வணிகச் சங்கிலி” (Global Business Chain) ஆய்வாளரான கலாநிதி கெனத் டி சில்வா, இலங்கையின் கடன் நிலைமை குறித்து மேற்கொண்டுள்ள ஆய்வில் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.
2020 ஆம் ஆண்டில் இலங்கையின் உள்நாட்டுக் கடன் தோராயமாக 09 டிரில்லியன் ரூபாவாக இருந்ததாக அவர் குறிப்பிடுகிறார். சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (IMF) பொருளாதாரப் போக்கில் கடன் செலுத்தும் திறனை மேம்படுத்துவதற்கான தீர்வுகள் இல்லை எனவும், அதன் மூலம் உள்நாட்டு சொத்துக்களை இழக்கும் நிலைக்கு நாம் தள்ளப்பட்டுள்ளோம் எனவும் கலாநிதி டி சில்வா கூறியுள்ளார். இந்தத் துயரமான பொருளாதார வீழ்ச்சியானது, சர்வதேச நாணய நிதியத்தினால் முன்வைக்கப்படும் “ஸ்திரத்தன்மை” குறித்த கதையினால் மறைக்கப்படுவதாகவும் அவர் கூறுகிறார்.
அவரால் 2026 ஆம் ஆண்டு வரையிலான இலங்கையின் “கடன் இயக்கவியல்” (Debt Dynamics) தொடர்பாக மேற்கொள்ளப்பட்ட மதிப்பீட்டின்படி, முதலீடுகளுக்குப் பதிலாகப் பெற்றுக் கொள்ளப்பட்ட கடன்களுக்கான வட்டி சேர்வதால் குவிந்துள்ள கடன் சுமை, உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்திற்கு பாரிய அடியைக் கொடுத்துள்ளது.
அவர் கூறுவதற்கிணங்க, இவ்வாறான பாரிய உள்நாட்டுக் கடன் சேர்ந்துள்ளது, உள்நாட்டுக் கடன் மறுசீரமைப்பு (DDR) எனும் மிகக் கடினமான செயல்முறை, ஆக்ரோஷமான வரி அதிகரிப்பு மற்றும் கடுமையான செலவுக் குறைப்புக்கள் அமல்படுத்தப்படும் நிலையிலேயே ஆகும்.
வளர்ச்சியற்ற, தேங்கி நிற்கும் பொருளாதாரத்தில் உள்நாட்டுக் கடன் இரு மடங்காவது என்பது “முன்னேற்றம்” அல்ல, அது இருப்புநிலைக் குறிப்பில் (Balance Sheet) ஏற்படும் “தேய்வு” அல்லது பொருளாதார “மரணம்” என கலாநிதி டி சில்வா குறிப்பிடுகிறார்.
இக்கடன்கள் உற்பத்தித்திறன் கொண்ட வளர்ச்சிக்காகப் பயன்படுத்தப்படாமல், பெறப்பட்ட கடன்களுக்கான வட்டியைச் செலுத்துவதற்காகவே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக அவர் குற்றம் சுமத்துகிறார். அதிக கடன் வட்டியைச் செலுத்துவதால் ஏற்படும் பாரிய தாக்கத்தினால், அரசாங்கம் கடன் வட்டியைச் செலுத்த உள்நாட்டுச் சேமிப்புகளைப் பயன்படுத்த வேண்டியுள்ளதோடு, தனியார் கடன் பெறுவதைக் கட்டுப்படுத்தி, வங்கிகளின் தலைவிதியை முழுமையாக அரசாங்க நிதி அபாயத்திற்குள் தள்ளியுள்ளதாக அவர் விளக்குகிறார்.
வெளிநாட்டுக் கடன் நிலைமையும் மோசமடைந்துள்ளதாக அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். 2020 இல் 15 டிரில்லியன் ரூபாவாக இருந்த வெளிநாட்டுக் கடன், 2024 டிசம்பர் ஆகும்போது 28 டிரில்லியன் ரூபாவாக அதிகரித்துள்ளது. சர்வதேச நாணய நிதியத்துடனான ஒப்பந்தக் காலத்தில் பெறப்பட்ட 5.4 பில்லியன் டொலர் வெளிநாட்டுக் கடனுடன், புதிதாகப் பெறப்பட்ட கடன்கள் மற்றும் வட்டி சேர்ந்தமையே இதற்கு காரணம் என அவர் குறிப்பிடுகிறார்.
இலங்கையின் “தேறிய சர்வதேச முதலீட்டு நிலை” (NIIP – Net International Investment Position) வீழ்ச்சியடைவதைத் தடுப்பதற்கு இந்தப் பணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டமையால் எந்தப் பயனும் ஏற்படவில்லை. இருப்புநிலைக் குறிப்பு செல்லாததாகப் போவதை இறுதியாக இந்த NIIP தரவுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன என கலாநிதி டி சில்வா கூறினார். 2020ஆம் ஆண்டில் NIIP பெறுமதி மறை (Negative) 47.6 பில்லியன் டொலராக இருந்தது. 2024 இல் அது மறை 53.4 பில்லியன் டொலராக அதிகரித்துள்ளது. இதன் மூலம் வெளிநாட்டுப் பொறுப்புகள் அதிகரித்துள்ளமையும், வெளிநாட்டு சொத்துக்கள் மிகக் குறைவாக உள்ளமையும் காட்டப்படுகிறது.
அதேபோல், தேவையற்ற வெளிநாட்டுச் செலவுகள் குறித்த அரசாங்கத்தின் அண்மைக்கால முடிவுகளையும் அவர் விமர்சித்தார். வாகன இறக்குமதிக்காக 2 பில்லியன் டொலர்களை விடுவித்தமை இதில் முக்கியமாகக் குறிப்பிடப்பட்டது. வெளிநாட்டு வருமானம் ஸ்தம்பித்துள்ள பொருளாதாரங்களில், இவ்வாறான வெளிநாட்டுச் செலவுகள் பொறுப்புகளையும் கடப்பாடுகளையும் மேலும் சிக்கலாக்கும் என அவர் கூறினார். உற்பத்தித் திறனுக்கு எதையும் சேர்க்காத, உடையக்கூடிய, தங்கியிருக்கும் பொருளாதாரமாகவே இது எஞ்சும் என அவர் தெரிவித்தார்.
இவ்வாறான விமர்சனங்களில் அவர் தனித்து நிற்கவில்லை. யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்தின் அரசியல் பொருளாதாரம் தொடர்பான விரிவுரையாளர் கலாநிதி அகிலன் கதிர்காமரும் இவ்வாறான கருத்துக்களை வெளியிட்டுள்ளார். அதேபோல், பொருளாதார நிபுணரான கலாநிதி ஹவார்ட் நிக்கலஸ் கூறுகையில், தற்போதைய கொள்கை கட்டமைப்பானது குறுகிய கால கடன் பிரச்சினையை மட்டுமே கையாள்கிறதே தவிர, அடிப்படைத் தேவையான தொழில்மயமாக்கலை (Industrialization) அல்ல என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். எனவே கடன் செலுத்தும் ஸ்திரத்தன்மையைப் பெறக்கூடிய உற்பத்திச் செயல்முறை கைவிடப்பட்டுள்ளதாக அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.