ஜெப்ரி எப்ஸ்டைன்: அதிகாரம், செல்வம் மற்றும் தப்பித்தல் பற்றிய அமெரிக்கப் பாடம்!

கணக்கான பக்கங்களைக் கொண்ட கோப்புகளைப் பகிரங்கப்படுத்தியுள்ளது.

முறையான தகுதிகளோ, பாரம்பரிய கௌரவமோ அல்லது பெரிய வியாபார வெற்றிகளோ இல்லாத ஒரு சாதாரண மனிதன், அரசியல், நிதி, உளவுத்துறை மற்றும் உலகளாவிய உயர்மட்டச் சமூகத்தில் எப்படி இவ்வளவு அசாதாரணமான செல்வாக்கை உருவாக்கினான் என்பது பற்றிய விவாதங்கள் இப்போது காட்டுத்தீயாய் பரவி வருகின்றன.

எப்ஸ்டைனும் அவனது மனைவியாகக் கருதப்படும் கிஸ்லேன் මැக்ஸ்வெல்லும் (Ghislaine Maxwell) இணைந்து, 10 முதல் 18 வயது வரையிலான சிறுமிகளை ஏமாற்றி அழைத்து வந்து, அவர்களைப் பாலியல் துஷ்பிரயோகம் செய்யும் ஒரு பேரரசை நடத்தினார்கள். தசாப்த காலங்களாக இந்த பாலியல் வலைப்பின்னலை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வர எடுக்கப்பட்ட முயற்சிகள் அனைத்தையும், அமெரிக்காவின் சட்ட நிறுவனங்கள் அமுக்கி வாசித்தன.

இலங்கையர்களாகிய எமக்கு எப்ஸ்டைனின் கதை வெறும் குற்றச் செய்தியாக மட்டும் முக்கியமல்ல. மாறாக, கட்டுப்படுத்தப்படாத அதிகாரம் எப்படி ஜனநாயகப் பொறுப்புக்கூறலைச் சீரழிக்கும், குற்றவாளிகளை எப்படிக் காப்பாற்றும் மற்றும் நீதி வழங்க வேண்டிய நிறுவனங்கள் எப்படித் தீய சக்திகளுடன் கைகோர்க்கும் என்பதைக் காட்டும் ஒரு சன்னலாக இது இருக்கின்றது. இலங்கையில் தற்போது சட்டமா அதிபர் பதவி மற்றும் சலுகை பெற்றவர்களுக்கு இடையில் உள்ள ஊழல் மலிந்த உறவு குறித்து எழும் விவாதங்கள் ஒரு வகையில் இதற்குச் சமமானதே.

ஜெப்ரி எப்ஸ்டைன் ஆரம்பத்தில் ஒரு சாதாரண பின்னணியைக் கொண்டவர். 1953 இல் நியூயோர்க்கின் புரூக்ளினில் ஒரு தொழிலாளர் குடும்பத்தில் பிறந்த அவர், கணிதத்தில் திறமையாக இருந்தார். பின்னர் நிதித் துறைக்குள் நுழைவதற்கு முன்னதாகக் கொஞ்சக் காலம் ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்தார்.

பல்கலைக்கழகப் பட்டம் இல்லாவிட்டாலும், எப்ஸ்டைனின் பேச்சாற்றலும் ஆட்களைக் கவரும் திறனும் 'பெயார் ஸ்டியர்ன்ஸ்' (Bear Stearns) எனும் முதலீட்டு நிறுவனத்தில் அவருக்கு ஒரு கனிஷ்ட பதவியைப் பெற்றுக்கொடுத்தது. 1980களின் தொடக்கத்தில் சொந்தமாக ஒரு நிதி மேலாண்மை நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார். அதன் பின்னர், முறையான ஆவணங்கள் எதுவுமின்றி அவரது செல்வமும் செல்வாக்கும் மர்மமான முறையில் மிக வேகமாக வளர்ந்தது.

வழக்கமான கோடீஸ்வரர்களைப் போல எப்ஸ்டைன் ஒரு நிறுவனத்தைக் கட்டியெழுப்பவோ, புதிய கண்டுபிடிப்புகளைச் செய்யவோ இல்லை. அல்லது பொது நிதியைக் கொண்டு முதலீட்டுப் பேரரசை நடத்தவோ இல்லை. அதற்குப் பதிலாக, மிகச் சில பெரும் பணக்காரர்களின் சொத்துக்களை நிர்வகிப்பதன் மூலமே அவர் இயங்கினார். இன்று வரை அவரது செல்வத்தின் உண்மையான ஆதாரம் என்னவென்று யாருக்கும் முழுமையாகத் தெரியாது. ஆனால் அவரது பணமும், அதைவிட முக்கியமாக அவர் வழங்கிய ராஜோபசார விருந்துகளும் அதிபர்கள், அரச குடும்பத்தினர், நோபல் வெற்றியாளர்கள், தொழில்நுட்பக் கோடீஸ்வரர்கள் மற்றும் உளவுத்துறை அதிகாரிகளின் கதவுகளை அவருக்குத் திறந்து விட்டன.

