நிறுத்துவதாகவும், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதியைப் பெற்றுத் தருவதாகவும் வாக்குறுதியளித்த சர்வதேச சமூகம், இன்னும் தனது கடமையைச் செய்யவில்லை எனப் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் தாய்மார்கள் குற்றம் சுமத்தியுள்ளனர்.
அத்துடன், பொறுப்புக்கூறலில் இருந்து தப்பிப்பதற்காக இலங்கை அரசு கையாளும் வழக்கமான ‘காலம் கடத்தும் தந்திரங்களுக்குள்’ சர்வதேச சமூகமும் சிக்கிக்கொண்டுள்ளதாக அவர்கள் சாடியுள்ளனர்.
இலங்கையின் சுதந்திர தினத்தைக் ‘கறுப்பு நாளாகப்’ பிரகடனப்படுத்தி, 2026 பெப்ரவரி 04 ஆம் திகதி கிளிநொச்சி மற்றும் மட்டக்களப்பில் போராட்டங்களை முன்னெடுத்த வடக்கு - கிழக்கு வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச்செயலாளருக்குச் சமர்ப்பித்த மகஜர் ஒன்றின் ஊடாக இதனை வலியுறுத்தியுள்ளனர்.
தமிழ் மக்களுக்கான நிரந்தர அரசியல் தீர்வு எட்டப்படும் வரை, சர்வதேச கண்காணிப்பின் கீழ் ஓர் ‘இடைக்கால நிர்வாகப் பொறிமுறை’ உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அந்த மகஜரில் கோரப்பட்டுள்ளது.
"ஈழத் தமிழர்களாகிய நாம், எமது பாரம்பரிய தாயகம், தேசியம் மற்றும் சுயநிர்ணய உரிமை கொண்ட ஒரு தேசிய இனம் என்பதை உலகிற்கு மீண்டும் பிரகடனம் செய்கின்றோம். வட்டுக்கோட்டை தீர்மானம், திம்பு கோட்பாடுகள் மற்றும் பொங்கு தமிழ் பிரகடனங்கள் ஊடாக வரலாற்றில் தமிழ் மக்களின் அபிலாஷைகள் பலமுறை கூட்டாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
ஈழத் தமிழர்களின் இனப்பிரச்சினைக்கு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய நிரந்தர அரசியல் தீர்வை வலியுறுத்தி, நாம் மீண்டும் எமது ஒருமித்த நிலைப்பாட்டை உறுதிப்படுத்தவே இன்று இவ்வாறு ஒன்றுகூடியுள்ளோம்," என அந்த மகஜரில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
1948 ஆம் ஆண்டு இலங்கை சுதந்திரம் அடைந்தது முதல், ஆட்சிக்கு வந்த சிங்கள ஆட்சியாளர்கள் சிங்கள மக்கள் மத்தியில் கடும் இனவாதத்தைப் போதித்து ஊக்கப்படுத்தி வருவதாகவும், தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான இனப்படுகொலைக்குத் தமது இராணுவப் பலத்தைப் பயன்படுத்துவதை உலக நாடுகள் கண்டுகொள்ளாமல் மௌனம் காப்பது கவலைக்குரியது என்றும் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.
"சுயநிர்ணய உரிமையின் அடிப்படையில் தனித்தமிழீழ அரசை அமைப்பதற்காக 1976 மே 14 இல் நிறைவேற்றப்பட்ட வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்திற்கு, 1977 பொதுத்தேர்தலில் மக்கள் வழங்கிய ஆணை மற்றும் விடுதலைக்கான வேட்கை குறித்து சர்வதேச சமூகம் அவதானம் செலுத்த வேண்டும்," என்றும் அந்த மகஜர் வலியுறுத்துகிறது.
இந்த மகஜரின் பிரதிகள் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உறுப்பு நாடுகளின் தூதுவர்களுக்கும், ஐநா மனித உரிமைகள் பேரவையின் உயர்ஸ்தானிகருக்கும் அனுப்பி வைக்கப்பட்டுள்ளன.
