பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளான தமிழ் பெண்களும் ஆண்களும் சொல்வது என்ன?

தப்பியவர்களை மையமாகக் கொண்ட இழப்பீடுகள் எவ்வாறு அமைய வேண்டும் என்பது குறித்து இரண்டு வருடங்களாகக் கண்டறியப்பட்ட தகவல்களை உள்ளடக்கிய அறிக்கை ஒன்று சர்வதேச ரீதியாக வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

இலங்கையில் பரவலாகக் காணப்படும் மோதல் தொடர்பான பாலியல் வன்முறையிலிருந்து தப்பியவர்கள், தமக்கு உடனடி நீதி, பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் நிலையான மனோ-சமூக ஆதரவு தேவை எனக் கூறுவதாக தென்னாப்பிரிக்காவை தலைமையகமாகக் கொண்ட இலங்கையில் உண்மைக்கும் நீதிக்குமான சர்வதேசத் திட்டம் (ITJP) இன்று வெளியிட்டுள்ள புதிய அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

"அடிப்படை இழப்பீடு என்பது அகநிலை ரீதியானது - தப்பியவர்கள் மனரீதியாகவும் சிகிச்சை ரீதியாகவும் குணமடைய உதவுவதாகும். இரண்டாவதாக, இந்த அட்டூழியங்களுக்கு இலங்கை அரசாங்கம் பொறுப்புக்கூறச் செய்யப்படுவதே உண்மையான இழப்பீடு என நான் நம்புகிறேன்" என்று தப்பியவர் ஒருவர் தெரிவித்துள்ளார்.

2009 இல் முடிவடைந்த ஆயுதப் போரின் போதும் அதன் பின்னரும் இலங்கை பாதுகாப்புப் படையினரால் மேற்கொள்ளப்பட்ட பாலியல் வன்புணர்வு மற்றும் ஏனைய பாலியல் வன்முறைகளிலிருந்து தப்பிய 50 ஆண்கள் மற்றும் பெண்களிடமிருந்து ITJP தகவல்களைப் பெற்றுள்ளது.

இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் இவ்வாறான பாதிக்கப்பட்டவர்களைச் சந்திப்பதற்குப் பாதுகாப்பற்ற சூழல் காணப்பட்டதால், இந்த ஆய்வு லண்டனில் நடத்தப்பட்டது.

மோதல் தொடர்பான பாலியல் வன்முறை காரணமாகப் புலம்பெயர்ந்த தமிழ் தப்பியவர்களின் நீதி மற்றும் இழப்பீட்டுத் தேவைகள் குறித்த 68 பக்க அறிக்கையில், பங்கேற்பாளர்கள் தமது துன்பங்களைச் சித்தரிக்கும் கலைப்படைப்புகளையும் உள்ளடக்கியுள்ளனர்.

யுத்தத்தின் பின்னர் ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக இலங்கையில் வாழ்ந்த தப்பியவர்கள் - தமது உடனடித் தேவைகளை அடையாளம் கண்டுள்ளனர். இதில் விரிவான மனோ-சமூக மற்றும் சுகாதார ஆதரவு, பாதுகாப்பு மற்றும் பாதுகாப்பான வீடுகள், சமூகத்துடன் மீண்டும் இணைவதற்கான வாய்ப்புகள், சட்டத் தீர்வுகள் மற்றும் குற்றவாளிகளை அடையாளம் கண்டு தண்டித்தல் ஆகியவை அடங்கும். "மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை, பாதுகாப்பான சூழல், ஆரோக்கியமான மனநிலை மற்றும் தரமான கல்விக்கான அணுகல்" ஆகியவையே அவர்களின் எதிர்பார்ப்பாகும்.

சர்வதேச தப்பியவர்கள் நிதியத்தின் (GSF) நிதி உதவியுடன் ITJP தயாரித்துள்ள இந்த அறிக்கையில், பாலியல் வன்முறை தனிநபர்களுக்கும் ஒட்டுமொத்த தமிழ் சமூகத்திற்கும் ஏற்படுத்திய அழிவுகரமான மற்றும் நீண்டகால விளைவுகள் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.

"இதன் தாக்கம் ஒரு பாரிய அதிர்ச்சி போன்றது," என்று ஒருவர் கூற, "நாங்கள் ஒரு அவமானமாகவே பார்க்கப்படுகிறோம்," என்று மற்றொருவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இலங்கையில் இருந்தாலும் சரி அல்லது புலம்பெயர்ந்து வாழ்ந்தாலும் சரி, பயம், அவமானம் மற்றும் தனிமையால் சூழப்பட்ட வாழ்க்கை பற்றி தப்பியவர்கள் விவரித்துள்ளனர்.

