தோட்டத்தின் மேல் பிரிவு இதுவாகும். யட்டியாந்தோட்டையிலிருந்து சுமார் பத்து கிலோமீட்டர் தூரம் உள்நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.
நான் கடந்த வாரம் இந்தக் கதையை பத்திரிகையில் எழுதினேன். அதன் பின்னர் நேற்று முன்தினம் அந்தத் தோட்டத்திற்குச் சென்றேன். அங்கு சென்று உண்மையான நிலையை மேலும் ஆராய்ந்தேன்.
இந்தக் கோழிக் கூடுகளைப் போன்றிருப்பது 2021ஆம் ஆண்டு முதல் சுமார் 21 குடும்பங்கள் வாழ்ந்து வரும் தற்காலிக வீடுகளாகும். சில வீடுகளுக்குள் 8 முதல் 10 பேர் வசிக்கின்றனர். பாடசாலை செல்லும் பிள்ளைகள், திருமணமான தம்பதிகள் மற்றும் முதியவர்கள் என அனைவரும் இவ்வாறான கூடாரங்களுக்குள்ளேயே வாழ்கின்றனர்.
இந்தத் தோட்டத்திற்குச் சென்ற பின்னர் எனக்குப் புரிந்த ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், இலங்கையின் தோட்டங்களில் "அடிமைத்தனம்" என்பது மறைமுகமாக இன்னும் எவ்வாறு நீடிக்கிறது என்பதுதான்.

இதுதான் அவர்களின் கதை...
1996ஆம் ஆண்டு பெய்த பெரும் மழையின் போதே முதன்முதலில் இங்குள்ள இரண்டு லயன் அறைகள் உடைந்தன. அதன் பின்னர் 2000, 2005 போன்ற பல்வேறு காலப்பகுதிகளில் அந்த லயன் அறைகள் உடைந்தன. சில சந்தர்ப்பங்களில் தோட்ட நிர்வாகம் அவற்றைச் சிறிது சிறிதாகப் பழுது பார்த்துக் கொடுத்துள்ளது.
இந்த லயன் அறைகள் ஒரு உயர்ந்த மலையின் உச்சியில் அமைந்துள்ளன. அதன் பின்னர் அந்த மலை முதன்முதலில் பாரிய அளவில் 2016 ஆம் ஆண்டு சரிந்தது (மண்சரிவு). அந்த நேரத்தில் இவர்கள் தற்காலிகமாகச் சற்றுத் தொலைவில் உள்ள ஒரு பாடசாலைக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர். பின்னர் 21 நாட்களின் பின்னர் மீண்டும் லயன் அறைகளுக்கே அனுப்பப்பட்டனர்.
ஒருமுறை அவ்வாறு மண்சரிவு ஏற்பட்டதால், பலத்த மழை பெய்தால் பாதுகாப்புக்காக என்று தொடர்ச்சியாக இரண்டு மூன்று தடவைகள் அதே பாடசாலைக்கே இவர்கள் அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர். அவ்வாறு இருக்கும்போது, 2021 ஆம் ஆண்டு இலங்கை முழுவதும் நிலவிய பெரும் அனர்த்த நிலையின் போது, இவர்களை மீண்டும் அதே பாடசாலைக்குச் செல்லுமாறு பணித்துள்ளனர்.
அந்த நேரத்தில் இந்த லயன் அறைகளில் இருந்த மக்கள் ஒன்று கூடி, “எங்களால் அவ்வளவு தூரம் சென்று தங்க முடியாது” எனக் கூறி, தங்களால் இயன்றவரை சிறிய கூடாரங்களை அமைத்துக்கொண்டு லயன் அறைகளுக்கு முன்னாலேயே தங்கியுள்ளனர். அந்த நாட்களில் இந்தியாவினால் வழங்கப்பட்ட சில சிறிய கூடாரங்கள் இவர்களுக்குக் கிடைத்துள்ளன.
இவர்கள் வாழ்ந்த லயன் அறைகள் சுமார் 120 ஆண்டுகள் பழமையானவை. அவை பல இடங்களில் விரிசல் அடைந்து அழிந்து போயுள்ளன. தோட்ட நிர்வாகம் எவ்விதத்திலும் அவற்றைச் சீர்செய்து கொடுக்கவில்லை. எப்போதும் “உங்களுக்கு வீடுகள் தருவோம்” என்ற பொய் வாக்குறுதி மாத்திரமே வழங்கப்பட்டுள்ளது.
