கோட்பாட்டு ரீதியானவர் என்பதை விடச் செயல்முறை ரீதியானவர் (Hands-on rather than theoretical). இக்கூற்றை மொழிபெயர்க்காது, அதன் ஆழத்தைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
1984 இல் ஜே.வி.பி உடன் இணைந்து, 1985 இல் முழுநேர அரசியல்வாதியாக மாறியபோது, நான் ஒரு இளம், அதீத வேகமுள்ள, கற்பனாவாத கம்யூனிசவாதியாக இருந்தேன். 1987 காலப்பகுதியில் நாட்டில் நிலவிய சூழ்நிலையை, ஒரு சோசலிச சமூகத்தைக் கட்டியெழுப்புவதற்காக 'இனவாதத்தை' ஒரு மூலோபாயமாகப் பயன்படுத்துவதை நியாயப்படுத்தக்கூடிய ஒரு சந்தர்ப்பமாகவே நான் பகுப்பாய்வு செய்தேன்.
ஜே.வி.பி-யினரின் தமிழ் எதிர்ப்பு இனவாதம் இறுதியில் அரசுக்கு எதிரான பயங்கரவாதமாக மாறி, வெறும் அழிவுடன் மட்டும் முடிந்துவிடவில்லை. எமது தலைமுறையின் நேர்மையான, முதிர்ச்சியற்ற சிங்கள இளைஞர் சமூகத்தைப் பலிகொடுத்ததுடன், பாரம்பரிய மேல்தட்டுத் தலைமைத்துவத்திற்கும் கணிசமான சேதத்தை ஏற்படுத்தியது.
ரில்வின் சில்வாவும் அதன் ஒரு பலியாகி, வத்தேகம இராணுவ முகாம் மீதான தாக்குதல் சதித் திட்டத்தில் குற்றவாளியாகக் காணப்பட்டு சிறைத்தண்டனை அனுபவிக்க நேரிட்டது.
அக்காலப்பகுதியில் அவர் மாவட்டத் தலைமைத்துவ மட்டத்தை நெருங்கியிருந்தார். அடக்குமுறை நிலவிய காலப்பகுதியில் அவர் வெளியில் இருந்திருந்தால், நிச்சயமாக வெற்றிடங்களை நிரப்பிக் கொண்டு அரசியல் மத்திய குழு வரை சென்றிருக்கக்கூடிய ஒருவராவார்.
2004 ஆண்டளவில் ஜே.வி.பி மீண்டும் ஒருமுறை இனவாதத்தில் மூழ்கியது. அதன் விளைவாகத் தமிழ் மக்களின் போராட்டத்தை நசுக்குவதற்கு ராஜபக்ஷ தலைமையிலான அரசாங்கத்திற்கு வாய்ப்புக் கிடைத்தது.
இதன் மூலம் சிங்கள-பௌத்த-கொய்கம-ஆணாதிக்க தலைமைத்துவத்தைக் கொண்ட அரசை, ஜனநாயக ரீதியில் சீர்திருத்துவதற்கான உடன்பாட்டிற்கு வரும் வாய்ப்பு இன்னும் பல தசாப்தங்களுக்குத் தள்ளிப்போனது.
ஜே.வி.பி தனது வரலாற்றில் ஆற்றியுள்ள பங்கு சர்ச்சைக்குரியது. 1989 கிளர்ச்சியின் போது அவர்கள் இந்தியாவையும் தமிழ் போராட்டத்தையும் எதிர்த்தது உண்மையாகவா? அப்படியாயின், சோமவன்ச அமரசிங்கவிற்கு இந்தியா ஊடாக ஐரோப்பாவிற்குத் தப்பிச் செல்ல வாய்ப்புக் கிடைத்தது எப்படி? 2005 இற்குப் பின்னர் அவர்கள் போருக்கு ஆதரவளித்தது நேர்மையாகவா? அப்படியாயின், போரின் பொறுப்பை ஏற்காமல் அவர்கள் அரசாங்கத்திலிருந்து வெளியேறியது ஏன்?
தற்போது அவர்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்?