1985 ஆம் ஆண்டு பூட்டானின் திம்பு நகரில் நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தைகளின் போது, தமிழர் தாயகம், தமிழர் தேசியம் மற்றும் தமிழர் சுயநிர்ணய உரிமை ஆகிய கோட்பாடுகள் ஏகமனதாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதை அனைத்துத் தரப்பினரும் அங்கீகரிக்க வேண்டும் என நினைவூட்டியுள்ள குறித்த மகஜர், கடந்த 77 வருடங்களுக்கு மேலாக ஆட்சிக்கு வந்த சிங்கள ஆட்சியாளர்களின் அனுசரணையுடன் முன்னெடுக்கப்படும் கட்டமைப்பு ரீதியான இனப்படுகொலையின் தொடர்ச்சியாகவே 2009 முள்ளிவாய்க்கால் இனப்படுகொலை அமைந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளது.
இதன்போது இடம்பெற்ற பாரிய மனிதப் படுகொலைகள், நில அபகரிப்புகள், பாலியல் வன்முறைகள், கலாசார மற்றும் பொருளாதாரக் கட்டமைப்புகள் சிதைக்கப்பட்டமை ஆகியவற்றின் ஊடாக, தமிழ் மக்கள் ஒரு தேசமாக நிமிர்ந்து நிற்பதற்குத் தேவையான அனைத்துக் கட்டமைப்புகளும் அழிக்கப்பட்டு வருவதை ஐநா பொதுச்செயலாளரின் கவனத்திற்கு அவர்கள் கொண்டுவந்துள்ளனர்.
"2015.02.10 அன்று வட மாகாண சபையிலும், பின்னர் 2015.09.16 அன்று தமிழ்நாடு சட்டசபையிலும் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானங்கள் ஊடாக, இலங்கையைத் தொடர்ந்து ஆட்சி செய்யும் ஆட்சியாளர்களினால் முன்னெடுக்கப்பட்ட இனப்படுகொலைகள் உலகுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பதை நாம் மீண்டும் ஒருமுறை அனைவரினதும் கவனத்திற்கு ஈர்க்கின்றோம்."
பொறுப்புக்கூறலில் இருந்து தப்பிப்பதற்காக இலங்கை அரசு காலம் கடத்தி வருவதாகவும், கடந்த 17 வருடங்களாக முள்ளிவாய்க்கால் இனப்படுகொலைக்கு நீதி கோருவதும் அடிப்படைப் பிரச்சினைகளுக்காகக் குரல் கொடுப்பதுமே தமிழ் மக்களின் போராட்டமாக மாற்றப்பட்டுள்ளதாகவும் அவர்கள் கவலை வெளியிட்டுள்ளனர்.
"இது இயல்பான மாற்றமல்ல, மாறாகத் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட ஒரு மாற்றமாகும். தமிழ் மக்கள் தங்களது நியாயமான அரசியல் உரிமைகளுக்காகப் போராட முடியாதவாறு வழிகள் அடைக்கப்பட்டுள்ளன. அவர்கள் தமது பிரதான கொள்கைகளில் இருந்து விலகி இருக்குமாறு நிராயுதபாணிகளாகப் பலவந்தப்படுத்தப்படுகின்றனர்."
தமிழ் தேசியப் பிரச்சினைக்கான அரசியல் தீர்வாக தமிழர் தேசியம், தமிழர் தாயகம் மற்றும் சுயநிர்ணய உரிமையை அங்கீகரிப்பதன் மூலமே மீண்டும் இத்தகைய அடக்குமுறைகள் நிகழாது என்பதை உறுதிப்படுத்த முடியும் என சர்வதேச சமூகத்திற்கு வலியுறுத்தியுள்ள உறவினர்கள், பின்வரும் பிரச்சினைகளை உடனடியாகத் தீர்க்க ஐநா பொதுச்செயலாளர் தலையிட வேண்டும் எனக் கோரியுள்ளனர்.
பிரதான கோரிக்கைகள்:
01 அடக்குமுறைச் சட்டங்களை நீக்குதல்:
பயங்கரவாதத் தடைச்சட்டம் மற்றும் நிகழ்நிலை பாதுகாப்புச் சட்டம் (Online Safety Act) ஆகியவற்றின் ஊடாக எமது உறவுகளைத் தேடும் உரிமை, கருத்துச் சுதந்திரம் மற்றும் நீதிக்காகக் குரல் கொடுக்கும் உரிமை மறுக்கப்படுகின்றது. இச்சட்டங்கள் உடனடியாக நீக்கப்பட வேண்டும்.