ஏமாற்றம் மற்றும் பாதுகாப்பற்ற நிலை காரணமாகவே இவர்கள் 2021 ஆம் ஆண்டு வேறு இடங்களில் கூடாரங்களை அமைத்துக் கொண்டனர்.
அதன் பின்னர் அவ்வாறு சென்றவர்களில் சிலரை மாத்திரம் தோட்ட உரிமையாளர்கள் சந்தித்து, 'உங்களுக்கு வீடுகள் தருகின்றோம், தற்போது சென்று அந்த உடைந்த லயன் அறைகளிலேயே தங்கியிருங்கள்' என வஞ்சகமான முறையில் அவர்களை மீண்டும் அனுப்பி வைத்துள்ளனர்.
மக்களை இரண்டாகப் பிரித்து, அவர்கள் தமது காரியத்தைச் சாதிக்க முயன்றதாகவே கிராம மக்கள் கூறினர். உண்மையில் அதுதான் நடந்துள்ளது.

பின்னர் தோட்ட அத்தியட்சகர் - “சட்டவிரோதமான முறையில் தோட்டத்திற்குச் சொந்தமான காணியில் வீடுகளை அமைத்துக் கொண்டனர்” எனக் கூறி, அங்கேயே தங்கியிருந்தவர்களுக்கு எதிராக பொலிஸில் முறைப்பாடு செய்து, பின்னர் வழக்கும் தொடர்ந்துள்ளார். இது கொரோனா காலப்பகுதியில் நடந்துள்ளது.
அந்த மக்கள் எங்களிடம் கூறியது: “ஐயா, நாங்கள் கொரோனா அடியையும் தாங்கிக்கொண்டு இந்தப் பிரச்சினையினால் அந்த நாட்களில் பெரும் துயரத்தை அனுபவித்தோம். எங்களுக்கு எதிராக முதலில் முறைப்பாடு செய்தபோது எங்களை பொலிஸிற்கு வருமாறு கூறினார்கள். எனவே, பிள்ளைகள் மற்றும் முதியவர்களுடன் இங்கிருந்து யட்டியாந்தோட்டை நகருக்கு நாங்கள் நடந்தே சென்றோம். அந்தக் காலத்தில் பஸ் வசதி கூட இருக்கவில்லை. பொலிஸிற்குச் சென்றபோது பொறுப்பதிகாரி (OIC) எங்களைத் திட்டினார் - ஏன் இவ்வளவு கூட்டமாக (படையெடுப்பாக) வந்தீர்கள்? என்று. எங்களுக்கு அது தெரியாது. அந்தளவிற்கு நாங்கள் துன்பப்பட்டுள்ளோம்...”
இன்னமும் அந்த வழக்கு நடைபெற்று வருகின்றது. கூடாரங்களில் வசிக்கும் அனைவரும் வழக்கு நடைபெறும் நாட்களில் தலா ஆயிரம் ரூபாய் வீதம் சட்டத்தரணிக்கு இன்னமும் பணம் செலுத்தி வருவதாகக் கூறப்படுகிறது.
அங்கிருந்த ஒரு நபர் ஒரு பெரிய கோப்பை (File) என்னிடம் காட்டி, “இதுதான் அந்த வழக்கு” என்று கூறினார்.
அதில் 2021ஆம் ஆண்டுக்கான தேசிய கட்டிட ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் (NBRO) அறிக்கை ஒன்றும் காணப்பட்டது.
முதலாவது விடயம், அந்த அறிக்கை சிங்களத்தில் உள்ளது. இந்த மக்களுக்கு சிங்களம் தெரியாது. அரச நிறுவனங்கள் மொழிப் கொள்கையை ஒரு சதத்திற்கேனும் மதிப்பதில்லை.
இரண்டாவது, NBRO நிறுவனம் தனது அறிக்கையை தோட்ட அத்தியட்சகரிடமே வழங்குகிறது. 2021 ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு வழங்கப்பட்ட எந்தவொரு அறிக்கையும் இவர்களிடம் இல்லை. அதாவது, இந்த மக்களுக்குத் தமது உயிருக்கு இருக்கும் அச்சுறுத்தல் குறித்துக் கூட தீர்மானம் எடுக்கும் உரிமை இல்லை.