பயங்கரமான கனவுகள், கடந்த கால நினைவுகள், சீருடை அணிந்த ஆண்கள் மற்றும் பாதுகாப்பு உத்தியோகத்தர்கள் மீதான பயம், அத்துடன் குடும்பம் மற்றும் சமூகத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் அவர்கள் தமது வாழ்க்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்பப் போராடுகிறார்கள்.

"பல பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குக் கிணற்றில் குதித்தோ அல்லது தூக்கிட்டோ தற்கொலை செய்துகொள்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லை," என்று தப்பியவர் ஒருவர் கூறியுள்ளார். தனது உடலில் உள்ள வடுக்கள் பற்றி வினவியபோது, தனது சிறு மகனுக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியவில்லை என ஒரு தந்தை கவலையுடன் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

முதலில் அரசினாலும் பின்னர் தமது சொந்த சமூகத்தினாலும் அனுபவிக்கும் இரட்டைப் பாதிப்பு (double victimization) குறித்து அவர்கள் பேசியுள்ளனர். "அதனால் குடும்பத்திற்குப் பிரச்சினை ஏற்படுகிறது - குடும்ப உறுப்பினர்களே எங்களை ஓரங்கட்டி விமர்சிக்கிறார்கள், சமூகமும் அவ்வாறே செய்கிறது".

"சில சந்தர்ப்பங்களில், இலங்கையில் உள்ள சேவை நிறுவனங்களில் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளான எங்களை, தமிழ் சமூகத்தைச் சேர்ந்த மற்றவர்களும் அதேபோல் பயன்படுத்தப் பார்க்கிறார்கள்."

தென்னாப்பிரிக்காவைத் தலைமையகமாகக் கொண்ட ITJP இனால் 2026 ஜனவரி 15 அன்று வெளியிடப்பட்ட அறிக்கையின்படி, ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் அடங்கிய இந்த குழுவினர் லண்டனில் வாராந்தம் மனோ-சமூகத் திட்டத்திற்காக ஒன்றுகூடியுள்ளனர், ஆனால் தற்போது அதற்கான நிதி நிறுத்தப்பட்டுள்ளது.

பிரித்தானியாவிலும் இலங்கையிலும் மருத்துவ மற்றும் மனநலச் சிகிச்சைகளைப் பெறுவதில் உள்ள சிரமங்கள் குறித்தும் அவர்கள் விவரித்துள்ளனர்.

பாலியல் வன்முறையிலிருந்து தப்பிய இருபாலாரும் இணைந்த தமிழ் குழுவொன்று, தமது அனுபவங்கள் குறித்துக் கூட்டாகவும் வெளிப்படையாகவும் பேசிய முதல் சந்தர்ப்பம் இதுவென ITJP கூறுகிறது. "பங்கேற்ற பிறகு எனக்குப் புரிந்தது... பாலியல் வன்முறையின் தாக்கம் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் சமமானது என்பது. அது மிகவும் முக்கியமானது," என்று மற்றொருவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

ஆரம்பத்தில் இவ்வாறான தடைசெய்யப்பட்ட விடயங்களைப் பேசப் பங்கேற்பாளர்கள் தயங்கினாலும், பாதுகாப்பான சூழல் கிடைத்தவுடன் குணமடைதல் மற்றும் ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவளித்தல் மூலம் அது சாத்தியமானது: "எமக்கு நடந்தவற்றுக்குப் பிறகு கண்ணாடியில் முகத்தைப் பார்க்கக்கூட முடியவில்லை, ஆனால் இப்போது எம்மால் முடிகிறது. இது ஒரு பெரிய வெற்றி," என்று ஒரு பெண் கூறினார்.

இந்தத் தப்பியவர்கள் பாலியல் வன்முறையை மட்டுமன்றி, பல்வேறு கொடூரமான மீறல்களையும் சந்தித்துள்ளனர். "பெரும்பாலும், அவர்கள் அல்லது அவர்களின் அன்புக்குரியவர்கள் கட்டாயமாகப் போரில் ஈடுபடுத்தப்பட்டமை, மீண்டும் மீண்டும் இடம்பெயர்ந்தமை, குண்டுவீச்சு, எறிகணைத் தாக்குதல், பட்டினி போடப்பட்டமை, மருத்துவ உதவி மறுக்கப்பட்டமை, தன்னிச்சையான தடுப்புக்காவல், சித்திரவதை மற்றும் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டமை அல்லது உடனடி மரணதண்டனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளனர்," என்று ITJP இன் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர் யாஸ்மின் சூக்கா தெரிவித்துள்ளார்.