02 நில அபகரிப்பை நிறுத்துதல்:
தொல்பொருள் திணைக்களம், வனவிலங்கு திணைக்களம், வனப்பாதுகாப்பு திணைக்களம், மகாவலி அபிவிருத்தித் திட்டம் மற்றும் ‘கிவுல் ஓயா திட்டம்’ என்ற போர்வையில் முன்னெடுக்கப்படும் அனைத்து நில அபகரிப்புகளும் நிறுத்தப்பட்டு, அபகரிக்கப்பட்ட காணிகள் அவற்றின் உரிமையாளர்களிடம் மீண்டும் ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும்.
03 திட்டமிட்ட குடியேற்றங்களைத் தடுத்தல்:
தமிழர் தாயகத்தின் குடித்தொகைப்பரம்பலை மாற்றும் நோக்கில் முன்னெடுக்கப்படும் சிங்களக் குடியேற்றங்கள் மற்றும் திட்டமிட்ட பௌத்தமயமாக்கல் நடவடிக்கைகள் நிறுத்தப்பட வேண்டும்.
04 அரசியல் கைதிகள் விடுதலை:
அனைத்து தமிழ் அரசியல் கைதிகளும் நிபந்தனையின்றி விடுவிக்கப்பட வேண்டும்.
05 இராணுவ வெளியேற்றம்:
குடியிருப்புப் பகுதிகளில் ஆக்கிரமிப்பு ரீதியாக நிலைகொண்டுள்ள இராணுவம் வெளியேற வேண்டும்.
06 சர்வதேச விசாரணை:
வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்ட எமது உறவினர்கள் தொடர்பாக சர்வதேச விசாரணை நடத்தப்பட்டு, சர்வதேச நீதி வழங்கப்படுவதோடு குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்பட வேண்டும்.
07 செயற்பாட்டாளர் பாதுகாப்பு:
மனித உரிமை மீறல்களை வெளிப்படுத்தும் ஊடகவியலாளர்கள், இனவாத அடக்குமுறைக்கு எதிராகப் போராடும் மாணவர்கள் மற்றும் சிவில் சமூகச் செயற்பாட்டாளர்களுக்கு விடுக்கப்படும் அச்சுறுத்தல்கள் மற்றும் கைதுகள் நிறுத்தப்பட வேண்டும்.
08 நினைவேந்தல் உரிமை:
தமிழ் மக்களின் நினைவேந்தல் நிகழ்வுகளுக்கு ஏற்படுத்தப்படும் அனைத்துத் தடைகளும் அச்சுறுத்தல்களும் நிறுத்தப்பட வேண்டும்.
09 வளச் சுரண்டல்:
எமது தாயகத்தின் இயற்கை வளங்கள் கொள்ளையிடப்படுவது உடனடியாக நிறுத்தப்பட வேண்டும்.
10 மனிதப்புதைகுழிகள்:
தமிழர் தாயகத்தில் கண்டறியப்பட்டுள்ள மனிதப்புதைகுழிகள் சர்வதேச கண்காணிப்பின் கீழ் அகழப்பட்டு, அது தொடர்பான நீதி விசாரணைகள் துரிதப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
நீண்டகாலமாகத் திட்டமிட்டு முன்னெடுக்கப்படும் தமிழ் இனப்படுகொலை தொடர்பில் சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றம் (ICC) மற்றும் சர்வதேச நீதிமன்றம் (ICJ) ஊடாக விசாரணைகளை முன்னெடுத்து நீதி வழங்கப்பட வேண்டும் என அந்த மகஜர் கோருகிறது.
இலங்கையில் நிலையான சமாதானத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு, ஈழத் தமிழர்களின் தேசியப் பிரச்சினை தொடர்பாக அவர்களின் பாரம்பரிய தாயகம், தேசியம் மற்றும் சுயநிர்ணய உரிமையின் அடிப்படையில் அமையும் எந்தவொரு அரசியல் தீர்வுக்கும், சர்வதேசத்தினால் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டு கண்காணிக்கப்படும் ஒரு பொதுவாக்கெடுப்பு (Referendum) நடத்தப்பட வேண்டும் என்பதே எமது இறுதியான நிலைப்பாடு என வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள் ஐநா பொதுச்செயலாளருக்குத் திட்டவட்டமாக அறிவித்துள்ளனர்.