அந்த 2021ஆம் ஆண்டு அறிக்கையில், "இந்தச் சாய்வு நடுத்தர அளவிலான அபாயகரமான பகுதி என்றும், இந்த வீடுகள் பழமையானவை என்பதால் அவை இடிந்து விழும் சாத்தியம் உள்ளது" என்றும் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இவ்வாறான அறிக்கை வழங்கப்பட்ட காணியில் உள்ள பாழடைந்த லயன் அறைகளில் இருந்த 21 குடும்பங்களே, தற்காலிகமாக வேறு இடங்களுக்குச் சென்று சிறிய கூடாரங்களை அமைத்துள்ளனர். ஆனால், அவர்களுக்கு எதிராக தோட்ட நிர்வாகம் வழக்குத் தொடர்ந்துள்ளது.
இதன் பொருள் என்னவென்றால், இந்தத் தோட்ட மக்களுக்குப் பாதுகாப்பான இடத்தில் வாழ்வதற்கு உரிமை இல்லை என்பதாகும். தோட்ட அத்தியட்சகர் சொல்வதைத்தான் செய்ய வேண்டும்!!

அதுமட்டுமன்றி, தற்காலிகக் கூடாரங்களுக்குச் சென்ற மக்கள் 2021 ஆம் ஆண்டில் வேலையிலிருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளனர். வஞ்சகமான முறையில் உடைந்த லயன் அறைகளுக்குத் திருப்பி அனுப்பப்பட்டவர்களை மாத்திரம் வேலைக்கு அமர்த்திக் கொண்டு, மற்றவர்களிடம் 'நீங்கள் மீண்டும் அந்த உடைந்த லயன் அறைகளுக்கே சென்றால்தான் வேலை தருவோம்' எனக் கூறியுள்ளனர். இது எழுத்துப்பூர்வமாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
முழுமையாக இடிந்த மற்றும் அரைவாசி இடிந்த நிலையில் உள்ள மற்றுமொரு லயன் தொகுதியில் சுமார் 34 குடும்பங்கள் தற்போது வசிக்கின்றனர். அவர்கள் அனைவருக்கும் இருப்பது வெறும் மூன்று கழிப்பறைகள் மட்டுமே. ஒரு கழிப்பறை குழி தோண்டுவதாக இருந்தாலும் அதற்கு தோட்ட அத்தியட்சகரிடம் கடிதம் பெற வேண்டும். இதுதான் யதார்த்த நிலை.
2025 இல் என்ன நடந்தது?
2025 நவம்பர் 'டித்வா' (Dithwa) சூறாவளியின் போது லயன் அறைகள் முற்றாக அழிந்துள்ளன. இந்த ஆண்டு முழுவதும் சிறுகச் சிறுக இந்த அழிவு ஏற்பட்டுள்ளது. அங்கிருந்த மக்களும் கீழே (பாதுகாப்பான இடங்களுக்கு) சென்றுள்ளனர்.
நவம்பர் 27 இரவு, இவர்கள் வசித்த ஒரு தற்காலிகக் கூடாரத்தின் மீது துரியன் மரக்கிளை ஒன்று விழுந்துள்ளது. அது மின்சாரக் கம்பியின் மீது விழுந்து, பின்னர் கூடாரத்தின் மீது விழுந்துள்ளது. இதனால் பல நாட்களாக இவர்கள் மின்சாரம் இன்றி இருந்துள்ளனர்.
ஆனால், அந்தக் கூடாரத்தில் இருந்தவர்களுக்கோ அல்லது ஏனைய கூடாரங்களில் இருப்பவர்களுக்கோ அரசாங்கத்திடமிருந்து கிடைக்கும் எந்தவொரு நிவாரணமும் கிடைக்கவில்லை.
மாவட்ட செயலகத்திடம் இது குறித்துக் கேட்டபோது - "டித்வா சூறாவளியினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மட்டுமே எம்மால் உதவ முடியும்" என்று கூறியுள்ளனர்.
மழை நாட்களில் ரப்பர் பால் வெட்டச் செல்ல முடியாது. தோட்டத்திற்கு வேலைக்குச் சென்றால் மட்டுமே பணம் கிடைக்கும். தினமும் பால் வெட்ட வேலை இருப்பதும் இல்லை. பலருக்கு வேலை வாய்ப்பு இல்லை. மிகவும் ஆபத்தான முறையில் பல மரங்கள் அந்தத் தோட்டத்தில் உள்ள கூடாரங்களுக்கு மேல் காணப்படுகின்றன. அவற்றைப் பற்றிச் சொல்லியும் எவரும் வெட்டிக் கொடுக்கவில்லை.