இந்த இழப்பீடு தொடர்பான ஆய்வு சிறப்பாகப் பாலியல் வன்முறை குறித்துக் கவனம் செலுத்தினாலும், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தொடர்பில் இன ரீதியாக இலக்கு வைக்கப்பட்ட வன்முறையின் விரிவான வடிவத்தையே இது காட்டுகிறது.

"இது எமது சமூகத்திற்கு முறையாகவும் திட்டமிட்டும் செய்யப்படும் ஒன்று. தமிழ் மக்களின் மன உறுதியைச் சிதைக்கவும், கலாச்சார அடையாளங்களை அழிக்கவும், தனிநபர்களை அவமானப்படுத்தவும் சித்திரவதையின் ஒரு பகுதியாகவே இது செய்யப்படுகிறது."

பாலியல் வன்முறை முழுச் சமூகத்திலும் ஒரு பரந்த மனோரீதியான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளதாகத் தப்பியவர்கள் விளக்கியுள்ளனர். "இலங்கை இராணுவம் பெண்கள் மற்றும் பெண்களின் சடலங்களைக்கூட துஷ்பிரயோகம் செய்த வீடியோக்கள் எமது சமூகத்தில் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன," என்று அவர்கள் கூறினர். குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படுவதைக் காண்பதே பிரதான எதிர்பார்ப்பாகும்.

2009 யுத்தம் முடிந்ததிலிருந்து, வடக்கு கிழக்குப் பகுதிகளில் தமிழ் மக்களை இலக்கு வைத்துப் பாதுகாப்புப் படையினரால் முன்னெடுக்கப்படும் கடத்தல்கள், சித்திரவதைகள் மற்றும் பாலியல் வன்முறைகள் தொடர்வதாக ITJP இன் புதிய அறிக்கை கூறுகிறது.

"ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொறிமுறைகள் இலங்கை பாதுகாப்புப் படையினரின் மீறல்களை மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ள போதிலும், இலங்கை அரசாங்கம் இந்தக் குற்றங்களை மறுத்து வருகிறது. சர்வதேச சட்டத்தின் கீழ் இலங்கையின் கடப்பாடுகளுக்கு மாறாக, இந்தத் தொடர்ச்சியான மறுப்பு தப்பியவர்களுக்குக் கவலையையும் அதிர்ச்சியையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது."

பல பங்கேற்பாளர்கள் அரசாங்கத்தின் தண்டனையிலிருந்து தப்பிக்கும் கலாச்சாரம் மற்றும் சர்வதேச சமூகம் தீர்க்கமாகச் செயல்படத் தவறியமை குறித்துக் கோபத்தையும் ஏமாற்றத்தையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்:

"யுத்தத்தில் எனது குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரையும் இழந்தேன், சர்வதேச சமூகம் இலங்கை அரசாங்கத்தைப் பொறுப்புக்கூறச் செய்ய எதுவும் செய்யவில்லை. சர்வதேச சமூகம் எதுவும் செய்யாவிட்டால் என்னால் என்ன செய்ய முடியும்?"

குற்றங்களுக்கு நீதி கிடைக்காதது ஒரு தொடர்ச்சியான கருப்பொருளாக மீண்டும் மீண்டும் எழுந்தது.

"எமது பிரச்சினைகளுக்குச் சட்ட அமைப்பில் தீர்வில்லை. எவரையாவது பொறுப்புக்கூறச் செய்ய முயன்றாலும், சட்டத்திலிருந்து தப்பிக்க அவர்கள் இன்னும் பத்து வழிகளைக் கண்டுபிடிப்பார்கள், குற்றவாளிகளுக்குத் தண்டனை கிடைப்பதில்லை," என்று ஒருவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் என்பது தப்பியவர்களின் மனநலம் மற்றும் கௌரவத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாதது என்பதை இந்த அறிக்கை வலியுறுத்துகிறது.

"நம்பகமான சர்வதேசப் பொறுப்புக்கூறல் பொறிமுறைகள், தப்பியவர்களை மையமாகக் கொண்ட விரிவான இழப்பீட்டு முறை மற்றும் பாலியல் வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கான நிலையான மனோ-சமூக ஆதரவின் அவசியத்தை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது."

இலங்கையில் தொடரும் மீறல்கள் குறித்துச் சர்வதேசத்தின் கவனத்தை ஈர்க்கவும், தண்டனையிலிருந்து தப்பிக்கும் முறையை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவும், மௌனத்தை உடைத்து முன்வரும் தப்பியவர்களின் குரலை வலுப்படுத்தவும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் உறுப்பு நாடுகளிடம் ITJP கோரிக்கை விடுத்துள்ளது.

லண்டனில் நடைபெற்ற ஆலோசனைகளின் காட்சிகளை உள்ளடக்கிய ITJP வீடியோ கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.