எப்ஸ்டைனின் செல்வம் புலனாய்வாளர்களுக்கு ஒரு பெரிய புதிராகவே நீடிக்கிறது. அவர் பெரும் பணக்காரர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்கியதாகச் சொன்னாலும், அதற்கு ஒரே ஒரு வாடிக்கையாளர் மட்டுமே சாட்சியாக இருந்தார். எப்ஸ்டைன் ஒரு நிதி மேதையா, தந்திரக்காரனா அல்லது இதுவரை முழுமையாக வெளிவராத சட்டவிரோதச் செயல்களுக்கான இடைத்தரகரா என்பது இன்னும் விவாதிக்கப்படுகிறது. அமெரிக்க மற்றும் குறிப்பாக இஸ்ரேலிய உளவுத்துறையுடன் அவருக்கு நெருக்கமான தொடர்பு இருந்தது உறுதிப்படுத்தப்பட்டாலும், அதன் மூலம் அவருக்குப் பணம் வந்ததா என்பது நிரூபிக்கப்படவில்லை.

சமீபத்தில் வெளியான ஆவணங்களில், அதிகாரமிக்கவர்களுடன் அவர் நடத்திய கடிதப் பரிமாற்றங்கள், புகைப்படங்கள் மற்றும் சந்திப்புகள் பற்றிய சாட்சியங்கள் உள்ளன. அதேவேளை இந்த ஆவணங்களில் சில சரிபார்க்கப்படாத அல்லது தவறான குற்றச்சாட்டுகளையும் கொண்டுள்ளன.

எப்ஸ்டைன் அனுப்பியதாகக் கூறப்படும் ஒரு மின்னஞ்சலில், "சித்திரவதை செய்யும் வீடியோக்களை நான் விரும்புகிறேன்" என்றும், "இன்னும் சித்திரவதை செய்ய வேண்டுமா? அவளை நான் கூட்டி வரவா?" என்றும் கேட்கப்பட்டுள்ளது.

எப்ஸ்டைன் திட்டமிட்டே தனது செல்வாக்கை வளர்த்தார். ஆடம்பர விருந்துகள் வைப்பது, கல்வி நிறுவனங்களுக்கு நிதி வழங்குவது என வொஷிங்டன், ஹொலிவுட், வோல் ஸ்ட்ரீட் மற்றும் அறிவியல் சமூகம் என ஒரு தனிப்பட்ட வலையமைப்பை உருவாக்கினார். டொனால்ட் ட்ரம்ப், பில் கிளின்டன், பிரித்தானிய இளவரசர் ஆண்ட்ரூ, சாரா போகுசன் இளவரசி மற்றும் பல முக்கிய நிறைவேற்று அதிகாரிகள், விஞ்ஞானிகள், இராஜதந்திரிகள் எனப் பலரும் இவருடன் நெருக்கமாக இருந்தனர்.

உலகின் பெரும் பணக்காரரான இலோன் மாஸ்க்கின் பெயர் இந்த ஆவணங்களில் 1,500 தடவைகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.

இவை அனைத்தும் அவரது சிறுவர் துஷ்பிரயோக வலைப்பின்னலுக்கு மத்தியிலேயே நடந்தன. ஒரு புகைப்படத்தில் எப்ஸ்டைனுடன் சாய்ந்திருக்கும் ஒரு சிறுமியின் தொடையில் ட்ரம்ப் கை வைத்துள்ளார். ட்ரம்ப் தங்களைத் துஷ்பிரயோகம் செய்ததாகப் பல பெண்கள் இப்போதும் கூறுகின்றனர். புதிய ஆவணங்களில் ட்ரம்ப் மற்றும் எப்ஸ்டைன் சம்பந்தப்பட்ட பல புகைப்படங்கள் மற்றும் மின்னஞ்சல்கள் உள்ளன.

நோபல் அமைதிக்குழுவின் தலைவராக இருந்த டென்மார்க்கின் முன்னாள் பிரதமர் ஒருவர் எப்ஸ்டைனுக்கு அனுப்பிய மின்னஞ்சலில், 'தன்னால் எப்போதும் பெண்களுடன் இருக்க முடியாது என்பதால் மனைவியுடன் வருவதாக' குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அதேபோல் பில் கிளின்டனும் பல தடவைகள் எப்ஸ்டைனுடன் புகைப்படங்களிலும் விமானப் பயணக் குறிப்புகளிலும் காணப்படுகிறார். கிளின்டன் தான் எந்தத் தப்பும் செய்யவில்லை என்று மறுத்தாலும், இந்தத் தொடர்பு அவருக்கும் ஜனநாயகக் கட்சிக்கும் ஒரு கரும்புள்ளியாகவே உள்ளது.

இதில் சம்பந்தப்பட்ட பலருக்கு எப்ஸ்டைனின் குற்றங்களுடன் நேரடித் தொடர்பு இருப்பதாக இன்னும் நிரூபிக்கப்படவில்லை. ஆனால், இந்த ஆவணங்கள் உலகளாவிய உயர்மட்டத்தினர் மத்தியில் எப்ஸ்டைன் எவ்வளவு ஆழமாக ஊடுருவியிருந்தார் என்பதைக் காட்டுகின்றன.