பெருந்தோட்ட மற்றும் சமூக உட்கட்டமைப்பு பிரதி அமைச்சர் சுந்தரலிங்கம் பிரதீப் கூட கடந்த வாரம் இந்த இடத்தைப் பார்வையிட்டுள்ளார். மரங்களின் கிளைகளையாவது வெட்டிக் கொடுக்குமாறு இந்த மக்கள் அவரிடம் கோரிக்கை விடுத்துள்ளனர். 'சரி, நான் செய்து தருகிறேன்' என்று அவர் கூறினாலும், இதுவரை எவரும் வரவில்லை.
அனைத்து அரசியல்வாதிகளும் இவர்களுக்கு வழங்கிய ஒரே வாக்குறுதி 'நாங்கள் உங்களுக்கு வீடுகளை அமைத்துக் கொடுப்போம்' என்பது மட்டுமே.
இந்த மக்கள் இன்று கேட்கும் ஒரே விஷயம் - 'எங்களுக்கு வீடுகள் வேண்டாம், ஒரு துண்டு நிலத்தையாவது தாருங்கள், நாங்கள் எப்படியாவது ஒரு வீட்டை அமைத்துக்கொள்வோம்' என்பதுதான்.
அந்தத் தோட்டத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் என்னிடம் இவ்வாறு கூறினார்: "தோட்ட அத்தியட்சகரின் வெளிநாட்டு நாய்களுக்குத் தனி அறைகள் உள்ளன. அந்த அறைகள் எமது வீடுகளை விடப் பெரியவை. அதைப் பராமரிக்கத் தனி ஆள் இருக்கிறார். ஆனால் எமது விதியோ இப்படி..."

ஹெய்லீஸ் (Hayleys) நிறுவனத்தின் வருமானம் மாத்திரம் கடந்த ஆண்டில் 35 பில்லியன் ரூபாயாகும். ஆனால், இந்த மக்களுக்கு பத்து பேர்ச் நிலத்தை வழங்குவதற்கு அரசாங்கத்திற்கோ அல்லது இந்த தோட்ட உரிமையாளர்களுக்கோ இன்னும் முடியாமல் போயுள்ளது.
அவர்கள் படிப்பறிவற்றவர்கள்
அவர்களுக்கு ஒன்றும் புரியாது
அப்படி சிறிய அறைகளில் இருந்து அவர்களுக்குப் பழகிவிட்டது
இவர்கள் அனுதாபத்தைத் தேடி மக்களிடமிருந்து எதையாவது பெற்றுக்கொள்ளவே இவ்வாறு செய்கிறார்கள்
சம்பாதிக்கும் அனைத்தையும் குடித்து அழித்துவிடுகிறார்கள்
அவர்கள் படிப்பதில்லை - எனவே இவர்களுக்கு எதுவும் செய்து பயன் இல்லை...

அரசாங்க அதிகாரிகள் முதல் நாம் அனைவரும் முதலில் இவ்வாறு சிந்திப்பதை நிறுத்த வேண்டும். அரசாங்க அதிகாரிகளுக்கும் சட்டங்கள் மற்றும் சுற்றுநிருபங்களின் குறைபாடுகளுக்கு மத்தியிலேயே பணியாற்ற வேண்டியுள்ளது. சில விடயங்களுக்காக நாம் அவர்களை நோக்கி விரல் நீட்டினாலும், உண்மையில் அவர்களும் சில நேரங்களில் நிர்க்கதியான நிலையில் உள்ளனர். அதேபோல், சில அதிகாரிகள் வேண்டுமென்றே இவர்களைத் தவிர்க்கின்றனர்.
“லெவன்ட் தோட்டம்” (Lavant Estate) என்பது இலங்கை முழுவதும் உள்ள ஆயிரக்கணக்கான தோட்டங்களில் ஒன்று மாத்திரமே. இது போன்ற கூறப்பட்ட மற்றும் கூறப்படாத ஆயிரக்கணக்கான கதைகள் இன்னும் உள்ளன.
Shabeer Mohamed


