மன ரீதியான சித்திரவதை மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சி: கபில சந்திரசேனவின் சத்தியக்கடதாசி எமக்குக் கூறுவது என்ன?

சந்திரசேனவினால் அண்மையில் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட சத்தியக்கடதாசி, இந்நாட்டின் குற்றவியல் விசாரணைச் செயல்முறை குறித்து பாரிய விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

சிரேஷ்ட அரச விசாரணை அதிகாரிகள் தனக்கு மன ரீதியாகச் சித்திரவதை செய்ததாகவும், கடுமையான அழுத்தங்களைப் பிரயோகித்துச் செயற்பட்டதாகவும் அவர் அதில் குற்றம் சுமத்தியுள்ளார்.

எந்தவொரு குற்றம் தொடர்பாகவும் விசாரணை நடத்துவதும், குற்றவாளிகளைச் சட்டத்தின் முன் நிறுத்துவதும் அரசின் அடிப்படைப் பொறுப்பாகும். ஆனால், அந்தச் செயல்முறை சட்டத்தின் ஆட்சியை முழுமையாகப் பாதுகாக்கும் வகையில் அமைய வேண்டும்.

தகவல்களைப் பெறுவதற்காக அல்லது வாக்குமூலத்தைப் பெறுவதற்காக ஒரு சந்தேக நபரை மன ரீதியாகப் பாதிப்புக்குள்ளாக்குவதும் அச்சுறுத்துவதும் ஒரு பிரஜையின் அடிப்படை உரிமைகளை அப்பட்டமாக மீறும் செயலாகும்.

இது வெறும் தார்மீகப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; இது தெளிவான சட்ட மீறலாகும்:

அரசியலமைப்பு:

11ஆவது அரசியலமைப்பு உறுப்புரையின்படி, சித்திரவதை அல்லது கொடூரமான, அமானுஷ்ய மற்றும் இழிவான நடத்தையிலிருந்து விடுபடும் உரிமை, எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் மட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு முழுமையான அடிப்படை உரிமையாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

1994 சித்திரவதை தடுப்புச் சட்டம்:

1994ஆம் ஆண்டின் 22 ஆம் இலக்க சித்திரவதை தடுப்புச் சட்டமானது, அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி ஒரு நபருக்கு 'உடல் ரீதியாகவோ அல்லது மன ரீதியாகவோ' கடுமையான வலியை ஏற்படுத்துவது தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும் என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

"சித்திரவதை என்பது... ஒரு நபரிடமிருந்து அல்லது மூன்றாவது நபரிடமிருந்து ஏதேனும் தகவல் அல்லது வாக்குமூலத்தைப் பெறுவதற்கோ, [அல்லது] அச்சுறுத்துவதற்கோ அல்லது பலவந்தப்படுத்துவதற்கோ அந்த நபருக்கு உடல் ரீதியான அல்லது மன ரீதியான கடுமையான வலியை ஏற்படுத்துவதும், ... ஓர் அரச அதிகாரியால் அல்லது உத்தியோகபூர்வ அந்தஸ்தில் செயற்படும் வேறொரு நபரால் அல்லது அவரது தூண்டுதலின் பேரில், அவரது விருப்பம் அல்லது அனுமதியுடன் செய்யப்படும் ஏதேனும் ஒரு செயலாகும்."

சர்வதேசக் கடப்பாடுகள்:

இத்தகையச் செயல்கள் இலங்கை கையெழுத்திட்டுள்ள சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகளுக்கான சர்வதேச உடன்படிக்கை (ICCPR) மற்றும் சித்திரவதைக்கு எதிரான ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உடன்படிக்கை (CAT) ஆகியவற்றிற்கும் முற்றிலும் முரணானவை.

நீதிக்கான வழி என்ன?

இந்தச் சூழலில் சட்டமா அதிபர் உள்ளிட்ட பொறுப்பு வாய்ந்த நிறுவனங்கள் உடனடியாகச் செயற்பட வேண்டும்.

• சுயாதீன விசாரணை:

• இந்தச் சத்தியக்கடதாசியில் உள்ள மன ரீதியான சித்திரவதைக் குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து உடனடியாக நடுநிலையான மற்றும் வெளிப்படையான விசாரணை ஆரம்பிக்கப்பட வேண்டும். குறிப்பாக ஒரு நபர் தற்கொலை செய்துகொள்ளும் அளவுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பது மறைமுகக் கொலையா என்பது குறித்தும் கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும்.

• சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தல்:

• இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் உண்மையானவை என நிரூபிக்கப்பட்டால், சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளுக்கு எதிராக 1994 சித்திரவதை தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் கடுமையான சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும். எந்தவொரு அரச அதிகாரியும் சட்டத்திற்கு மேலானவர் அல்ல.

• பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு எதிரான நடவடிக்கை: மறுபுறம், விசாரணை அதிகாரிகளின் நற்பெயருக்குக் களங்கம் ஏற்படுத்தவும், நீதிமன்றத்தைத் தவறாக வழிநடத்தவும் ஒரு சந்தேக நபரால் புனையப்பட்ட பொய்ச் சத்தியக்கடதாசி சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளமை உறுதிப்படுத்தப்பட்டால், அந்த நபருக்கு எதிராகவும் சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.

அநீதியான மற்றும் சட்டவிரோதமான முறைகள் மூலம் உண்மையான நீதியை நிலைநாட்ட முடியாது. அரசின் விசாரணைப் பொறிமுறையின் மீதான பொதுமக்களின் நம்பிக்கையைப் பாதுகாக்க வேண்டுமானால், அது மனித கண்ணியம் மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சியின் அடிப்படையில் இயங்க வேண்டும்.