ஆண்டுக்கணக்காக எப்ஸ்டைன் தனது கூட்டாளிகள் மூலம் சிறுமிகளைச் சுரண்டி வந்தார். தப்பிப்பிழைத்தவர்கள் மற்றும் ஊடகவியலாளர்கள் எவ்வளவோ குரல் கொடுத்தும், சுமார் இருபது ஆண்டுகள் எவ்வித தண்டனையுமின்றி அவர் தப்பித்து வந்தார்.

2008ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்க பெடரல் வழக்கறிஞர்கள் அவருடன் ஒரு மென்மையான உடன்படிக்கைக்கு வந்தனர். இது சட்ட நிபுணர்களையே வியக்க வைத்தது. பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குத் தெரியாமலேயே ரகசியமாகச் செய்யப்பட்ட இந்த ஒப்பந்தம், எப்ஸ்டைன் மிகக் குறைந்த காலமே சிறையில் இருக்க வழிவகை செய்தது. இது நீதியின் பாரிய தோல்வியாகும்.

இந்தத் தோல்வி ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: ஒரு மனிதன் இவ்வளவு காலம் எப்படித் தப்பிக்க முடிந்தது? அதற்குப் பணபலம், அரசியல் செல்வாக்கு மற்றும் இவ்வளவு பெரிய புள்ளிகளுடன் மோத சட்ட நிறுவனங்கள் காட்டிய தயக்கமே காரணம்.

ஐநா நிபுணர்கள் கூறுகையில், எப்ஸ்டைனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் பாலியல் பலாத்காரம், கடத்தல், அடிமைத்தனம் மற்றும் சித்திரவதை போன்ற கொடூரமான குற்றங்களை விவரித்துள்ளதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

2019 இல் எப்ஸ்டைன் மீண்டும் கைது செய்யப்பட்டார். இம்முறை அவதிக்குரிய சாட்சியங்கள் அதிகமாக இருந்தன. ஆனால் எப்ஸ்டைன் விசாரணையைச் சந்திக்கவே இல்லை. 2019 ஆகஸ்ட் மாதம் சிறையிலேயே அவர் மர்மமான முறையில் உயிரிழந்தார். அதிகாரபூர்வமாக அது தற்கொலை என்று சொல்லப்பட்டாலும், அது ஒரு தீராத மர்மமாகவே உள்ளது. அவரது கூட்டாளி கிஸ்லேன் மேக்ஸ்வெல்லுக்கு 20 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை வழங்கப்பட்டது.

எப்ஸ்டைன் வழக்கு இன்று அமெரிக்காவின் கட்டமைப்புச் சிக்கல்களின் அடையாளமாக மாறியுள்ளது:

தசாப்த காலங்களாக அவருக்குக் கிடைத்த பாதுகாப்பு, பணக்காரர்கள் எப்படி நீதித்துறையை வளைக்க முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

மில்லியன் கணக்கான அமெரிக்கர்கள் இப்போது அரசு முறையின் மீது நம்பிக்கையிழந்துள்ளனர். ஒவ்வொரு முறையும் இந்த ஆவணங்கள் வெளியாகும் போது, அவை அரசியல் எதிரிகளைத் தாக்கவே பயன்படுத்தப்படுகின்றன, இது சட்டம் அரசியல்மயமாக்கப்பட்டுள்ளதைக் காட்டுகிறது.

எப்ஸ்டைனின் கதை அமெரிக்காவோடு முடிந்துவிடுவதில்லை. இது அதிகாரம் எப்படித் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, நிறுவனங்கள் எப்படிப் பாதிக்கப்பட்டவர்களைக் கைவிடுகின்றன என்பதற்கான உலகளாவிய பாடமாகும். இந்தச் சவால்கள் இலங்கைக்கும் பொருந்தும்.

எப்ஸ்டைனின் கோப்புகளைப் பரிசோதித்த ஒரு எழுத்தாளர் இவ்வாறு கூறி முடிக்கிறார்:

"என்னைப் பொறுத்தவரை மௌனம் என்பது ஒரு அங்கீகாரம். கோப்புகளில் பெயரிடப்பட்டுள்ள அனைவரும் குற்றவாளிகள் என்று என்னால் சொல்ல முடியாது, ஆனால் அவர்களில் பலர் தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்கள். இன்னும் ஒரு கைது கூட நடக்கவில்லை. இவர்கள் அனைவரும் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும். குற்றவாளிகள் என்று நிரூபிக்கப்பட்டால் அவர்களுக்குப் பகிரங்க மரண தண்டனை வழங்க வேண்டும். நான் மரண தண்டனையை நம்புபவன் அல்ல, ஆனால் அவர்களுக்கு ஒரு தூக்குத் தண்டனை நிறைவேற்றுபவர் (அலுகோசு) தேவைப்பட்டால், நான் முன்வருகிறேன்!"

 

(சுனந்த தேசப்பிரிய - ஊடகவியலாளர், எழுத்தாளர் மற்றும் மனித உரிமை ஆர்வலர்)