் விழிபிதுங்கி நிற்பது நகைப்புக்குரியது.

இந்தத் தாக்கம் அரசாங்கத்திற்கு மாத்திரம் ஏற்படுவதல்ல. தோழர் அநுர குமார ஜனாதிபதியாகத் தெரிவு செய்யப்பட்டதன் மூலம் இந்த மண்ணில் ஏற்பட்ட அரசியல் கலாச்சார மாற்றத்திற்கே இது சவாலாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை வீழ்ச்சியடையும் ஒரு நாளில், அடுத்த உற்பத்தி முறை பிறப்பது அதற்காக இப்போது முன்னெடுக்கப்படும் சமூக அரசியல் போராட்டத்தின் மூலமேயாகும். அரசாங்கத்தின் வீழ்ச்சி இந்தச் சமூக அரசியல் போராட்டத்தையும் வீழ்த்தக்கூடும்.

அந்த வகையில், அரசாங்கத்திற்கு விடுக்கப்படும் சவாலானது ஒட்டுமொத்த சமூக விடுதலை இயக்கத்திற்கும் எதிரான சவாலாகும். எனவே, அரசாங்கத்திற்குள்ளே இருக்கும் அகந்தையும் கையாலாகாதத்தனமும் கொண்டவர்கள் எமது எதிரிகளே என்பதை மீண்டும் சொல்லத் தேவையில்லை.