இது நாம் மட்டுமல்ல, ஜே.வி.பி தலைமையே விடையறியாத ஒரு கேள்வி. ஜே.வி.பி என்பது எவ்விதத்திலும் தெளிவாகப் பகுப்பாய்வு செய்ய முடியாத ஒரு விசித்திரமான சக்தியாகும். இருப்பினும், இலங்கைச் சமூகத்தில் ஒரு நூற்றாண்டுக் காலமாக வேரூன்றியுள்ள மேலோட்டமான இடதுசாரி சித்தாந்தம் மற்றும் பாசாங்குத்தனமான வாழ்க்கை முறையின் நேரடி வெளிப்பாடாக இது இருப்பதால், இக்கட்சி நீண்ட காலம் நிலைத்திருக்கும் என்பது நிச்சயம்.
எனக்கு ஒரே ஒரு கேள்வி மாத்திரமே உள்ளது. 1987-90 காலப்பகுதியில் எனக்குத் தெரிந்த நேர்மையான நண்பர்கள் பலர் ஜே.வி.பி-யினரின் போலி இந்திய மற்றும் தமிழ் எதிர்ப்புக்காகத் தமது உயிரைத் தியாகம் செய்தார்கள்; சித்திரவதைக்கு உள்ளானார்கள். அது சோசலிசத்திற்காக இனவாதத்தைப் பயன்படுத்திய ஒரு கட்சி என்றால் பரவாயில்லை.
ஆனால் உண்மையில் நடந்தது என்ன? ஜே.வி.பி-க்கு இடப்பட்ட கடிவாளம் அவ்வப்போது ஒவ்வொருவர் கைக்கு மாறியதா? சோசலிசம் இதில் முக்கியமா? ஜே.வி.பி என்பதுதான் என்ன?
தற்போது நான் அரசியல் ரீதியாக, 'இந்திய-இலங்கை பிணைப்பிலான ஒரு கூட்டாட்சி' (Indo-Lanka Hyphenated State) ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தில் உள்ளேன். அரசியல் ரீதியாக இலங்கை உலகுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகத் திகழ்வது இந்தியாவுடன் இணைத்துப் பார்க்கப்படுவதிலேயே தங்கியுள்ளது. இதனை ஆங்கிலத்தில் 'Hyphenation' என்பார்கள்.
எனினும், அதன் மூலம் இலங்கையும் குறிப்பாகச் சிங்கள இனமும் தனது அடையாளத்தைக் கரைத்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை. மாறாக, அதனை மென்மேலும் பலப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இந்தியாவின் எழுச்சியுடன் இலங்கைக்கு மென்மேலும் வலுவான சிங்கள-பௌத்த மேலாதிக்கம் கொண்ட அரசாங்கம் தேவைப்படுகிறது. ஆனால், அது இந்தியாவுடன் இணைந்தே பயணிக்க வேண்டும். இது மிகவும் நுணுக்கமான ஓர் அரசியல் கலையாகும்.
ஜே.வி.பி போன்ற ஒரு விசித்திரமான சக்திக்குள் இருக்கும் அநுர குமாரவை இத்தகையதொரு தலைமைத்துவத்திற்கு ஏற்ப வடிவமைக்க முடியாது. ஒன்று அநுர ஜே.வி.பி-யிலிருந்து விடுபட வேண்டும். ஜே.வி.பி-யிலிருந்து விடுபட்டாலும், அந்த மனோபாவத்திலிருந்து விடுபடுவது எளிதல்ல என்பது எனது அனுபவம். அதிலிருந்து வெளியேறுவதற்காகப் பாரிய அர்ப்பணிப்புகளைச் செய்து, இறுதியில் ஒரு அந்நியனாகவே மாறி நிற்க வேண்டியிருக்கும்.
இல்லையெனில், நாம் புதியதொரு தலைமைத்துவத்தைத் தேடிக்கொள்ள வேண்டும். ரணில் விக்கிரமசிங்க தற்போது வயோதிபம் காரணமாகக் காலாவதியாகி வருவதால், புதிய தலைமைத்துவம் உருவாக்கப்பட வேண்டும். இந்தியாவின் அடுத்த தலைவராக ஜெய்சங்கர் வருவதற்கே அதிக வாய்ப்புகள் உள்ளன. அவருடன் சரிசமமாகப் பேசக்கூடிய அல்லது குறைந்தபட்சம் ஈடுகொடுக்கக் கூடிய அளவிலாவது ஒரு புத்திஜீவி எமக்குத் தேவை.
(அஜித் பெருக்கும் ஜயசிங்க | Creative Content Consultants)